thumb|300px|Poređenje RNK i DNK (desno): heliksi i sastavne nukleobaze Hipoteza o svijetu RNK počiva na činjenici da su samoreplikacijske molekule ribonukleinske kiseline (RNK) bili prekursori današnjeg života, koji se zasniva na funkcijama dezoksiribonukleinske iseline (DNK), RNK i proteina. Slično kao i DNK, RNK ima sposobnost pohranjivanja genetičke informacije i katalize hemijskih reakcija, poput enzima. Pretpostavla se da je mogla imati značajnu ulogu u evoluciji ćelijskog života. Jedan pregled takve mogućnosti, iz 2011., sugerira da je više samoobnovljivih molekulskih sistema vjerovatno prethodilo pojavi RNK. Proteini koji su i funkcijski i gradivni elementi žive sušstance, imaju dovoljno velike molekule za samostalno savijanje, pojavili nako što je postala dostupna RNK koja bi katalizirala ligaciju peptida ili aminikiselinsku polimerizaciju. U tom slučaju, nužno je pretpostaviti da su se minokiseline i kratki peptidi pojavili u ranijim smjesama molekula.Cech, T.R. (2011). The RNA Worlds in Context. Source: Department of Chemistry and Biochemistry, University of Colorado, Boulder, Colorado 80309-0215. Cold Spring Harb Perspect Biol. 2011 Feb 16. pii: cshperspect.a006742v1. doi: 10.1101/cshperspect.a006742. [Epub ahead of print]

Pretpostavlja se da je živi svijet koji je funkcionirao na bazi aktivnosti RNK evoluirao preko RNP enzima, kao što su ribosomi i ribozimi, prije nego što se razvio današnji svijet DNK, RNK i proteina. Smatra se da je DNK preuzela ulogu skladištenja genetičkih informacija, zbog njene povećane stabilnosti, dok su proteini, usljed veće raznolikosti monomera (aminokiselina), preuzeli ulogu RNK, specijalizacijom za biokatalizu. Hipoteza o početnom živom svijetu na bazi RNK, sugerira da je ona u današnjim ćelijama evolucijski ostatak RNK svijeta koji je prethodio ovovremenom. I mnogi kritični kofaktori (ATP, Acetil-CoA, NADH i drugi), također, po prirodi, su nukleotidi ili njima blisko srodne supstance.

Historija Jedan od izazova u proučavanju abiogeneze je da opći sistem reprodukcije i metabolizma koriste svi postojeći oblici života, uključuje tri različita tipa međuzavisnih makromolekula: (DNK, RNK i proteina. To ukazuje na to da život nije mogao nastati u sadašnjem obliku, pa su traženi mehanizmi kojima je sadašnji sistem jmogao nastati iz jednostavnijih prethodnih sistema. Koncept RNK kao primordijalne molekule može se naći u radovima čiji je autor Francis Crick, kao i Lesly Orgel i Carl Woese 1967 u knjizi "Genetički kod" (The Genetic Code).Woese C.R. (1967). The genetic code: The molecular basis for genetic expression. p. 186. Harper & Row

U 1962. godini, molekulski biolog Alexander Rich, u Massachusetts Institute of Technology, je predstavio skoro istu ideju u članku koji je objavljen u volumenu izdatom u čast dobitnika Nobelove nagrade za fiziologiju Alberta Szent- Györgyija.

Hans Kuhn je 1972. predvidio mogući proces putem kojeg su današnji genetički sistemi mogli proisteći iz nukleotidno baziranih molekula, a Harold White je 1976. naglasio da su mnogi kofaktori, koji su esencijalno odgovorni za enzimske funkcije, mogli biti izvedni iz nukleotida. Smatrao je da ovi kofaktori predstavljaju "fosile nukleinskokiselinskih enzima".

Frazu "svijet RNK" je prvi upotrebio laureat Nobelove nagrade Walter Gilbert, 1986., u komentaru kako recentne katalitske osobenosti raznih oblika RNK podržavaju ovu hipotezu.

Također pogledajte Porijeklo života

Reference

Vanjski linkovi RNK svet (2001) Istraživanje novog RNK sveta (2004)

Kategorija:RNK Kategorija:Porijeklo života Kategorija:Biološke teorije