Andalucía é unha Comunidade autónoma española situada no sur da Península Ibérica. Limita ao sur co mar Mediterráneo e o océano Atlántico, ao norte con Estremadura e Castela-A Mancha, ao leste coa Rexión de Murcia e ao oeste con Portugal.
Está formada por oito provincias: Almería, Cádiz, Córdoba, Granada, Huelva, Málaga, Sevilla e Xaén. A capital da comunidade autónoma é Sevilla, cidade recoñecida no Estatuto de Autonomía como sede da organización institucional da Comunidade Autónoma, denominada Xunta de Andalucía. O novo Estatuto de Autonomía (2007) define Andalucía como unha "realidade nacional".
Xeografía Andalucía é a segunda Comunidade Autónoma de maior extensión territorial de España por detrás de Castela e León, e a primeira en canto ao número de habitantes.
Andalucía componse de tres unidades fundamentais: Serra Morena, límite natural entre a meseta de Castela e Andalucía, de elevación escasa: soamente Serra Madrona logra superar os 1300 metros no seu punto máis alto (Bañuela). Dentro deste sistema montañoso salienta o desfiladeiro de Despeñaperros, que constitúe a fronteira natural con Castela. As cordilleiras Béticas (Subbética e Penibética) son paralelas ao Mediterráneo e non están aliñadas, deixando entre elas o 'Suco Intrabético'. As alturas da Andalucía encóntranse en Serra Nevada, ao sueste de Andalucía; onde se sitúan as cotas máis elevadas da Península Ibérica: o pico Mulhacén (3478 m.) e o Veleta (3392 m.). O val do Guadalquivir é un territorio case ttdo chan, aberto ao Golfo de Cádiz no suroeste.
Clima Andalucía sitúase dentro do dominio climático mediterráneo, mais non toda Andalucía ten o mesmo clima.
As precipitacións diminúen do oeste ao leste, situándose en Andalucía o punto con máis chuvia da Península Ibérica (Serra de Grazalema, 2.138 litros anuais)Vilá Valentí, J., La Península Ibérica. Barcelona. Ariel. 1968, p. 82 e o menos chuvioso de Europa (Cabo de Gata, 117 litros anuais)Ibídem, p. 81. A Andalucía húmida coincide cos puntos máis altos da Comunidade (as tres Serras), especialmente a área da Serranía de Ronda e a Serra de Grazalema. A Andalucía árida encóntrase representada por gran parte da provincia de Almería e o Foxo de Guadix-Baza. O val do Guadalquivir presenta pluviometría media.
Os días de chuvia por ano son case 75, descendendo de 50 nas zonas máis áridas. Pola contra, en grandes partes da Andalucía supéranse os 300 días de sol ao ano.
A temperatura media anual de Andalucía é superior aos 16 °C, e tamén con variacións xeográficas, oscilando desde os 18,5 °C de Málaga aos 15,1 °C en Baeza. O mes de máis frío é xaneiro (12,5 °C en Málaga, 6,4 °C en Granada) e o máis caloroso agosto (28,5 °C en Écija).
Hidroloxía O Guadalquivir ao seu paso por Córdoba.|miniatura|250px Andalucía ten unha gran diversidade hidrolóxica, debido principalmente a que os seus ríos poden ser das dúas vertentes: a atlántica e a mediterránea. Na vertente atlántica encontramos as bacías do Guadiana, Odiel-Tinto, Guadalquivir e Guadalete-Barbate, mentres que a vertente mediterránea pertencen os ríos da bacía Sur.
Os ríos máis importantes da Andalucía son: Guadiana, desemboca en Ayamonte. Odiel e Tinto, desembocan na Ría de Huelva. Guadalquivir, o río máis largo da Andalucía (657 km), pasa por Córdoba e Sevilla. Os seus afluentes principais son: Genil e Guadiana Menor pola beira esquerda. Guadalimar, Guadiato e Bembézar pola beira dereita. Guadalete, que desemboca en El Puerto de Santa María, e Barbate. Da multitude dos ríos menores mediterráneos destacan o Guadiaro, Guadalhorce, Guadalfeo, Andarax e Almanzora.
Historia miniatura|Figura ibera do Oso de Porcuna, no Museo Arqueolóxico Nacional de España.
A historia de Andalucía é dunha gran complexidade debido á súa ampla dilatación no tempo. A posición xeoestratéxica de Andalucía no extremo sur de Europa, entre esta e África, entre o océano Atlántico e o mar Mediterráneo, así como as súas riquezas minerais e agrícolas e a súa grande extensión superficial de 87.268 km² (maior que moitos dos países europeos), forman unha conxunción de factores que fixeron de Andalucía un foco de atracción doutras civilizacións xa desde o inicio da Idade dos Metais.
De feito, a súa situación xeográfica como nexo entre África e Europa, fai que algunhas teorías apunten a que os primeiros homínidos europeos, previo paso do Estreito de Xibraltar, situáronse no territorio andaluz. As primeiras culturas desenvolvidas en Andalucía (Os Milleiros, O Argar e Tartessos), tiveron un claro matiz orientalizante, debido a que pobos do Mediterráneo oriental asentáronse nas costas andaluzas á busca de minerais e deixaron o seu influxo civilizador. O proceso de paso da prehistoria á historia, coñecido como protohistoria, estivo ligado á influencia destes pobos, principalmente gregos e fenicios, amplo momento histórico no que se fundou Cádiz, a cidade máis antiga de Europa occidental, seguida en antigüidade por outra cidade andaluza: Málaga. miniatura|esquerda|Vista parcial do foro das ruínas de Baelo Claudia.
Andalucía quedou incorporada plenamente á civilización occidental coa conquista e romanización da provincia Bética. Esta tivo grande importancia económica e política no Imperio, ao que achegou numerosos maxistrados e senadores, ademais das figuras sobresalientes dos emperadores Traxano e Adriano.
As invasións xermánicas de vándalos e posteriormente de visigodos non fixeron desaparecer o papel cultural e político da Bética e durante os séculos V e VI os terratenentes beticorromanos mantiveron practicamente unha independencia con respecto a Toledo. Neste período destacaron figuras como Santo Isidoro de Sevilla ou San Hermenexildo.
No 711 produciuse unha importante ruptura cultural coa invasión musulmá da Península Ibérica. O territorio andaluz foi o principal centro político dos distintos estados musulmáns de Al-Ándalus, sendo Córdoba a capital e un dos principais centros culturais e económicos do mundo naquel tempo. Este período de florecemento culminou no Califato Omeia de Córdoba, onde destacaron figuras como Abderramán III ou Alhakén II. Xa no século X houbo un período de grave crise, que foi aproveitado polos reinos cristiáns do norte peninsular para avanzar nas súas conquistas e polos distintos imperios norteafricanos que se foron sucedendo -Almorábides e Almohades- que exerceron a súa influencia na o-Ándalus e tamén estableceron os seus centros de poder na península en Granada e Sevilla, respectivamente. Entre estes períodos de centralización de poder, o seu produciu a fragmentación política do territorio peninsular, que quedou dividido en primeiros, segundos e terceiros reinos de taifas. Entre estes últimos, o Reino nazarí de Granada tivo un papel histórico e emblemático fundamental.
A Coroa de Castela foi conquistando paulatinamente os territorios do sur peninsular. Fernando III personalizou a conquista de todo o val do Guadalquivir no século XIII. O territorio andaluz quedou dividido nunha parte cristiá e outra musulmá ata que en 1492 a conquista da Península finalizou coa toma de Granada e a desaparición do reino homónimo. miniatura|A Batalla de Bailén, de Casado del Alisal. No século XVI, é cando Andalucía explotou máis a súa posición xeográfica, xa que centralizou o comercio co Novo Mundo, onde tivo un papel fundamental no seu descubrimento e colonización. Con todo non existiu un verdadeiro desenvolvemento económico de Andalucía debido ás numerosas empresas da Coroa en Europa. O desgaste social e económico xeneralizouse no século XVII e culminou coa conspiración da nobreza andaluza contra o goberno do Conde-Duque de Olivares en 1641.
As reformas borbónicas do século XVIII non remediaron que España en xeral e Andalucía en particular fosen perdendo peso político e económico no contexto europeo e mundial. Así mesmo a perda das colonias españolas de Ultramar irán sacando a Andalucía dos circuítos económicos mercantilistas. Esta situación agravouse durante os séculos seguintes e Andalucía pasará de ser unha das rexións máis ricas de España a unha das máis pobres no final do errado proceso de industrialización no século XIX.
Xa no século XX, Andalucía vai dar un paso fundamental para a comprensión da historia actual da rexión, que é a súa configuración como Comunidade autónoma dentro de España. Andalucía afronta o seu futuro co obxectivo de saír da situación de subdesenvolvemento comparativo coas rexións máis ricas da Unión Europea.
Demografía Andalucía é a primeira Comunidade Autónoma española en canto á súa poboación, que en 2005 era de 7 849 799 habitantes. Esta poboación concéntrase, sobre todo, nas capitais provinciais e nas áreas costeiras, polo que o nivel de urbanización de Andalucía é bastante alto; a metade da poboación andaluza concéntrase nas 26 cidades de máis de 50.000 habitantes.
As áreas máis poboadas son:
Área de Sevilla (1 200 000 habitantes) Área de Málaga (900.000 habitantes) Baía de Cádiz (620.000 habitantes) Área de Granada (500.000 habitantes)
Cidades máis poboadas
Organización territorial 200px|miniatura|Mapa provincial de Andalucía Andalucía divídese en oito provincias, segundo o Decreto de 1833 da División Provincial, feito por Javier de Burgos. Á súa vez, estas provincias divídense en 771 concellos. As oito provincias son as seguintes:
Provincia de Almería (565.310 habitantes, 102 municipios) Provincia de Cádiz (1 155 724 habitantes, 44 municipios) Provincia de Córdoba (775.944 habitantes, 75 municipios) Provincia de Granada (828.107 habitantes, 168 municipios) Provincia de Huelva (472.446 habitantes, 79 municipios) Provincia de Málaga (1 374 890 habitantes, 100 municipios) Provincia de Sevilla (1 782 862 habitantes, 105 municipios) Provincia de Xaén (651.565 habitantes, 97 municipios)
Símbolos
miniatura|Retrato de Blas Infante, realizado sobre azulexos, situado na avenida homónima de Xerez da Fronteira. miniatura|Versión vocal do himno de Andalucía. miniatura|Versión instrumental do himno de Andalucía. O escudo de Andalucía mostra a figura dun Hércules mozo entre as dúas columnas de Hércules que a tradición sitúa no estreito de Xibraltar, cunha inscrición ós pés dunha lenda que di: Andalucía por sí, para España y la Humanidad, sobre o fondo dunha bandeira andaluza. Un arco coas palabras latinas Dominator Hercules Fundator ,tamén sobre a bandeira andaluza, pecha ás dúas columnas.http://www.juntadeandalucia.es/conoce-andalucia/simbolos.html
A Bandeira de Andalucía está composta por tres bandas horizontais verde, branca e verde, de igual tamaño; sobre a banda central branca está situado o escudo. Foi creada por Blas Infante e aprobada pola Asemblea de Ronda en 1918. Infante elixiu o verde como símbolo da esperanza e da unión e o branco como símbolo da paz e do diálogo. A elección destas cores débese a que Blas Infante considerou que foran os máis empregados ó longo da historia do territorio andaluz. Segundo el, o estandarte da dinastía andalusí dos Omeias era verde e representaba a convocatoria ó pobo. O branco, pola outra banda, simboliza o perdón entre os almohades, que na heráldica europea e interpretado como parlamento ou paz.
O himno de Andalucía é unha composición musical de José del Castillo DíazDirector da Banda Municipal de Sevilla e coñecido comunmente como Maestro Castillo. con letra de Blas Infante. A música está inspirada no Santo Dios, un canto relixioso popular que os campesiños e xornaleiros dalgunhas comarcas andaluzas cantaban durante a segaProvincias de Málaga, Sevilla e Huelva Blas Infante puxo este canto en coñecemento do Maestro Castillo, quen adaptou e harmonizou a melodía. A letra do himno apela ós andaluces para que se mobilicen e pidan terra e liberdade, mediante un proceso de reforma agraria e un Estatuto de Autonomía para Andalucía, no marco de España.
O Parlamento de Andalucía aprobou de xeito unánime en 1983 que se recoñecera a Blas Infante no Estatuto de Autonomía de Andalucía como Padre de la Patria Andaluza.