Os montes Acacus ou Tadrart Akakus (en libio: Tadrārt Akākūs) forman unha cordilleira no deserto do distrito de Ghat, no oeste de Libia, que forma parte do Sáhara. Están situados ao leste da cidade de Ghat, Libia, e esténdense cara ao norte desde a fronteira con Alxeria, uns 100 km. A zona ten unha colección particularmente rica de arte rupestre prehistórica.

Historia Etimoloxía Tadrart é a forma feminina de "montaña" nas linguas bérberes (masculino: adrar).

Arqueoloxía Os montes Acacus estiveron ocupados por cazadores-recolectores continuamente no Holoceno a pesar do clima fluctuante no Período húmido Africano. Estes sitios foron importantes para comprender o procesamento e a mobilidade dos alimentos a medida que as persoas se adaptaban á variación climática. A domesticación de animais como parte do Neolítico africano introduciuse nesta rexión arredor do 7000 a.C., e o pastoreo e a busca de alimento eran as principais estratexias de subsistencia das persoas desta rexión, non a agricultura.

Os sitios desta rexión divídense en tres períodos de ocupación principais: o Acacus temperán, o Acacus tardío e o Neolítico pastoral. O Acacus temperán foi un período húmido de aproximadamente 9810 a 8880 a.C. caracterizado por pequenos grupos de persoas móbiles que vivían en vales e ao longo de lagos de terras baixas. O Acacus tardío (aprox. 8870 a 7400 a.C) foi un período seco caracterizado por persoas máis sedentarias en grupos máis grandes que vivían en vales. Este pobo intensificou enormemente o procesamento de alimentos e o almacenamento de grans silvestres e utilizou amplamente o muíño de man e a cerámica. O Neolítico pastoral caracterizouse por unha maior mobilidade nun ambiente máis húmido e pola domesticación de animais. Estas persoas mostraron un uso reducido de muíños de man.

Arte rupestre A zona é coñecida pola súa arte rupestre e inscribírona como Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1985 debido a a importancia destas pinturas e tallas. As pinturas datan do 12.000 a.C. ao 100 d.C. e reflicten os cambios culturais e naturais do na zona.

Hai pinturas e tallas de animais como xirafas, elefantes, avestruces e camelos, pero tamén de humanos e cabalos. As persoas son representadas en diversas situacións da vida cotiá, por exemplo mentres fan música e bailan.

Lípidos do leite Tadrart Acacus é tamén o lugar da aparición máis antiga de lípidos do leite procesado en cerámica, que datáronse por radiocarbono en 7.500 a.C.

Vandalismo e destrución desde 1969 Durante o goberno de Muamar al-Qadafi, de 1969 a 2011, o Departamento de Antigüidades sufriu un grave descoido. Desde 2005, a procura de petróleo agochado baixo terra puxo en perigo a propia arte rupestre. Os martelos sísmicos úsanse para enviar ondas de choque debaixo para localizar depósitos de petróleo e teñen efectos notables nas rochas próximas, incluídas as que albergan a arte rupestre de Tadrart Acacus.

O saqueo de artefactos antigos alcanzou un nivel de crise. En resposta, a UNESCO pediu unha importante campaña de concienciación para aumentar o coñecemento do patrimonio arqueolóxico e cultural de Libia e para alertar aos libios de que o seu patrimonio está a ser "saqueado por ladróns e destruído por promotores inmobiliarios".

En 2012, tras a morte de Gadafi, fixéronse esforzos para formar persoal a través dun proxecto da UNESCO de 2,26 millóns de dólares, cos gobernos libio e italiano. O proxecto incluía a conservación, a protección e a educación. Xunto con Tadrart Acacus, Libia ten outros catro sitios Patrimonio da Humanidade da UNESCO: Cirene, Leptis Magna, Sabratha e Ghadames. A UNESCO aconsellou que "se debería establecer un centro en Ghat ou Uweynat para formar o persoal encargado da protección e xestión da propiedade e para albergar un museo que se espera que desempeñe un papel importante en termos de concienciación".

Os informes do estado de conservación (SOC) da UNESCO de 2011, 2012 e 2013 mostran que polo menos dez dos sitios de arte rupestre foron obxecto dunha destrución deliberada e considerable desde polo menos abril de 2009. A ambigüidade que rodea os límites do sitio Patrimonio da Humanidade e, polo tanto, a xestión do sitio, xunto coa falta de comprensión local dos seus valores culturais, foron factores que contribuíron ao vandalismo continuo. Os conflitos na zona desde 2011 levaron a un aumento do vandalismo.

Arte "Ritual funerario no Acacus" é unha pintura de Shefa Salem, inspirada na arte rupestre dos montes Acacus, que data do ano 4000 a.C., que representaba un barco con un grupo de persoas, unha das cales estaba boca abaixo.

Xeografía O Tadrart Acacus ten unha gran variación de paisaxes, desde dunas de diferentes cores ata arcos, gargantas illadas rochas e profundos wadis (barrancos). Os fitos principais inclúen os arcos de Afzejare e Tin Khlega. Aínda que esta zona é unha das máis áridas do Sáhara, hai vexetación, como a medicinal Calotropis procera, e hai varias fontes e pozos nas montañas.

Notas

Referencias

Véxase tamén

Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Libia

Ligazóns externas UNESCO Fact Sheet Italian-Libyan Archaeological Mission in the Acacus and Messak Natural Arches of the Akakus Plateau

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Libia