Albanci u Bosni i Hercegovini () su ljudi potpunog ili djelimično albanskog porijekla i baštine u Bosni i Hercegovini. Ustav Bosne i Hercegovine priznaje ih kao nacionalnu manjinu, te ih svrstava u kategoriju "Ostali" u Bosni i Hercegovini.
Albanci su dolazili u Bosnu i Hercegovinu u raznim historijskim periodima. Za vrijeme Osmanskog Carstva mnogi Albanci su dolazili da rade ili vladaju kao paše, a u modernom vremenu kao sezonski radnici, ratne izbjeglice ili sportisti. Mnogi ljudi koji potiču iz ranijih talasa albanske migracije nose prezimena lingvistički albanskog porekla, ali ne govore jezik i ne smatraju se Albancima, pa se broj od 2.806 čini nešto manjim od očekivanog.
Klanovi Burmazi su bili albansko pleme koje je bilo prisutno u Hercegovini u srednjem vijeku. Oko 1300. Burmazi su se pojavili na ovim prostorima kao polunomadski klan u okolini Stoca i Trebinja. Po njima je imenovano naselje koje se teritorijalno nalazi u Stocu i Berkovićima, koje je podijeljeno na dvije općine dejtonskim sporazumom.
Historija
Srednji vijek U srednjem vijeku u Dalmatinsko-hercegovačkom zagoru su živjeli i Albanci, zajedno sa Vlasima. Albanci su živeli kao polunomadski stočari (pastiri) i često su živjeli u nestalnim naseljima (katund). Kako je vrijeme odmicalo, rani albanski stanovnici bili su sve više apsorbovani u susjedno slavensko stanovništvo.
Srebrenica Albansko prisustvo je posvjedočeno na području Srebrenice u srednjem vijeku. Ovaj zaključak se može izvući iz prisustva albanskih termina duž rijeke Drine pa sve do Srebrenice, koji su se do danas zadržali u takozvanom "banalačkom" skrivenom dijalektu. Albanci su u ove krajeve stigli kao plaćenici i pašnjaci, čuvajući stoku na zimske ispaše.
Osmansko doba Postoji više izvora o doseljavanju Albanaca u Bosnu i Hercegovinu u vrijeme osmanske vladavine nego o prethodnim historijskim epohama. Glavni uzroci za njihovo naseljavanje u Bosni i Hercegovini su ekonomski, politički i socijalni. Većina njih je došla sa Kosova. U Bosni i Hercegovini su živjeli kao pastiri, zemljoradnici, graničari, vješti zanatlije (posebno zlatari/juveliri), pekari, ali su se uzdigli i do najviših mogućih položaja u Osmanskom Carstvu, uključujući i položaje velikih vezira. Mnogi Albanci se nikada nisu vratili u svoju domovinu kada su otišli. Kada su došli u Bosnu i Hercegovinu vjenčali su se domaćim djevojkama, brzo se integrirali u lokalno društvo i izgradili novi život. Priča o albanskoj emigraciji oličena je i na način na koji su emigrantske porodice prozvale planinu Koritnik. Nazvali su je 'Tragedija'. Ljudi iz okruga Kukës su pratili emigrante do Koritnika, gdje su se ovi odvojili od svojih ožalošćenih rođaka i nastavili put prema Prizrenu.
Austro-Ugarsko doba Dolaskom Austro-ugarske broj Albanaca se smanjio, zbog daljeg progonstva u Evropi, čija su se vrata sve više otvarala. Tako je u popisu stanovništva iz 1910. godine u Bosni i Hercegovini registrovano samo 273 stanovnika koji govore albanski.
Kraljevina Jugoslavija Tokom prve, a posebno druge Jugoslavije, ponovo se veliki broj Albanaca, zbog teških uslova života u zemljama u kojima su živeli (Albanija, Kosovo, Crna Gora, Makedonija), nastanio u Bosni i Hercegovini, uglavnom u gradovima: Sarajevo, Tuzla, Zenica, Banja Luka, Doboj, Brčko, Bijeljina, Mostar i Trebinje. Do 1930. broj Albanaca u Bosni i Hercegovini se skoro učetvorostručio. Tadašnji albanski prognanici u Bosni i Hercegovini uglavnom su se bavili pekarstvom, poslastičarstvom, nakitom i drugim zanatima.
SFR Jugoslavija Većina Albanaca tradicionalno je živjela u Sarajevu. Dana 11. aprila 1970. zvanično je otvoreno Klub Albanaca (Klubi Shqiptar), čiji je prvi osnivač bio Sejfudin Axhanela. Svečanom otvaranju prisustvovali su poznati glumci Bekim Fehmiu, Ljuba Tadić i ekipa filma Vuk sa Prokletija (Uka i Bjeshkëve të Nemura).
U periodu između 1970. i 1981. u Sarajevu, na Grbavici, postojala je i osnovna škola "Bane Šurbat" koja je vodila nastavu i na albanskom jeziku.
Prema popisu iz 1991, u Bosni i Hercegovini je bilo 4.295 Albanaca.
Demografija +Demografija Albanaca u Bosni i HercegoviniPopisNaziv za narodBroj stanovnika+/-1910.Arbanasi (albanski)2731921.Arnauti6261948.Šiptari7551961.Albanci3.6421971.3.7641981.4.3961991.4.2952013.2.806 Poznati bosanskohercegovački Albanci Bekim Fehmiu, jugoslavenski glumac Gjergj Fishta, katolički svećenik, pjesnik i diplomat Zef Kolombi, slikar Tinka Kurti, glumicaTinka Kurti: Shkela cdo bestytni per puthjen e pare te filmit shqiptar Gani Hoshi, mujezin Hamid Dolari, profesor na Univerzitetu u Sarajevu Ibrahim Ahmetaj, profesor na Univerzitetu u Sarajevu Ilirjana Hadžibećiri, prvi ženski kardiohirurg u Bosni i Hercegovini Alirizah Gaši, novinar i književnik Halim Koši, kompozitor Adrian Nikçi, švicarsko-albanski nogometaš Edmond Azemi, kosovski košarkaš Zana Kurtišaj, TV voditeljica Robert Shvarc, prevodilac
Također pogledajte Albanci Albanska dijaspora "Ostali" u Bosni i Hercegovini Etničke grupe u Bosni i Hercegovini Bošnjaci u Albaniji
Reference
Kategorija:Etničke grupe u Bosni i Hercegovini Kategorija:Albanci Kategorija:"Ostali" u Bosni i Hercegovini *