Alfonso Sastre Salvador, nado en Madrid o 20 de febreiro de 1926 e finado en Hondarribia o 17 de setembro de 2021, foi un ensaísta, dramaturgo, guionista, filósofo e político español. Tratouse dun dos principais expoñentes da chamada Xeración dos cincuenta en España. Cómpre salientar a forte carga social do conxunto da súa obra, con constantes como a explotación do home, a loita de clases ou o concepto de liberdade.
Traxectoria O impacto que nel tivo a guerra civil española quedou reflectido na súa abundante obra, en especial as súas referencias á fame e ao terror, causado polos bombardeos.Farris Anderson, Introducción a Escuadra hacia la muerte. Castalia, 1975, páxina 12 Tras principiar a carreira de enxeñaría, axiña mudouna polo teatro, fundando en 1945, xunto con algúns amigos o grupo Arte Nuevo, que se propuña renovar a escena teatral española. Máis tarde estudou Filosofía e Letras, comezando en Madrid e licenciándose en Murcia.
En 1950 redactou o Manifesto do T.A.S., publicado na revista La Hora, onde se falaba da función social da arte, considerando esta faceta máis importante có propio valor artístico da obra. Non obstante, estas proclamas foron freadas reiteradamente pola censura franquista, que podou seguido as súas obras e censurou varias das obras en cartel do autor.Algúns exemplos: Escuadra hacia la muerte (1953), Prólogo patético (1954) ou El pan de todos (1954) Aprécianse influencias ideolóxicas de Karl Marx, Jean Paul Sartre e Bertolt Brecht, sendo a estrutura teatral do dramaturgo alemán paralela á pretendida por Sastre.El banquete, Crónicas romanas ou El camarada oscuro.
Nas últimas décadas da súa vida viviu no País Vasco, onde colaborou con diversas organizacións da esquerda abertzale. En 2009 encabezou a lista de Iniciativa Internacionalista ás Eleccións ao Parlamento Europeo.
Obra Teatro Uranio 235 (1946), drama. Cargamento de sueños (1949), drama. Prólogo patético (1950), drama. El cubo de la basura (1951), drama. Escuadra hacia la muerte, (1953), drama. El pan de todos (1953), drama. La mordaza, 1954, drama. Tierra roja, (1954) drama. Ana Kleiber, (1955), drama. La sangre de Dios, 1955, drama. Muerte en el barrio (1955), drama. Guillermo Tell tiene los ojos tristes, (1955), drama. El cuervo (1956), drama Asalto nocturno, (1959), drama. En la red, (1959), drama. La cornada, 1959, drama. Oficio de tinieblas, (1962). El circulito de tiza o Historia de una muñeca abandonada (1962). M.S.V. o La sangre y la ceniza (1965), drama El banquete (1965), drama La taberna fantástica, (1966), drama. Crónicas romanas, (1968), drama. Melodrama, (1969). Ejercicios de terror, (1970), drama. Askatasuna, (1971), drama. Las cintas magnéticas, (1971), drama. El camarada oscuro (1972), drama. Ahola no es de leíl (1974), drama. Tragedia fantástica de la gitana Celestina, (1978). Análisis de un comando, (1978). El hijo único de Guillermo Tell (1980). Aventura en Euskadi (1982). Los hombres y sus sombras (1983). Jenofa Juncal (1983). El viaje infinito de Sancho Panza (1984). El cuento de la reforma (1984). Los últimos días de Emmanuel Kant (1985). La columna infame (1986). Revelaciones inesperadas sobre Moisés (1988). Demasiado tarde para Filoctetes (1989). Drama titulado A (1990). Teoría de las catástrofes (1993). Lluvia de ángeles sobre París (1994). Los crímenes extraños (1996). Alfonso Sastre se suicida (1997). Drama titulado No (2001).
Ensaio Drama y sociedad, Madrid, Taurus, 1956. Anatomía del realismo, Barcelona, Seix Barral, 1965. La revolución y la crítica de la cultura, Barcelona, Grijalbo, 1970. Crítica de la imaginación, Barcelona, Grijalbo 1978. Lumpen, marginación y jerigonça, Madrid, Legasa, 1980. Escrito en Euskadi, Madrid, Revolución, 1982 Prolegómenos a un teatro del porvenir, Bilbao, Hiru, 1992. ¿Dónde estoy yo? Hondarribia, Hiru, 1994. El drama y sus lenguajes I, Hondarribia, Hiru, 2000. Las dialécticas de lo imaginario (2000). El drama y sus lenguajes II, Hondarribia, Hiru 2001. Los Intelectuales y la Utopía, Madrid, Debate, 2002. Ensayo sobre lo cómico, Hondarribia, Hiru, 2002. Limbus o los títulos de la Nada, Hondarribia, Hiru, 2002. La batalla de los intelectuales, Cuba, 2003. Manifiesto contra el pensamiento débil, Hondarribia, Hiru, 2003. Cuatro dramas en la brecha. A Habana, Ed. Alarcos (2003). El retorno de los intelectuales (coautor), Hondarribia, Ed. Hiru, 2004.
Narrativa El Paralelo 38, Madrid, Horizonte, 1964. Las noches lúgubres, Madrid, Alfaguara, 1963. Flores rojas para Miguel Servet, Madrid, Ribadeneyra, 1967. El lugar del crimen, Barcelona, Argos Vergara, 1982. Necrópolis, Madrid, Grupo Libro 88, 1994. Histórias de CalifórniaTraducido nunha versión lusista por Elvira Souto e publicada por Laiovento en 1994. (Historias de California), Hondarribia, Hiru, 1996.
Poesía Balada de la cárcel de Carabanchel y otros poemas celulares, París, Ruedo Ibérico, 1976. El Evangelio de Drácula, Camp de l'Arpa, 1976. El español al alcance de todos, Madrid, Sensemayá Chororó, 1978. T.B.O., Madrid, Zero-Zyx, 1978. Vida del hombre invisible contada por él mismo, Madrid, Endimyón, 1994. Antologado en Poesía y realidad. Moguer, Fundación Juan Ramón Jiménez, 2003. Obra lírica y doméstica. Poemas completos. Hondarribia, Ed. Hiru, 2004.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas Os intelectuais e a práctica. Entrevista con Sastre. Portal da Biblioteca Virtual Cervantes consagrado a Alfonso Sastre. Web de Alfonso Sastre e Eva Forest. Estudo monográfico sobre o teatro social de Buero e Sastre.
Categoría:Escritores en lingua castelá Categoría:Escritores da Comunidade de Madrid Categoría:Nados en Madrid Categoría:Nados en 1926 Categoría:Finados en 2021