Stefanie Horovitz (Varšava, 17. april 1887 – Treblinka, 1942) bila je poljska hemičarka jevrejskog porijekla, poznata po eksperimentalnim radovima koji su doprinijeli potvrdi postojanja izotopa. U savremenim historijama nauke navodi se među važnim, dugo zanemarivanim istraživačicama ranog proučavanja radioaktivnosti.
Studirala je na Univerzitetu u Beču, gdje je doktorirala 1914. godine. Nakon toga radila je u Institutu za istraživanje radija u Beču, gdje je sarađivala s Ottom Hönigschmidom.
Njeni najpoznatiji eksperimenti odnosili su se na precizno određivanje atomskih masa uzoraka olova i torija nastalih u radioaktivnim raspadima. Ti rezultati pokazali su da uzorci istog hemijskog elementa mogu imati različite atomske mase, što je predstavljalo važan eksperimentalni dokaz za prihvatanje pojma izotopa u hemiji i fizici.
Kasniji prikazi historije radiohemije ističu da je njen doprinos bio eksperimentalno ključan, ali da je dugo ostao u sjeni poznatijih muških imena iz iste oblasti. Poslije rada u Beču njen životni put postao je manje vidljiv u naučnoj literaturi, a poznato je da je kasnije živjela u Varšavi, gdje ju je zatekla njemačka okupacija Poljske.
Tokom Holokausta ubijena je 1942. godine nakon deportacije u koncetracioni logor Treblinka. Tačan datum smrti nije pouzdano utvrđen u svim izvorima, ali se godina 1942. navodi kao općeprihvaćena.
Reference
Kategorija:Biografije, Varšava Kategorija:Poljski hemičari Kategorija:Rođeni 1887. Kategorija:Umrli 1942.