Edward William Godwin, nado o 26 de maio de 1833 e finado o 6 de outubro de 1886, foi un arquitecto e deseñador inglés progresista que comezou a súa carreira traballando no estilo gótico ruskiniano fortemente policromático da Gran Bretaña vitoriana media, inspirado en *The Stones of Venice*, e despois pasou a realizar deseños de gusto anglo-xaponés do movemento estético na década de 1870, despois de entrar en contacto coa cultura xaponesa na Exposición Internacional de 1862 en Londres. A influencia de Godwin pódese detectar no posterior movemento de Arts & Crafts.
Entre as súas primeiras obras máis coñecidas inclúense o Northampton Guildhall, que foi o seu primeiro encargo público notable, e o Congleton Town Hall, así como restauracións e adicións neogóticas ao castelo de Dromore, Limerick e o castelo de Ashby.
Traxectoria Aprendiz dun enxeñeiro en Bristol, onde a súa formación arquitectónica foi en gran parte autodidacta, Godwin trasladouse a Londres arredor de 1862 e coñeceu ao deseñador gótico reformista William Burges. Como anticuario, tiña un interese particular na vestimenta, os mobles e a arquitectura medievais.
Godwin enviuvou en 1865; durante o seu romance coa recoñecida actriz Ellen Terry entre 1868 e 1874, ela retirouse con el a Hertfordshire e tivo dous fillos: Edith Craig (1869 - 1947) e Edward Gordon Craig (1872 - 1966), que se converteu nun importante actor, deseñador, director e escritor teórico da escena europea de principios do século XX. O romance inspirou a Godwin a dedicar moito tempo a deseñar traxes e escenografía teatrais. Despois de que ela volvese ao teatro e a súa conexión se arrefriase, Godwin casou cunha moza deseñadora do seu despacho, Beatrice Birnie Philip (1857 - 1896), coa que tivo un fillo, Edward. Tras a morte de Godwin, casou co pintor James Whistler en 1888. Godwin colaboraba con frecuencia na revista British Architect e publicou varios libros sobre arquitectura, traxe e teatro.
A xulgar polos seus cadernos de bosquexos no Victoria and Albert Museum, cabería esperar un historicista ecléctico, pero Godwin foi un dos primeiros en ampliar o repertorio de deseño europeo para incluír as artes do Xapón, que se abriran ao mundo occidental en 1853. Os seus mobles de estilo anglo-xaponés, executados na súa maioría cun acabado ebonizado, foron deseñados para o castelo de Dromore e para o seu propio uso a partir de 1867. Deseños similares producidos posteriormente polas empresas William Watt e Collinson & Lock tamén enfatizaron o estilo anglo-xaponés simplificado, sen toques soamente decorativos. O espírito do Xapón, en lugar de meros detalles, revélase con forza nun armario negro que Godwin deseñou para Collinson & Lock, agora no Museo de Arte Moderna de Nova York.
Nas décadas de 1870 e 1880, os deseños de Godwin podíanse atopar en Liberty and Co.; os seus papeis pintados, téxtiles estampados, azulexos, mobles artísticos ou traballos en metal marcaron a pauta nas casas daqueles que tiñan unha inclinación artística e progresista. Oscar Wilde estaba entre os seus clientes, describíndoo como "un dos espíritos máis artísticos deste século", do mesmo xeito que a princesa Luísa, para quen deseñou un estudo no palacio de Kensington.
A partir de 1876, Godwin deseñou casas para o barrio axardinado de Bedford Park, en Chiswick. Os seus deseños consideráronse pobres, xa que tiñan escaleiras empinadas, habitacións relativamente pequenas e corredores estreitos. Só se construíron unhas poucas das súas casas; eran máis altas e estreitas que as construídas por outros arquitectos.
En 1877, o pintor James Whistler, coñecedor dos gravados xaponeses, encargoulle a Godwin a construción dunha casa en Tite Street, Chelsea, que Godwin completou ao ano seguinte, a pesar de que inicialmente a xunta metropolitana de obras se opuxo. Non obstante, a quebra de Whistler en 1879 obrigou á venda da casa xunto co resto dos efectos do pintor. O comprador da casa, un crítico de arte, fixo alteracións que Whistler e Godwin deploraron. Whistler e Godwin compartían o interese pola arte chinesa e xaponesa e colaboraron nunha serie de proxectos relacionados co mobiliario e o deseño de interiores, especialmente "Harmony in Yellow and Gold: The Butterfly Cabinet". Cando Whistler expuxo as súas pinturas impresionistas radicais de Venecia, Godwin redecorou por completo as galerías da exposición para complementalas.
Godwin deseñou entón outra casa en Tite Street para Archibald Stuart-Wortley e Carlo Pellegrini, que máis tarde foi vendida a Slingsby Bethell. Frank Miles encargou unha terceira casa en Tite Street e completouse ao ano seguinte, 1878, orixinalmente co número 1 pero aínda en pé e agora co número 44. Miles viviu alí, inicialmente co seu amigo Oscar Wilde, ata que foi ingresado nun manicomio en 1887, tras o cal a súa familia vendeuna ao artista G. P. Jacomb-Hood.
En 1881, Godwin deseñou unha nova entrada para as instalacións da Sociedade de Belas Artes en Bond Street, un lugar para exposicións de arte, onde se celebrou unha das primeiras exposicións de gravados xaponeses en madeira.
Godwin faleceu o 6 de outubro de 1886 en Londres por complicacións tras unha operación para extirpar cálculos renais.
Notas
Categoría:Nados en 1833 Categoría:Finados en 1886 Categoría:Arquitectos de Inglaterra Categoría:Deseñadores de mobiliario