A remigración é unha proposta de política que defende a repatriación organizada de inmigrantes co obxectivo de reverter cambios demográficos e culturais derivados dunha inmigración sostida nos países occidentais de acollida. Adoita dirixirse principalmente a inmigrantes non europeos, centrando a atención nos non cidadáns, aínda que algunhas interpretacións amplían o seu alcance a descendentes ou mesmo a cidadáns. Trátase dun concepto altamente controvertido, que xera debate polas súas implicacións éticas, legais e prácticas. As medidas propostas abranguen desde incentivos para o retorno voluntario ata políticas máis estritas contra a inmigración irregular, delincuentes ou persoas consideradas non integradas. O termo está asociado ao movemento identitario e gañou relevancia no discurso político europeo contemporáneo.
Fundamentos conceptuais
Definición e principios básicos A remigración refírese á repatriación organizada de inmigrantes e dos seus descendentes, segundo propoñen os seus defensores, que sosteñen que estes grupos non se integraron plenamente no tecido cultural, social e económico das sociedades de acollida. Os colectivos obxectivo adoitan incluír principalmente non cidadáns, como migrantes en situación irregular ou persoas con antecedentes penais, aínda que algunhas propostas tamén inclúen descendentes ou cidadáns considerados non asimilados. Entre os instrumentos habituais figuran incentivos para o retorno voluntario, a expulsión de non cidadáns que cometeron delitos e a denegación da cidadanía a persoas consideradas non integradas. Algúns partidarios vinculan a remigración con ideas etnopluralistas, segundo as cales os distintos grupos étnicos prosperan mellor en territorios culturalmente homoxéneos. Pola súa banda, os críticos comparan a remigración con prácticas de limpeza étnica, especialmente cando as propostas afectan a descendentes ou cidadáns.
Etimoloxía e evolución do termo O termo remigración procede do verbo latino remigrāre, que significa “migrar de volta” ou “regresar ao lugar de orixe”. No seu uso académico inicial, especialmente en estudos sociolóxicos de finais do século XX, empregábase para describir o retorno voluntario de traballadores migrantes tras completar períodos de emprego no estranxeiro, a miúdo favorecido por incentivos ou por factores propios do ciclo vital, como a xubilación.
A partir de mediados da década de 2010, o termo foi reapropiado en certos discursos identitarios europeos para referirse a programas organizados de retorno de poboacións inmigrantes, incorporando tanto incentivos voluntarios como elementos coercitivos. Este cambio semántico supuxo unha ruptura co significado orixinal máis neutro e voluntario do termo no ámbito académico.
Notas
Categoría:Migración forzosa Categoría:Supremacismo branco Categoría:Islamofobia Categoría:Etnografía