Pontia daplidice é unha bolboreta duns catro centímetros de envergadura, femias maiores que os machos, de anverso branco con manchas negras e reverso ouro verde, branco e amarelo, e con dimorfismo sexual. Pertence á familia Pieridae, foi descrita por Carl von Linné en 1758.Agenjo, R. (1964), Aguado Martín, L.O. (2007) y Linneo, C. (1758)

É unha bolboreta que se distribúe por África, Europa e Asia, e que voa nunha gran variedade de hábitats e altitudes, aínda que preferentemente en lugares cálidos e secos. Cun marcado carácter migratorio.Savela, M. (2014), Aguado Martín, L.O. (2007), Manceñido-González y González-Estébanez (2013) y Reinchholf-Riehm, Helgard (1985)

O seu estado de conservación non reviste preocupación e non se atopa incluída na Lista vermella da UICN nin no Atlas e libro vermello dos invertebrados ameazados de España.UICN (2014) y Verdú, J.R. et ál. (2011)

Descrición As femias miden entre 4,2 e 4,3 cm de envergadura e os machos entre 3,8 e 4,1. O anverso ou cara superior das ás é branco con manchas negras. O reverso é de cor branca as anteriores e ouro verde con nerviación amarela as posteriores.Aguado Martín, L.O. (2007) y Manceñido-González y González-Estébanez (2013)

O anverso das ás anteriores dos machos é branco con mancha negra ao final da cela. Na zona posdiscal aparecen manchas denegridas entre E3 e E7. Na zona submarxinal, ao final das veas V3 a V7 aparecen manchas irregulares gris cinza. Ás posteriores brancas que transparentan as formas e manchas do seu reverso.

O reverso alar é branco e ouro verde. As anteriores son brancas coa costa agrisada e unha mancha negra ao final da cela. A zona basal é amarela, e na posdiscal branca aparecen senllos puntos negros en E3 e en E1b, e manchas verdes con escamas amarelas entre os espazos E3 e E7. Tamén manchas desa cor ao final das veas V3 a V7.

As posteriores son ouro verde con manchas brancas ou amareladas. A zona discal ten unha mancha branca na cela, outra en E7 e outra entre E6 e E7. Na zona posdiscal aparece unha pequena mancha esbrancuxada ou amarela en E1b. Na zona submarxinal tamén aparecen manchas brancas en E1b, E1 e de E2 a E5.

As ás das femias son similares, coas manchas de maior tamaño. No anverso das anteriores aparece unha mancha en E1b negra.Aguado Martín, L.O. (2007), p. 179

Como no resto de especies da súa familia, os imagos teñen a cabeza pequena, con antenas terminadas en maza, e uns palpos ben desenvolvidos. Os tres pares de patas son funcionais. As súas ás anteriores forman un ángulo agudo na súa base, mentres que as posteriores, que teñen unha superficie alar maior, son redondeadas. Son característicos dous nervios anais nas ás posteriores.Aguado Martín, L.O. (2007), pp. 156-157

Ciclo biolóxico e alimentación miniatura|Eiruga de P. daplidice. Nos lugares onde o clima é favorable é unha especie trivoltina cunha primeira xeración que voa durante a primavera. A segunda xeración aparece antes do verán e a terceira a finais do verán.Aguado Martín, L.O. (2007) y Manceñido-González y González-Estébanez (2013) miniatura|P. daplidice sobre dipsacácea. miniatura|Imago de Pontia daplidice. As súas plantas nutricias son crucíferas (Sinapis arvensis, Biscutella auriculata, B. valentina, Sisymbrium irio, S. austriacum) e resedáceas (Reseda phyteuma, R. luteola).Savela, M. (2014), Aguado Martín, L.O. (2007) y Manceñido-González y González-Estébanez (2013)

A femia pon os ovos de forma individual sobre follas, flores ou sementes da planta nutricia. As eirugas desenvólvense nun mes, excepto as da última xeración que hibernan en estado de crisálide.

Distribución e hábitat Especie cosmopolita, o seu rango de distribución abarca o norte de África e Etiopía, Europa —até o paralelo 66º e máis abundante ao sur dos Alpes—, sur de Rusia occidental e Asia central até Mongolia, Asia Menor, India, Paquistán, Xapón, norte de Tailandia e Cambodia. As poboacións máis setentrionais nútrense das migracións desde o sur e moitos anos, cando as condicións son adversas, son os seus únicos recrutamentos.Savela, M. (2014), Aguado Martín, L.O. (2007) y Manceñido-González y González-Estébanez (2013)

O seu hábitat son zonas asolladas, tanto en cerros, bosques, claros de bosque, ribeiras, como en pradarías ou terras en barbeito, con gran cantidade de flores.Aguado Martín, L.O. (2007) y Manceñido-González y González-Estébanez (2013)

Sistemática e taxonomía Inicialmente foi descrita como Papilio daplidice por Linné en 1758. Posteriormente foi adscrita ao xénero Pontia.Linneo, C. (1758)

Sinonimia

Papilio daplidice Linnaeus, 1758 Papilio bellidice Brahm, 1804 Papilio belemida Hübner, [1836-1838] Pieris daplidice var. albicide Oberthür, 1881 ?Leucochloe daplidice var. jachontovi Krulikowsky, 1908 Pontia daplidice f. nitida Verity, 1908 Leucochloe daplidice f. hiberna Chnéour, 1934 Pontia daplidice albidice xene. vern. virescentior Rothschild, 1925

Subespecies

P. d. moorei (Röber, ) P. d. moorei P. d. avidia (Fruhstorfer, 1908) P. d. amphimara (Fruhstorfer, 1908) P. d. nubicola (Fruhstorfer, 1908) P. d. laenas (Fruhstorfer, 1908) P. d. praeclara (Fruhstorfer) P. d. aethiops (de Joannis & Verity, 1913) P. d. daplidice Winhard, 2000

Notas

Véxase tamén Bibliografía

Categoría:Lepidópteros de África Categoría:Lepidópteros de Europa Categoría:Lepidópteros de Asia Categoría:Taxons descritos por Linné Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas Categoría:Bolboretas de Galicia Categoría:Animais descritos en 1758