Para o político esloveno de nome Dragutin, véxase Dragutin Mate.
Estevo V Dragutin, Estevo Dragutin ou Stefan Dragutin (en serbio latino Stefan Dragutin, en serbio cirílico Стефан Драгутин), falecido en 1316, foi rei de Serbia desde 1276 até 1282, e de Sirmia de 1282 a 1316.
Vida Dragutin foi o fillo máis vello de Estevo Uroš I e Helena de Anjou.
Casou con Catarina de Hungría, filla do rei Estevo V.
Foi o líder hungarófilo da política serbia, polo que entrou en conflito co seu pai, a quen lle usurpou o trono en 1276 con axuda húngara.
Comezou o seu reinado cun ataque ao Imperio Bizantino, ataque que non prosperou. miniatura|200px|esquerda|Moeda de prata de Dragutin.
En 1282 enfermou despois de romper unha perna cazando, e pasou o trono ao seu irmán máis novo Milutin, reservándose algunhas zonas setentrionais (Sirmia).
Desde o matrimonio do seu fillo cunha parente do rei de Hungría Ladislau V, en 1284, Dragutin recibiu do rei húngaro zonas de Mesia e Belgrado, así como as rexións zonas bosníacas de Soli e Usora, que gobernou até a súa morte, en 1316, establecendo relacións co ban bosníaco Estevo I Kotromanić.
O seu novo estado chamouse Reino de Sirmia.
A súa primeira capital foi Debrc (situada entre Belgrado e Šabac), cambiando logo a residencia a Belgrado, sendo o primeiro dirixente serbio en facelo. miniatura|250px|Reino de Sirmia.
Naquel momento o nome de Sirmia correspondía aos territorios da Alta Sirmia (actual Sirmia) e a Baixa Sirmia (actual Mesia), sendo a segunda a que se encontraba baixo o dominio de Estevo Dragutin. Aínda que algunhas fontes históricas indican que gobernou tamén na primeira, e en Eslavonia, non hai unanimidade ao respecto.
A finais do século XIII Dragutin agregou Braničevo e Kučevo aos seus territorios.
Entrou en conflito co seu irmán Milutin cando este quixo reforzar os lazos co Imperio bizantino, polo que non traspasaría o trono ao seu fillo Ladislau, como se acordara. A intervención do clero en 1313 axudou a calmar o conflito.
Ao final da súa vida afastose dos seus amigos de Hungría, reforzando os lazos con Serbia.
Despois fíxose monxe e cambiou o seu nome polo de Teoktist. Morreu en 1316, sendo enterrado no mosteiro de Djurdjevi Stupovi, cerca de Novi Pazar.
Tras a súa morte, o seu fillo Vladislav foi o novo monarca do reino de Sirmia.
Descendencia miniatura|250px|Igrexa de Santo Aquiles.
Froito do seu matrimonio, contra 1268, con Catarina de Hungría, filla de Estevo V de Hungría e Isabel a Cumana foron tres fillos: Ladislau II, rei de Sirmia (1316–1325) Isabel de Serbia, que casou en 1284 con Estevo I, Ban de Bosnia, sendo a nai do ban Estevo II. Urošic (Урошиц), que morreu sendo monxe.
Legado O seu legado comprende algúns mosteiros, entre os que destaca o de Mala Remeta en Fruška Gora, a Igrexa de Santo Aquiles, cerca de Arilje e o citado Djurdjevi stupovi coa Igrexa de San Xurxo, en Ras (actual Novi Pazar).
Notas
Véxase tamén Bibliografía Ćirković, Sima M. (2004): The Serbs. Blackwell Publishing Ltd. ISBN 0-631-20471-7 Fine, John V. A. (1994): The late medieval Balkans: a critical survey from the late twelfth century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. Ann Arbor, Mich. ISBN 0-472-08260-4
Outros artigos Estevo Vladislav Estevo Milutin Reino de Serbia (medieval) Historia de Serbia Historia dos eslavos do sur Casa de Nemanjić
Ligazóns externas Mapa Mapa Mapa Mapa
Categoría:Casa de Nemanjić Categoría:Finados en 1316