Tomás Castellano y Villarroya, nado en Zaragoza o 5 de marzo de 1850 e finado en Madrid o 11 de xuño de 1906, foi un político español, ministro de Ultramar durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena e de Facenda durante o reinado de Afonso XIII. Destacouse pola súa estreita amizade con Antonio Cánovas del Castillo.García Lasaosa (1977), p. 121
Traxectoria
Traxectoria económica Licenciouse en Filosofía e Letras e conseguiu o doutoramento en Dereito na universidade de Zaragoza. Moi novo comezou, en 1870, a traballar na banca da súa familia, Casa Villarroya-Castellano, orixe do Banco de Aragón (creado en 1910) e tamén do Diario de Zaragoza. Tivo diversos cargos económicos: presidente do consello do Pantano de la Peña e do Pantano de Mezalocha, presidente do primeiro consello integrado pola liña ferroviaria Zaragoza-Canfranc, presidente da Sociedad General Azucarera de España.Tomás Castellano Villarroya a Gran Enciclopedia Aragonesa.
Traxectoria política En 1880, comeza a intervir en política, afiliándose ao Partido Conservador; estivo vencellado á bisbarra de Cinco Villas e foi membro da Deputación de Zaragoza de 1878 a 1879 por Ejea de los Caballeros e Borja (Zaragoza). Foi elixido ao Congreso por Zaragoza nas sucesivas eleccións parlamentarias de 1879,García Lasaosa (1977), pp. 122-123 1881 (1.334 votos 3º lugar),García Lasaosa (1977), p. 123 en 1884 (1.626 votos, 1 º lugar), en 1886 (1.492 votos, 2º lugar),García Lasaosa (1977), pp. 124-125 1891 (9.938 votos, 1º lugar),García Lasaosa (1977), p. 127 1893 (7.664 votos),García Lasaosa (1977), p. 129 1896 ( votos), 1898 ( votos ), 1899 (8.801 votos), 1901 (7.789 votos, 1ª lugar),García Lasaosa (1977), pp. 130-132 1903 (6.848 votos, 2º lugar)García Lasaosa (1977), p. 131 e 1905 (8.536 votos, 1º lugar).García Lasaosa (1977), p. 132
Foi ministro de Ultramar, nos gobernos que presidiron sucesivamente a Antonio Cánovas del Castillo e Marcelo Azcárraga y Palmero entre o 23 de marzo de 1895 e o 4 de outubro de 1897,Urquijo (2008), p. 442 durante os que tivo que marcar a estratexia no novo conflito en Cuba apoiando a estratexia de Weyler.García Lasaosa (1977), p. 133 Tamén foi ministro de Facenda entre o 16 de decembro de 1904 e o 27 de xaneiro de 1905Urquijo (2008), p. 395 nun gabinete presidido de novo por Azcárraga.
Tamén ocupou o cargo de presidente do Banco de España entre o 11 de decembro de 1903 e o 20 de decembro de 1904;García Lasaosa (1977), p. 135 durante o seu mandato conseguiu reducir a masa monetaria cunha política antinflacionista.García Lasaosa (1977), p. 135
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos
Lista de gobernadores do Banco de España
Categoría:Gobernadores do Banco de España Categoría:Nados en Zaragoza Categoría:Nados en 1850 Categoría:Finados en 1906 Categoría:Ministros de España