Max Graf (1. oktobar 1873 – 24. juni 1958) bio je austrijski muzički historičar, muzički kritičar i publicista. Djelovao je u Beču, gdje je tokom prve polovine 20. vijeka stekao ugled jednog od najistaknutijih muzičkih kritičara svog vremena te je u literaturi opisan kao ″doajen bečke muzičke kritike″. Bio je povezan s intelektualnim krugovima okupljenim oko Sigmunda Freuda, a u historiji psihoanalize ostao je poznat i kao otac Herberta Grafa, ″Malog Hansa″, čiji je slučaj Sigmund Freud analizirao u jednom od svojih najpoznatijih kliničkih prikaza.
Biografija
Graf rođen je u Beču kao sin Regine Graf (rođene Lederer) i Josefa Grafa. Njegov otac Josef Graf bio je politički pisac i urednik. Prema istraživanjima Mikkela Borch-Jacobsona, iznesenim u knjizi Freud's Patients, djevojačko prezime Grafove majke bilo je Zentner, a ne Lederer kako je ranije navođeno.
Osnovno i srednje obrazovanje stekao je u gimnazijama u Teplicama, Pragu i Beču. Nakon završetka Akademske gimnazije upisao je studij prava na Univerzitetu u Beču. Paralelno s pravnim studijem pohađao je predavanja iz historije muzike kod Eduarda Hanslicka i muzičke teorije kod Antona Brucknera, a bio je angažovan i u istraživačkom radu na Institutu za austrijsko historijsko istraživanje. Godine 1896. završio je studij prava i stekao titulu doktora pravnih nauka.
Nakon završetka studija proveo je godinu dana u Parizu i Rimu. Iako nije završio formalni studij humanističkih nauka, tokom boravka u ovim gradovima intenzivno se posvetio proučavanju i istraživanju historije muzike. Ovaj period smatra se početkom njegovog profesionalnog usmjerenja ka muzičkoj kritici i historiografiji.
Graf je bio u tri braka, a sve njegove supruge bile su pjevačice. Od 1898. do 1919. bio je u braku s Olgom Graf, rođenom Hönig (1877–1961), koji je okončan razvodom. Od 1920. bio je u braku s Rosom Graf, rođenom Zentner (1895–1928), koja je bila njegova rođaka po majčinoj liniji. Rosa Zentner rođena je 11. decembra 1895. u Osijeku. Umrla je 26. oktobra 1928. od sepse nastale nakon tonzilektomije. Godine 1929. Graf je stupio u brak s operskom pjevačicom Leopoldine (Polly) Graf, rođenom Batic (1906–1992).
U historiji psihoanalize posebno je poznat kao otac Herberta Grafa, poznatijeg pod pseudonimom ″Mali Hans″, čiji je slučaj opisao i analizirao Sigmund Freud u jednom od svojih najpoznatijih kliničkih prikaza. Njegova prva supruga Olga Hönig također je bila pacijentica Sigmunda Freuda.
Karijera
Graf je djelovao kao muzički kritičar, historičar muzike, publicista i univerzitetski profesor. Tokom prve polovine 20. vijeka ubrajan je među najpoznatije muzičke kritičare u Beču. Još kao student počeo je objavljivati muzičke kritike u listovima Wiener Montags-Journal i Musikalische Rundschau, koje je uređivao njegov otac. U ranim tekstovima isticao se kritičkim odnosom prema tadašnjim autoritetima muzičke kritike, uključujući Eduarda Hanslicka i Maxa Kalbecka.
Od 1894. sarađivao je s časopisom Die Zeit, a od 1896. s Wiener Rundschau. Njegova prva knjiga, Deutsche Musik im 19. Jahrhundert, objavljena je 1898. U narednim decenijama radio je kao muzički i pozorišni kritičar u brojnim austrijskim i evropskim listovima, među kojima su Neues Wiener Journal, Wiener Allgemeine Zeitung, Neue Freie Presse, Prager Tagblatt, Berliner Tageblatt i Frankfurter Zeitung.
Od 1902. predavao je na Konzervatoriju Društva prijatelja muzike u Beču, a od 1909. na tadašnjoj Akademiji za muziku i scenske umjetnosti, gdje je držao predavanja iz estetike muzike i historije muzike. Godine 1913. imenovan je profesorom. U knjizi Die innere Werkstatt des Musikers (1910) nastojao je povezati estetska i psihološka pitanja stvaralaštva, pri čemu se uočava utjecaj psihoanalitičkih ideja Sigmunda Freuda.
Nakon završetka Prvog svjetskog rata nastavio je djelovati kao kritičar, urednik i kulturni publicista. Od 1922. bio je muzički kritičar lista Der Tag, gdje je radio kao urednik i saradnik do 1938. U svojim tekstovima muziku je često povezivao sa širim kulturnim, društvenim i političkim kontekstom Beča, Austrije i Evrope. Posebnu pažnju posvećivao je položaju Jevreja u austrijskom kulturnom životu te je javno kritikovao rastući antisemitizam.
Nakon aneksije Austrije 1938. emigrirao je u Sjedinjene Američke Države, gdje je predavao na New School for Social Research u New Yorku do 1947.
Na osnovu njegovog nastavnog rada nastala je knjiga Composer and Critic (1946), jedno od prvih opsežnih djela o historiji evropske muzičke kritike od 18. vijeka do savremenog doba. Djelo je ocijenjeno kao značajan doprinos oblasti muzičke kritike, prije svega zbog autorovog širokog znanja i dugogodišnjeg iskustva. Iako poznat po odmjerenom i uljudnom stilu pisanja, Graf je povremeno objavljivao i izrazito oštre kritike. Godine 1946. napisao je negativnu recenziju produkcije Metropolitan opere koju je režirao njegov sin Herbert Graf.
Godine 1947. vratio se u Beč i nastavio predavati na Akademiji za muziku i scenske umjetnosti, te raditi kao muzički kritičar, publicista i predavač. Ostao aktivan u kulturnom životu Austrije i u starijoj životnoj dobi. Autor je i djela Legend of a Musical City (1945), Modern Music (1946) i Geschichte und Geist der modernen Musik (1953).
Nagrade i priznanja
Graf je 1952. dobio Nagradu Grada Beča za publicistiku.
Djela
Wagner-Probleme, und andere Studien (Wagnerovi problemi i druge studije), 1900. Die Musik im Zeitalter der Renaissance (Muzika u doba renesanse), 1905. Die innere Werkstatt des Musikers (Unutrašnja radionica muzičara), 1910. Richard Wagner im "Fliegenden Holländer": ein Beitrag zur Psychologie künstlerischen Schaffens (Richard Wagner u "Letećem Holanđaninu": doprinos psihologiji umjetničkog stvaralaštva), 1911. Legend of a musical city (Legenda o muzičkom gradu), 1945. Composer and critic: Two hundred years of musical criticism (Kompozitor i kritičar: Dvije stotine godina muzičke kritike), 1946. Modern music: Composers and music of our time (Moderna muzika: Kompozitori i muzika našeg vremena), 1946. From Beethoven to Shostakovich: The psychology of the composing process (Od Beethovena do Šostakoviča: Psihologija procesa komponovanja), 1947. Geschichte und Geist der modernen Musik (Historija i duh moderne muzike), 1953. Die Wiener Oper (Bečka opera), 1955.
Također pogledajte Psihoanaliza i muzika
Reference
Kategorija:Rođeni 1873. Kategorija:Umrli 1958. Kategorija:Biografije, Beč Kategorija:Austrijski kompozitori Kategorija:Austrijski historičari muzike Kategorija:Austrijski muzički kritičari Kategorija:Austrijski muzikolozi Kategorija:Pacijenti Sigmunda Freuda