miniatura|300px|Calculadora mecánica Friden. A lonxitude de palabra do ordenador electrónico de 36 bits foi escollida, en parte, para axustarse á súa precisión. Na arquitectura de ordenadores, os enteiros de 36 bits, os enderezos de memoria ou outras unidades de datos son aqueles que teñen 36 bits (seis caracteres de seis bits) de ancho. Ademais, as arquitecturas de unidade central de procesamento (CPU) e unidade aritmético-lóxica (ALU) de 36 bits son aquelas que se basean en rexistros, buses de enderezos ou buses de datos dese tamaño. Os ordenadores de 36 bits foron populares na primeira era dos ordenadores centrais, dende a década de 1950 ata principios da década de 1970.
A partir da década de 1960, pero sobre todo da de 1970, a introdución do ASCII de 7 bits e o EBCDIC de 8 bits levou á transición a máquinas que usaban bytes de 8 bits, con tamaños de palabra que eran múltiplos de 8, especialmente o mainframe IBM System/360 de 32 bits e os superminicomputadores das series Digital Equipment VAX e Data General MV. A mediados da década de 1970 a conversión xa estaba case completa e os microprocesadores pasaron rapidamente de 8 bits a 16 bits e a 32 bits nun período dunha década. O número de máquinas de 36 bits diminuíu rapidamente durante este período, principalmente por motivos de compatibilidade con versións anteriores que executaban programas herdados.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas
Categoría:Arquitectura de ordenadores Categoría:Historia da informática