A Unió Catalanista foi un grupo político catalanista conservador formado en Barcelona en 1891 coa unión de diversos sindicatos e asociacións catalanistas que se puxeran en contacto a raíz da resistencia contra o artigo 15 do código civil que atentaba contra o dereito civil catalán. No 1892 promoveron a reunión na que se aprobaron as Bases de Manresa. No 1893 celebrou asemblea en Reus, no 1894 en Balaguer e no 1895 en Olot. No 1897 modificou os estatutos e uníronse novas asociacións, agrupacións, xornais e particulares. A dirección dividíase en dous sectores, un pouco politizado agrupado en torno ao periódico La Renaixença, e outro máis político encabezado por Enric Prat de la Riba. Este separouse da Unió en 1899, creando o Centre Nacional Catalá baixo a presidencia de Narcís Verdaguer i Callís. O Centre tivo un grande éxito nas eleccións de 1901 ás que concorreron en coalición coa Unió Regionalista. A Unió Catalanista convocou entón unha asemblea en Terrassa na que se decidiu entrar en política e pedir o concerto económico. No 1903 logrou a presidencia Domènec Martí i Julià, o cal orientou o partido á esquerda. Martí deixou a presidencia en 1906 pero volveuna ocupar en 1914. No 1916 Martí propuxo a disolución que non foi aceptada e deixou o grupo. En 1932 obtivo un escano no parlamento de Cataluña e disolveuse ao estourar a guerra civil española.
Presidentes
Lluís Domènech i Montaner Joan Josep Permanyer i Ayats Àngel Guimerà i Jorge Antoni Maria Gallissà i Soqué Joaquim Riera i Bertran Francesc Romaní i Puigdengolas Manuel Folguera i Duran Pau Sans i Guitart Antoni Suñol i Pla Josep Maria Roca i Heras Domènec Martí i Julià Vicenç Albert Ballester i Camps
Véxase tamén
Bibliografía
Buffery, Helena; Marcer, Elisenda (2011). Historical Dictionary of the Catalans. The Scarecrow Press. ASIN B00Y2SVHVM
Categoría:Partidos políticos desaparecidos de Cataluña Categoría:Nacionalismo catalán