Gamzigrad (Alfabeto cirílico serbio Гамзиград, pronunciado ɡǎmziɡra) é un sitio arqueolóxico, un balneario declarado Patrimonio da Humanidade da UNESCO en Serbia situado ao sur do río Danubio, na cidade de Zaječar. É a localización do complexo romano antigo de pazos e templos Félix Romuliana (serbio Феликс Ромулијана / Feliks Romulijana (latinizado)), construído polo emperador Galerio en Dacia Ripensis. A área principal abrangue 40,000 m².http://www.isprs.org/congresses/beijing2008/proceedings/5_pdf/70.pdf |A área da porta.|thumb thumb|Mosaico do deus grego Dioniso. Ruínas da porta leste.|thumb Palacio un.|thumb

Historia Nas inmediacións de Gamzigrad atópanse as ruínas dun enorme complexo romano chamado "Felix Romuliana", un dos sitios romanos tardíos máis importantes de Europa. Os primeiros exploradores crían que as antigas ruínas foran un campamento militar romano, debido ao seu tamaño e ás súas numerosas torres. As escavacións arqueolóxicas sistemáticas realizadas desde 1953 revelaron que o sitio era, en realidade, un palacio imperial. Concibiuno e construiuno un dos Tetrarcas, o emperador Galerio, un emperador romano de orixe dacia, fillo adoptivo e xenro do emperador romano Diocleciano. Galerio comezou a construción no ano 298 (despois dunha vitoria sobre o Imperio Sasánida que lle trouxo admiración e gloria) para marcar o lugar do seu nacemento. O nome Félix Romuliana déuselle en memoria da súa nai Romula, que tamén era sacerdotisa dun culto pagán Dacio. O complexo de templos e palacios cumpría tres propósitos principais: un lugar de culto á personalidade divina da súa nai, un monumento ás súas fazañas como emperador e unha luxosa vila para Galerio. Romuliana sobreviviu ata que foi saqueada polos hunos a mediados do século V. Máis tarde, o sitio converteuse nun humilde asentamento de agricultores e artesáns, para ser finalmente abandonado a principios do século VII coa chegada dos eslavos.

As estruturas avaliáronse♦ por primeira vez en 1835 polo barón von Herder, un empresario mineiro saxón, no "Bergmänische Reise in Serbie im Jahre 1835". Posteriormente, o mineraloxista alemán August Breithaupt tamén escribiu un artigo sobre as construcións. O naturalista, xeógrafo, etnógrafo e arqueólogo austrohúngaro Felix Philipp Kanitz (que gañou un grande respecto en Serbia e Bulgaria polos seus traballos sobre os eslavos do sur) estaba especialmente interesado en Gamzigrad e visitou as ruínas en dúas ocasións, en 1860 e en 1864, cando debuxou o estado das murallas e torres daquela época, incluído nas súas obras sobre Serbia, impresas en Viena e Leipzig.

O entusiasmo por Gamzigrad desapareceu a finais do século XIX. A verdadeira historia do complexo aínda estaba por investigar. O interese reavivouse na década de 1950 durante o período do "neorromanticismo da arqueoloxía serbia". Vekoslav Popovic, director do Museo da Cidade de Zajecar, iniciou a investigación arqueolóxica sistemática en 1953. O profesor académico Dr. Dragoslav Srejovic estivo a cargo da investigación en 1970, e é considerado por situar o monumento entre a arqueoloxía mundial.

O complexo foi desmitificado en 1984, cando no suroeste se descubriu unha arquivolta coa inscrición de FELIX ROMULIANA.

Deseño As escavacións arqueolóxicas no sitio desenterraron os restos dun complexo romano con dous templos, dous palacios e un edificio cun corredor que inclúe mosaicos excepcionalmente finos que representan as figuras mitolóxicas gregas de Dionisio e Medusa, capiteis figurados de Hércules, baños e portas impresionantes. Desenterráronse varios tesouros valiosos de moedas de ouro romanas no sitio, que segue a producir importantes artefactos romanos.

As pilastras dos emperadores Diocleciano, Maximiano, Galerio, Licinio, Maximino e Constantino están entre os achados espectaculares. Nos dous mausoleos do outeiro Magura, Rómula e o fundador Galerio foron enterrados e deificados.

Entre os achados máis importantes do sitio están retratos de emperadores romanos feitos de pórfido e moedas que axudan a datar con precisión o complexo. Unha escultura de Diana, a deusa da caza, desenterrouse en xullo de 2010 por equipos de arqueoloxía alemáns e serbios. Os expertos dixeron que falta o cabalo e o xinete, o que simboliza a vitoria sobre os bárbaros.

Xunto ás inscricións latinas por todo o complexo, atopáronse varias inscricións gregas.

A parte noroeste renovouse, construíronse basílicas durante o reinado do emperador Xustiniano

Parte norte Templo norte O templo é do tipo tetrástil prostilos, semellante ao templo de Xúpiter no Palacio de Diocleciano en Split, construído no ano 305 d.C. Os restos inclúen un podio alto, unha cripta en forma de cruz, unha escaleira e un altar de sacrificios. Estaba dedicado á deusa Libera

O arquitrabe, os postes das portas, o podio e os piares estaban feitos de arenito verde, o friso de pedra calcaria branca, mentres que os capiteis figurados estaban feitos de mármore.

Palacio Un O palacio consta dun edificio central octogonal, tres peristilos e un baño máis pequeno. O vestíbulo (sala de acceso) consérvase con losas de mármore e piares de granito vermello e forma de serpe verde. O chan do vestíbulo está completamente cuberto por unha alfombra de mosaico cun labirinto no seu centro e motivos xeométricos.

A sala central (posible trono) está ornamentada con motivos xeométricos e escenas de caza pintorescas.

O triclinum está ornamentado con preciosas baldosas de pedra de cores (opus sectile) e a entrada está ornamentada cun luxoso mosaico coa imaxe do deus grego Dioniso. Atopáronse partes dunha escultura de Galerio representado como Pantocrátor (gobernante do Universo) por todos os edificios, unha man esquerda sostendo un globo de pórfido vermello atopouse no triclinum e a cabeza atopouse no sueste do complexo.

Os muros do palacio están cubertos de mármore, pórfido verde e frescos. As esculturas de mármore que representan os deuses gregos están feitas segundo a arte escultórica dos séculos V e IV a.C.

Palacio Dous O segundo palacio e un edificio cun corredor só foron investigados parcialmente.

Un peristilo rectangular no centro está rodeado de locais de diferentes tamaños e funcións.

Preservación e turismo Durante a 31ª sesión do Comité do Patrimonio Mundial da Unesco en Christchurch, Nova Zelandia, do 23 de xuño ao 2 de xullo de 2007, o Comité do Patrimonio Mundial decidiu incluír Gamzigrad-Romuliana, Palacio de Galerio, na Lista do Patrimonio da Humanidade.

Felix Romuliana é unha parada turística popular na Ruta dos Emperadores Romanos que une os lugares de nacemento de máis de 17 emperadores romanos nacidos no territorio da actual Serbia.

Balneario Un balneario moderno, Gamzigradska Banja, atópase nas proximidades cun "hospital de rehabilitación especial".Gamzigrad Spa , VisitSerbia.org

Notas

Referencias

Véxase tamén

Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Serbia

Ligazóns externas Official Web page Felix Romuliana on YouTube Zvezdan.hpage - Felix Romuliana Site of Felix Romuliana in Google Maps

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Serbia