Goran Čengić (Sarajevo, 21. april 1946 – Sarajevo, 14. juni 1992) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački rukometaš koji je igrao za RK Bosnu, RK Mladu Bosnu, RK Crvenu Zvezdu i rukometnu reprezentaciju Jugoslavije.
Rani život Roditelji Ferid i Nataša (djevojački Zimonjić) su bili partizani u Drugom svjetskom ratu. Otac mu je bio prvi gradonačelnik Sarajeva nakon Drugog svjetskog rata, a kasnije je sedam godina proveo na Golom otoku, jer je odbio naređenje partije da uhapsi svoje prijatelje. Natašin pradjed je bio srpski pravoslavni pop i vojvoda gatački Bogdan Zimonjić, a brat od njenog djeda je bio Petar Zimonjić, mitropolit dabrobosanski, kojeg su ubile ustaše 1941. Po Ivanu Goranu Kovačiću su mu roditelji dali ime. Bio je najstariji od trojice braće, a mlađa braća su mu bili Rodoljub (1947.) i najmlađi Igor (1958). Živjeli su u naselju Grbavica u Sarajevu.
Godine 1963, je igrao za ekipu RK Bosna Sarajevo, kada su nakon pobjede nad bjelovarskim RK Partizanom osvojili titulu u finalu Kupa Jugoslavije. Završio je studije na sarajevskoj Likovnoj akademiji, smjer Industrijski dizajn. Oženio se Goranom i imao dva sina, Vladimira i Srđana.
Smrt Ubio ga je 14. juna 1992. Veselin Vlahović, nakon što je Čengić pokušao zaštiti svog komšiju, profesora Husniju Ćerimagića, nosioca Karađorđeve zvijezde. Stan mu je bio u naselju Grbavica, u dijelu koji su držale srpske snage. Supruga je sa sinovima već otišla u Beograd, a i on je to planirao. Prijatelji su mu savjetovali da sa ulaznih vrata skine pločicu s natpisom Čengić i da stavi majčino djevojčako prezime Zimonjić. Čuvši da se nešto dešava na stepeništu zgrade, otvorio je svoja vrata i vidjevši naoružane muškarce kako odvode Ćerimagića, povikao je na njih. Vlahović je pucao na obojicu i bacio ih na smetlište. Goran je umirao dva dana, a onda se Vlahović, posumnjavši da je Goran živ, vratio i ubio ga. Goranovo tijelo je pronađeno nakon devet godina u jami ispod Trebevića i pokopano.
Zanimljivosti Goranova majka Nataša je ustanovila da su u istoj ćeliji zatvora u Sarajevu bili i njen muž, i ranije, Petar Zimonjić (mitropolit) - brat od njenog djeda, a njeni preci (Zimonjići) i preci njenog muža (Čengići, potomci Smail-age Čengića) su bili smrtni neprijatelji. Nataša je bila u krvnom srodstvu s Karađorđevićima i crnogorskim Petrovićima.
Literatura
Reference
Kategorija:Biografije, Sarajevo Kategorija:Rođeni 1946. Kategorija:Umrli 1992. Kategorija:Sportisti iz Sarajeva Kategorija:Bosanskohercegovački rukometaši Kategorija:Bivši studenti Univerziteta u Sarajevu Kategorija:Bosanskohercegovački sportisti 20. vijeka Kategorija:Jugoslavenski rukometaši Kategorija:Rukometaši Crvene zvezde Kategorija:Rukometaši Mlade Bosne Kategorija:Rukometaši Bosne