Dražeta je prezime koje se prvi put pominje na području Hercegovine, ime je u stvari zapadno-slavenskog porijekla, odnosno nastalo je kao razvojni oblik imena "Draže", koje se prvi put pominje u Poljskoj, a tek u vrijeme slavenskih migracija je doneseno na južno-slavenske prostore. Danas je to prezime uglavnom srpsko i hrvatsko, dok nema saznanja o bošnjačkim porodicama islamske vjeroispovjesti koje nose ovo prezime. Prezime je dosta rijetko i izvorno ga nalazimo u pet mjesta na području bivše Jugoslavije; u selima Mošorin i Stari Banovci (Vojvodina), selima Ivoševci i Hodilje (Dalmacija) i u gradu Jajcu, (Bosna). Dražete u Mošorinu, Starim Banovcima i Ivoševcima su srpske narodnosti i pravoslavne vjere, dok su Dražete u Hodilju i Jajcu hrvatske narodnosti i katoličke vjere. Dražete pravoslavne vjere za krsnu slavu imaju Svetog Stefana.

Nastanak prezimena thumb|400px|Porodično stablo familije Dražeta iz Mošorina thumb|400px|Porodično stablo familije Dražeta iz Starih Banovaca thumb|400px|Porodično stablo familije Dražeta iz Ivoševaca thumb|400px|Porodično stablo familije Dražeta iz Hodilja thumb|400px|Porodično stablo familije Dražeta iz Jajca Prije nego što je postalo prezime, Dražeta je bilo lično ime, koje se na području bivše Jugoslavije pominje od 12. vijeka. Ime Dražeta je nastalo kao razvojni oblik imena Draže. Ime je slovenskog porijekla i nastalo je od opisnog pridjeva "drag".

Ne možemo tačno reći kada je i gdje nastalo prezime Dražeta. Prvi sigurni podaci o prezimenu potiču iz 18. vijeka. U selu Desići u Crnoj Gori je 1521. godine zabilježena osoba sa imenom Dražeta Radivoj, ali ne možemo tačno znati da li je toj osobi Dražeta bilo ime ili prezime.

Literatura: Dr Velimir Mihajlović, Srpski prezimenik, Novi Sad, 2002. Milica Grković, Rečnik imena Banjskog, Dečanskog i Prizrenskog vlastelinstva u 14. veku, Beograd, 1986. Milica Grković, Imena u dečanskim hrisovuljama, Novi Sad, 1983. Gordana Vuković - Ljiljana Nedeljkov, Rečnik prezimena Šajkaške (18. i 19. vek), Novi Sad, 1983. Branislav Đurđev i Lamija Hadžiosmanović, Dva deftera Crne Gore iz vremena Skender-bega Crnojevića, druga sveska, Sarajevo, 1973. Milica Grković, Rečnik ličnih imena kod Srba, Beograd, 1977. Vuk Stefanović Karadžić, Srpski rječnik, u Beču, 1818. Vuk Stefanović Karadžić, Srpski rječnik, u Beču, 1852. Prof. dr Milan Bosanac, Prosvjetin imenoslov, Zagreb, 1984. Rječnik hrvatskog ili srpskoga jezika, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, u Zagrebu, 1884 - 1886. Stojan Novaković, Srpski pomenici 15-18. veka, u Beogradu, 1875.

Porijeklo prezimena

Prezime Dražeta se javlja u Mošorinu od 1783, a u Starim Banovcima od 1805. godine. Dražete u ova dva sela su jedni druge smatrali rođacima i u prošlosti su se često posjećivali. Prema "Hronici Starih Banovaca" (Sremska Mitrovica, 1989), Dražete su se u Stare Banovce doselili sa područja današnje Hrvatske. U matičnoj knjizi umrlih u Mošorinu, zabilježen je 1783. godine Dražeta Marko, sin Grigorija "šijaka". Nazivom "šijak" su u to vreme označavani doseljenici iz Hrvatske. Pošto na području Hrvatske nalazimo prezime Dražeta u selu Ivoševci u sjevernoj Dalmaciji, možemo sa velikim stepenom vjerovatnoće tvrditi da su se Dražete u Mošorin i Stare Banovce doselile iz Ivoševaca. To potvrđuje i krsna slava, Sveti Stefan, koju slave Dražete u sva tri sela. Zanimljiv je i navod dr Dušana J. Popovića (Srbi u Vojvodini, knjiga druga, Novi Sad, 1990) da se u Mošorinu i Vilovu nalazilo naročito mnogo "šijaka" porijeklom iz Dalmacije i Hrvatske.

Prilikom utvrđivanja porijekla Dražeta iz sela Ivoševci, važno je osvrnuti se na srodničku vezu ove porodice sa porodicom Vujasinović. Naime, Dražete i Vujasinovići u Ivoševcima smatraju jedni druge rođacima, a o ovom srodstvu postoje dvije različite priče. Prema jednoj priči Dražete potiču od Vujasinovića, odnosno, Dražeta je prvobitno bio porodični nadimak za jedne od Vujasinovića, a kasnije je postao posebno prezime. U prilog ovome govori i to što Dražete i Vujasinovići imaju za krsnu slavu Svetog Stefana, jer je kod Srba ranije postojao običaj da se prezime mjenja, ali krsna slava ne.

Prema drugoj priči, Dražete ne potiču od Vujasinovića, već su se i Dražete i Vujasinovići u Ivoševce doselili iz sela Lužaca kod Sanskog Mosta u zapadnoj Bosni, a srodstvo ove dvije porodice dolazi odatle što se predak Vujasinovića oženio iz Dražeta. Prema nepotvrđenim pričama u okolini Prijedora u zapadnoj Bosni bilo je Dražeta muslimanske vjere, što govori u prilog tvrdnji da Dražete vode porijeklo sa ovog područja. U knjizi "Prezimena Srba u Bosni" (Đorđe Janjatović, Sombor, 1993), na području Prijedora i Sanskog Mosta nalazimo prezimena Vujasinović i Vujasin, a obje porodice za krsnu slavu imaju Svetog Stefana, što potvrđuje da Vujasinovići u Ivoševcima vode porijeklo iz tih krajeva.

Prema knjizi "Antroponimija Bukovice" (Živko Bjelanović, Split, 1988), stanovništvo istočnog dijela dalmatinske Bukovice, u kojem se nalaze Ivoševci, doselilo se na to područje iz zapadne Bosne krajem 17. vijeka. Ovo potvrđuje da Dražete vode porijeklo iz zapadne Bosne, bez obzira da li su se u vrijeme doseljavanja u Ivoševce prezivali Dražeta ili Vujasinović. Prema knjizi "Prezimena Srba u Bosni", najveći broj prezimena kod Srba i Hrvata nastao je u 16. i 17. vijeku, a to je vrijeme kada su preci Dražeta vjerovatno živeli na području zapadne Bosne. To bi otprilike mogao biti vremenski i prostorni okvir u kome je nastalo prezime Dražeta.

U "Antroponimiji Bukovice" se navodi da je stanovništvo zapadne Bosne, Like i Dalmacije, doseljeno u te krajeve tokom 16. i 17. vijeka, direktan potomak naroda kojem kao izvor migracija možemo označiti Crnu Goru i Hercegovinu, posebno kraj između Pive, Tare, Lima i gornje Neretve. Upravo se na području Crne Gore, u selu Desići, 1521. godine spominje osoba sa imenom Dražeta Radivoj, ali ne možemo tačno znati da li je toj osobi Dražeta bilo ime ili prezime. U prilog formiranja prezimena Dražeta na ovom području, može da govori i nepotvrđena priča po kojoj je u Boki Kotorskoj u Crnoj Gori bilo Dražeta pravoslavne vjere.

Što se tiče porijekla Dražeta katoličke vjere u Hodilju i Jajcu, ne možemo tačno reći da li su ove dve grupe u međusobnom srodstvu ili u srodstvu sa pravoslavnim Dražetama. Prema dr Nikoli Zvonimiru Bjelovučiću (Poluostrvo Rat (Pelješac), Naselja i poreklo stanovništva, knjiga 11, Beograd, 1922), Dražete su se u Hodilje doselili prije 100 godina (oko 1822.) iz nepoznatog mjesta. Postoji više priča o tome odakle su se mogli doseliti; pominju se Hercegovina, sjeverna Dalmacija, Vojvodina, hrvatsko Zagorje, itd, a postoje i priče da su Dražete iz Hodilja ranije bili ili pravoslavne ili muslimanske vjere. Ovo se svakako nadovezuje na priču po kojoj je u zapadnoj Bosni bilo Dražeta muslimanske vjere. Također postoje priče da su se Dražete u Hodiljama ranije prezivali Delo ili Ruda. Za Dražete u Jajcu se ne zna kada su i odakle došli u to mjesto, prema jednoj priči potiču iz južne Dalmacije (Hodilje), a prema drugoj iz Vojvodine. Vjerovatnija će biti tvrdnja da potiču iz južne Dalmacije, budući da su Dražete u južnoj Dalmaciji katoličke vjere, isto kao i Dražete u Jajcu, dok su Dražete u Vojvodini pravoslavne vjere.

Literatura: Milorad Babić - Petar Vukelić - Sretenije Zorkić, Hronika Starih Banovaca, Sremska Mitrovica, 1989. Gordana Vuković - Ljiljana Nedeljkov, Rečnik prezimena Šajkaške (18. i 19. vek), Novi Sad, 1983. dr Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga druga, Novi Sad, 1990. Dušan J. Popović, Srbi u Sremu do 1736/7, Beograd, 1950. Sreta Pecinjački, Stari Banovci do kraja 18. veka, Matica Srpska, Zbornik za društvene nauke 36, Novi Sad, 1963. Leksik prezimena Socijalističke Republike Hrvatske, Zagreb, 1976. Đorđe Janjatović, Prezimena Srba u Bosni, Sombor, 1993. dr Nikola Zvonimir Bjelovučić, Poluostrvo Rat (Pelješac), Naselja i poreklo stanovništva, knjiga 11, Beograd, 1922. Živko Bjelanović, Antroponimija Bukovice, Split, 1988. Branislav Đurđev i Lamija Hadžiosmanović, Dva deftera Crne Gore iz vremena Skender-bega Crnojevića, druga sveska, Sarajevo, 1973.

Slična imena i prezimena

Postojanje ličnog imena Dražeta potvrđeno je u istorijskim izvorima od 12. vijeka, dok je postojanje od njega izvedenog imena ili prezimena Dražetin potvrđeno u historijskom izvoru iz 14. vijeka. Lično ime Dražeta se danas rijetko koristi, ali nije potpuno iščezlo iz upotrebe; prema telefonskom imeniku Hrvatske za 2004. godinu u Kninu je živjela osoba sa imenom Dražeta Davidović, dok se osoba sa imenom Dražeta Dražetić pominje kao autor stručnog rada u hrvatskom časopisu "Mljekarstvo" (broj 03. iz 2003. godine).

U matičnim knjigama u selu Mošorin prezime Dražeta je ubilježeno u četiri različite varijante: Dražeta, Dražetin, Dražetić i Dražetič, iako nema sumnje da je originalni oblik prezimena glasio Dražeta. Danas su se kod Dražeta porijeklom iz Mošorina za prezime zadržali oblici Dražeta i Dražetin, dok su oblici Dražetić i Dražetič iščezli.

Prezime Dražetić nalazimo u selima Turbe i Imljani u Bosni, kao i u nekoliko mjesta u Hrvatskoj, najviše na području Petrinje, Slavonske Požege, Siska, Velike Gorice i Zagreba, a ovo prezime je prvi put registrovano u Šibeniku 1386. godine. 1416. godine se pominje knez Grgur Dražetić, susjed Dubrovčanima, kome su u području kojim je vladao bili Omišani. Prezime Dražetić se također pominje u Velikoj Pisanici u Slavoniji 1783. godine.

Nesporno je da je prezime Dražetić nastalo od imenske osnove Dražeta, ali ne možemo reći da li je Dražeta u ovom slučaju bilo ime ili prezime. Ukoliko je prezime Dražetić nastalo od prezimena Dražeta, postavilo bi se pitanje mogućeg srodstva Dražetića i Dražeta, prije svega onih iz Hodilja i Jajca, budući da su Dražetići katoličke vjere, isto kao i Dražete u ovim mjestima. Zabilježeni su i Dražetići pravoslavne vjere u selu Golubinjak kod Daruvara u Slavoniji.

Prezime Dražetič, koje postoji u Sloveniji, najvjerovatnije je varijanta prezimena Dražetić, budući da slovenska abeceda ne poznaje slovo "ć".

U Sarajevu je 1882. godine zabilježeno prezime Dražetović. Radi se o osobi ili osobama pravoslavne vjere, koje su za krsnu slavu imale Svetog Savu. Ovo prezime nije izvedeno od imenske osnove Dražeta, već od imenske osnove Draže, od koje je izvedeno i samo ime Dražeta.

U Srpskom riječniku Vuka Stefanovića Karadžića (u Beču, 1852), zabilježen je izraz "dražetina", kao augmentativ od pridjeva "draga".

Literatura: Dr Velimir Mihajlović, Srpski prezimenik, Novi Sad, 2002. Milica Grković, Rečnik imena Banjskog, Dečanskog i Prizrenskog vlastelinstva u 14. veku, Beograd, 1986. Milica Grković, Imena u dečanskim hrisovuljama, Novi Sad, 1983. Pavle Ivić i Milica Grković, Dečanske hrisovulje, Novi Sad, 1976. Gordana Vuković - Ljiljana Nedeljkov, Rečnik prezimena Šajkaške (18. i 19. vek), Novi Sad, 1983. Leksik prezimena Socijalističke Republike Hrvatske, Zagreb, 1976. Rječnik hrvatskog ili srpskoga jezika, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, u Zagrebu, 1884 - 1886. Velibor Lazarević, Srpski imenoslov, Zemun - Novi Beograd, 2001. Đorđe Janjatović, Prezimena Srba u Bosni, Sombor, 1993. Radojica Jovićević, O imenima, Beograd, 1995. Vuk Stefanović Karadžić, Srpski rječnik, u Beču, 1852. Đ. Daničić, Rječnik iz književnih starina srpskih, dio prvi, u Biogradu, 1863. Knez Medo Pucić, Spomenici srbski od 1395. do 1423, u Beogradu, 1858.

Historijski izvori o imenu Dražeta

Natpis iz Čičeva

Najstariji podatak o ličnom imenu Dražeta nalazimo na kamenom odlomku u crkvi Svetog Petra u Čičevu kod Trebinja, u današnjem selu Crnču. Natpis datira iz 12. vijeka (između 1177. i 1200. godine). Po svemu sudeći, radi se o tri brata koji sahranjuju majku. Natpis glasi: "Poleta, Drusan (Družan), Dražeta činu raku nad materiju (materom) u dani slavnoga kneza Hramka"

Literatura: Marko Vego, Zbornik srednjovjekovnih natpisa Bosne i Hercegovine, Sarajevo, 1964. Brankica Čigoja, Najstariji srpski ćirilski natpisi, Beograd, 1998.