Os Causses e as Cévennes, paisaxe cultural agropastoral mediterránea () é un Sitio do Patrimonio da Humanidade da UNESCO situado na parte sur do centro de Francia con máis de tres milenios de historia agro-pastoral.
Situada no Macizo Central, a rexión é montañosa con numerosos vales estreitos, o que fai que as condicións sexan pouco adecuadas para as cidades anfitrioas, pero ben adaptadas para o pastoreo. En consecuencia, a paisaxe de Causses e Cévennes evolucionou co paso do tempo para reflectir todos os tipos de sistemas agropastorais mediterráneos, incluíndo silvopastos, transhumancia e pastoreo sedentario. De feito, Mont Lozère é un dos últimos lugares onde aínda se practica a transhumancia estival ao xeito tradicional.
Historia As Causses e as Cévennes conservan numerosos testemuños desta evolución do pastoreo ao longo de 3000 anos. Durante a Idade de Bronce, grandes seccións das áreas boscosas foron desbrozadas para permitir pastos de ovellas e gando vacún. Entre os séculos XII e XIV as ordes monásticas tomaron o control da zona, instalando mellores sistemas de rego e un sistema de estradas. A fundación destas ordes relixiosas e o desenvolvemento das cidades próximas nas chairas circundantes ao longo da Idade Media reforzou o sistemas agro-pastorais, aínda hoxe presentes na zona. Entre os séculos XVI e XVIII, as Cevenes son coñecidas polos seus castiñeiros, ovellas e produción de seda, o que provocou un auxe de poboación e a construción de grandes casas de labranza. Porén, unha combinación da enfermidade do verme da seda e a primeira guerra mundial iniciou unha emigración da rexión cara ás cidades máis grandes.
Descrición do sitio O patrimonio da humanidade engloba moitas das estruturas vitais para a continuidade do pastoreo na zona. Os sistemas de irrigación, desenvolvidos e controlados primeiro polas abadías Orde de San Bieito1beneditinas no inicio da Idade Media, desvían as escorrentías das montañas máis altas a un sistema de condutos e canles subterráneos que despois regan as terrazas de pedra en cada granxa.. Este método de irrigación aínda está en uso hoxe en día. Ademais, os avances agrícolas realizados polos Cabaleiros Templarios na zona durante a Idade Media aínda están operativos na actualidade, incluíndo alxibes, estanques e hórreos. O sistema viario desenvolvido no século XII para a condución de ovellas e gando aínda é utilizado polos agricultores. En total, hai 300 quilómetros de camiños medievais no lugar.
Na paisaxe relativamente aberta dos Causses, utilízanse edificios baixos de pedra para albergar as ovellas durante o inverno, chamados les Jasses, e hai moitas casas de labranza grandes de pedra calcaria. Pola contra, as estruturas das Cévennes adoitan facerse con xisto ou granito, con tellados de palla. Os castiñeiros e as construcións para o cultivo de vermes de seda que datan dos séculos XVI-XVIII tamén están protexidas polo sitio.
Historia da inscrición e criterios O sitio engadiuse orixinalmente á Lista provisional de Francia en 2002 e o Comité considerou a súa inscrición na súa 30ª sesión en Vilnius, Lituania baixo os criterios (V) e (VI). ICOMOS recomendou aprazar a inscrición. Francia marcou o Criterio (v) para o sitio como o "último bastión do sistema agropastoral en Europa Occidental"Evaluation of Cultural Properties WHC-06/30.COM/INF.8B.1, pg. 100. mentres que o ICOMOS considerou que non era así. O criterio (VI) foi enmarcado como o sitio "mantén viva a memoria de episodios relacionados coa difusión do protestantismo francés, as loitas coa Igrexa Católica e o desenvolvemento de ideas de liberdade". O ICOMOS considerou que este elemento non era de significado universal, senón de importancia nacional, xa que os sitios noutros lugares de Europa tamén testemuñan a persecución dos protestantes e o impacto da mesma na historia nacional. En 2009, o ICOMOS tamén solicitou que Francia xustificase o límite do sitio e proporcionase unha base para xestionar e manter as tradicións agropastoriles do lugar. Cando Francia volveu presentar o seu expediente de candidatura, puxo o foco no aspecto histórico do pastoreo e o seu impacto no desenvolvemento cultural do sitio, mentres que se eliminou a referencia ao testamento do sitio aos acontecementos históricos, Criterio (VI). O sitio inscribiuse con éxito na Lista do Patrimonio Mundial en 2011.
O sitio inscribiuse na lista en 2011 polo Comité do Patrimonio da Humanidade na súa 35a sesión en París, Francia. O sitio inscribiuse en base ao Criterio (III), "dando un testemuño único dunha tradición cultural", xa que é un exemplo destacado do agropastoralismo mediterráneo, e o Criterio (V), "un exemplo destacado da interacción humana co ambiente", xa que a paisaxe demostra a forma en que o sistema se desenvolveu ao longo de milenios.
Notas
Referencias
Véxase tamén
Ligazóns externas Páxina oficial "The Causses and the Cévennes, Mediterranean agro-pastoral Cultural Landscape" "The Criteria for Selection"
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Francia