thumb|280px| Poravnanje svih promotora porodice vlhA iz 12 različitih sojeva M. gallisepticum (a) i kompletnog seta ostalih gena iz soja S6 (b). Prvi su poređani tako da se oni sa kraćim GAA tragovima nalaze više. To im omogućava da se lahko razlikuju kao žuto-crvena traka. Desno od njih su regije samog promotora - najbliža crveno-plava regija (koja odgovara količini adenina i timina). Distalni promotorski elementi regulatorne su DNK sekvence koje mogu biti udaljene mnogo kilobaza od gena koji regulišu. Mogu biti pojačivači (povećavaju ekspresiju) ili utišivači (smanjuju ekspresiju). Djeluju vezivanjem proteina aktivatora ili represora (transkripcijski faktor), a posrednička DNK se savija tako da vezani proteini kontaktiraju jedarni promotor i RNK-polimerazu.
U razvoju T-ćelija Razvoj i aktivacija T-ćelija kontrolirani su komplementarnim postavljanjem proksimalnih i distalnih lck promotora. Generirano okruženje Lck-PROX miševa kada se približi proksimalnom promotoru pokazuje maksimalni lck protein i normalan razvoj timusa, dok distalni promotori dovode do deficita lck proteina i abnormalnih nivoa timusa. Dalja istraživanja u kasnoj fazi razvoja timocita otkrivaju da će distalni Lck promotor sa vođenim Cre rezultirati time da distalni lck promotor gena ograničava njegovu ekspresiju Cre unutar urođenih T-ćelija. Postoji specifična funkcija za tip ćelije u urođenim T-ćelijama zasnovana na distalnom lck promotoru – vođenom Cre.
U kancerima Višestruke studije su otkrile abnormalnosti u distalnim promotorima unutar ćelija raka. Naprimjer, preaktivni distalni promotor koji se nalazi oko jedne kilobaze od gena MUC5B doprinosi atipičnoj ekspresiji ovog gena u ćelijama raka želuca. Slično tome, nekoliko polimorfizama u distalnom promotoru RUNX3 mijenja funkciju promotora, povećavajući aktivnost transkripcijskog faktora NF-κB i ekspresiju gena IL1B. Ovi polimorfizmi su povezani sa povećanom podložnošću raku želuca.
Još jedan gen povezan s rakom je EGLN2, koji se nalazi u hromosomu 19 (regija 19q13.2). Ovaj gen kodira enzim koji može prepoznati konzervirane prolilnske ostatke i hidroksilirati ih u α-podjedinici faktora inducibilnog hipoksijom (HIF). Funkcionalni polimorfizam je insercija/delecija od 4bp unutar distalnih promotora, što može uticati na ekspresiju EGLN2.
U RNK polimerazi II (RNAP2) Distalni promotori u RNK polimerazi II vežu se za elemente pojačivača i mogu djelovati kao marker za aktivne regulatorne sekvence.
Reference
Kategorija:Genetika