Borbena grupa "Avantgarde" (), kasnije nazvana "Borbena grupa Štajerska" (), a postala je poznata kao "Partizani Koralma", bila je naoružana partizanska grupa austrijskog pokreta otpora, koja se borila protiv prevlasti nacističke Njemačke u današnjoj Austriji i imala za cilj pokretanje otpora u stanovništvu. Djelovala je uglavnom u zapadnoj Štajerskoj.
Osnivanje U maju 1944, 24 borca, krenuli su iz Moskve tadašnjeg Sovjetskog Saveza, na oslobođeni partizanski teritorij oko Črnomelja. Isprva se grupa sastojala od dva Španjolca, dva Italijana, tri Rusa i 17 austrijskih komunističkih emigranata koji su 1934. otišli u Sovjetski Savez, a kasnije se borili u Španskom građanskom ratu na strani Republike. Prvo su avionom stigli do Črnomelja u Sloveniji, gdje su se noću spustili padobranom. Odatle su zaobilaznim putem stigli do Štajerske. Oficiri za vezu slovenskih jedinica Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije pomagali su im u snalaženju na graničnom teritoriju uz rijeku Dravu. Od samog početka suočavali su se s poteškoćama, nedostatku hrane, odjeće ili informacijama - oslanjali su se na podršku mještana. Mnogi mještani, nisu vjerovali stranim naoružanim borcima, te je dolazilo i do denuciranja grupe. Njihovo područje djelovanja obuhvaćalo je Glashütten, Soboth, Rothwein, Radlpass, Pongratzen, Remschnigg i Großwalz.
Ciljevi Cilj i zadatak grupe bio je traženje kontakta s komunističkim organizacijama, provođenje izviđačkog rada, izvođenje sabotažnih operacija u zaleđu i pokretanje "oružanog narodnog ustanka". Na Radlpassu su dobili pojačanje od Bataljona Kornriegl, s kojim je imao veze i budući guverner Gornje Austrije, Josef Krainer stariji. U Gressenbergu i Glashüttenu, koralmski partizani su nailazili na sve veću podršku lokalnog stanovništva. U posljednjim tjednima rata, "Borbena grupa Štajerska" uspjela je regrutirati nove članove, prvenstveno dezertere, ratne zarobljenike i prisilne radnike. U konačnici, oko 500 ljudi organizirano je u austrijsku, sovjetsku i nacionalno miješanu jedinicu. Napredovali su u općine Vordersdorf i Wernersdorf te razoružali ukrajinske jedinice Waffen-SS-a i jedinice mađarskog Honvéda tamo stacionirane. Nakon nekoliko većih neuspjeha, neko su vrijeme borili uz strane slovenskih partizanskih jedinica. U noći 8. maja 1945. bez borbe su zauzeli Schwanberg, a potom i glavni grad okruga Deutschlandsberg, gdje su osigurali najvažnije zgrade, rekvirirali oružje i prijevozna sredstva te blokirali pristupne ceste protiv vojnika u povlačenju. U Deutschlandsbergu su pokušali uhvatiti Huga Suettea, ali su stigli prekasno.
Literatura
Vidi takođe Prvi austrijski partizanski bataljon
Reference
Kategorija:Austrijski pokret otpora protiv nacizma