A Ruta colonial transístmica de Panamá en español Camino Real (Panamá) era unha ruta improvisada utilizada para transportar prata desde Potosí, Perú a través do istmo de Panamá para enviala a España a través da Frota de Indias. A prata descargábase normalmente na Cidade de Panamá, logo metíase en caravanas de mulas e levábase primeiro a Nombre de Dios, e despois, tras a desaparición desa cidade a finais do século XVI, a Portobelo. A ruta foi un obxectivo principal para os corsarios ingleses, holandeses e franceses nos séculos XVI e XVII. O pirata Francis Drake e Guillaume Le Testu, un corsario francés, a conseguiron asaltar a ruta.
O sendeiro, chamado Camiño de Cruces na parte oriental e máis xeralmente El Camino Real, aínda existe nalgúns lugares e ten pavimento, aínda que unha camiñada completa a través de Panamá pode levar varios días. Son posibles viaxes máis curtas.
Historia
thumb|esquerda|Restos do Camiño Real, ás beiras do lago Alajuela. Construído arredor de 1519, despois da fundación da primeira cidade de Panamá, converteuse, xunto co Camiño de Cruces, nunha das únicas rutas para cruzar o istmo de océano a océano, antes da construción do ferrocarril transístmico.
A ruta do Camiño Real abarcaba as cidades de Panamá e Nombre de Dios (Colón), pero en 1597 foi desviada cara a Portobelo.
Ao ser unha curta ruta transistmiana, converteuse na ruta comercial máis importante do Imperio español durante os séculos XVI e XVII, xa que transportaba ouro e prata que chegaban do Perú a Nombre de Dios (e máis tarde a Portobelo) como punto de embarque para a Frota de Indias. Segundo os rexistros, entre 100 e 200 toneladas de prata transportábanse anualmente en mula.
A estrada estaba feita de pedra, cunha anchura de 1,22 metros, e con pedras angulares máis grandes nos bordos.
Cos constantes ataques piratas e a posterior destrución de Portobelo en 1739, o uso das estradas transístmicas en Panamá entrou nunha fase de declive e, coa construción do Ferrocarril de Panamá en 1855, o Camiño Real foi abandonado. Co paso do tempo, tanto a vexetación da selva como o desenvolvemento humano (nas zonas próximas á Cidade de Panamá) provocaron a desaparición de partes da estrada.
Actualmente, só se poden ver segmentos da estrada en zonas dentro do Parque Nacional Chagres e do Parque Nacional Portobelo, que están a ser rehabilitadas.
Notas
Véxase tamén
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Panamá