Alfred Tuček je bio slovenski i jugoslavenski dirigent i kompozitor, rođen u Ptuju 1904. Prve poduke u polju muzike dobija časovima violine koje mu je davao otac kapelnik, porijeklom Čeh. Za vrijeme svog života je dao veliki doprinos u razvoju muzike u današnjoj Bosni i Hercegovini (Sarajevo, Banja Luka, Mostar), Sloveniji (Duga Resa) i Hrvatskoj (Slavonski Brod).
Biografija Nakon Drugog svjetskog rata učio je uz violinu i neke duvačke instrumente. Sa 17 godina stupio je u Vojnu muziku u Mariboru. Nakon nekog vremena biva premješten u Beograd u Muziku kraljeve garde, gdje je pohađao Muzičku školu u klasi violiniste Petra Stojanovića. Pored toga, djelovao je i kao kapelnik duvačkih orkestara u Mostaru, Dugoj Resi i Slavonskom Brodu. Godine 1942, preselio se iz Slavonskog Broda u Banju Luku gdje nakon oslobođenja djeluje kao instruktor u kulturnoj ekipi jedne vojne jedinice. Nedugo zatim je premješten u Sarajevo kako bi bio član orkestra Narodnog pozorišta U Sarajevu završava Srednju muzičku školu, gdje do 1953. radi kao nastavnik violine. Iste godine se seli u Mostar za dirigenta Simfonijskog orkestra, te nastavnika u Gradskoj nižoj muzičkoj školi. U vrijeme kada se penzionisao preselio se u Dubrovnik. Kasnije, za vrijeme službovanja u Mostaru počinje komponovati za potrebe Simfonijskog orkestra i amaterskih duvačkih orkestara. Tuček je umro u Mostaru 2. oktobra 1987, a po drugim izvorima 2. augusta 1987. u Dubrovniku.
Djela Uvertire: Čar behara (1952), Đido (1953), Hercegovka (1957), Utisci iz Bosne i Hercegovine (1957); Simfonijske pjesme: Moja borba i bol (1954), Na Neretvi (1955); Kamerna djela: Sereneda za violinu i klavir (1956); Scenska muzika: Djelidba (1958); Marševi za duvački orkestar.
Nagrade Spomen plaketa grada Mostara (1970).
Izvori
Kategorija:Jugoslavenski kompozitori Kategorija:Rođeni 1904. Kategorija:Umrli 1987. Kategorija:Biografije, Ptuj Kategorija:Slovenski kompozitori Kategorija:Jugoslavenski dirigenti