Айна́равічы. Сустракаецца таксама варыянт Эйна́равічы (, ) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Янушкавіцкага сельсавета.

Назва Паводле Е. Ахманскага, назва ад "несумненна літоўскага" імені EinarasЕжы Ахманскі. Літоўская этнічная мяжа на ўсходзе ад племянной эпохі да XVI стагодзьдзя // Arche. — 2016. — № 2. — С. 71.. У лідскім рэгіёне Забалаць-Ваверка (часам у адных і тых жа вёсках) у другой палове ХІХ ст. фіксаваліся варыянты прозвішча «Эйнаровіч» і «Айнаровіч»https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-C9B8-W3TV-7?i=836&cat=2325460&lang=ru. Ёсць літоўскія двухасноўныя прозвішчы Einoras, EinorisLietuvių pavardžių žodynas. A-K. Vilnius, 1985. C. 568., латышскае Einorishttps://uzvardi.lv/surname/647461.

З іншага боку, на думку гомельскага мовазнаўца А. Рогалева, назва мела паходзіць ад "калектыўнай мянушкі першых пасяленцаў" тыпу "айнаравічы" - нашчадкі носьбіта імя Айнар. Але Рогалеў сцвярджаў, што імя арабскага паходжання, і меркаваў, што так маглі зваць выхадца з Залатой Арды на вайсковай службе ВКЛА. Ф. Рогалеў. Тапанімічны слоўнік Лагойскага раёна Мінскай вобласці (назвы населеных пунктаў) // Бласлаўлёнай зямлі неўміручыя скарбы: Народная духоўная культура Лагойшчыны. Кн. 1. Гомель, 2013. С. 167..

Гісторыя Першае ўпамінанне Айнаравічаў адносіцца да 1526 года. У 1567 годзе вёска згадваецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага як шляхецкая ўласнасць у Менскім павеце. У XIX стагоддзі — вёска ў складзе маёнтка Мураваны Двор, уласнасць памешчыкаў Няплюевых. У 1816 годзе вёска, 157 рэвізскіх душ, і засценак, 5 рэвізскіх душ мужчынскага полу належалі стацкаму саветніку Івану Няплюеву. З 1838 года ўласнасць генерал-маёра Сцяпана Смаляка і яго жонкі Кацярыны. У 1846 годзе ў вёсцы 38 двароў, 219 жыхароў, вадзяны млын (2 паставы). Паводле рэвізіі 1857 года вёска, цэнтр Айнаравіцкай воласці, у 1870 годзе ў Гайна-Слабодскай воласці Барысаўскага павета Мінскай губерні.

У пачатку XX стагоддзя 26 гаспадарак, якія валодалі 834 дзесяцінамі зямлі, адносіліся да Гайна-Слабодскай сельскай грамады. У 1909 годзе — 96 двароў, 522 жыхары, у 1917 годзе — 112 двароў, 665 жыхароў. У 1941 годзе — 117 двароў, 472 жыхары. У Вялікую Айчынную вайну карнікі знішчылі 10 двароў, 228 жыхароў вывезлі ў Германію, 44 вяскоўцы загінулі на фронце, 2 у партызанскай барацьбе. У баях за вызваленне вёскі ў 1944 годзе загінулі 2 партызаны і 2 савецкія воіны. У 1969 годзе 115 двароў, 331 жыхар. Да 14 красавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Гайненскага сельсаветаРашэнне выканкома Мінскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 14 красавіка 1959 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1959, № 5.. У 2003 годзе 55 двароў, 105 жыхароў, у складзе калгаса «Янушкавічы».Айнаравічы // С. 398

Насельніцтва 2010 год — 71 чалавек 2003 год — 105 1999 год — 125 1969 год — 331 1969 год — 331 1941 год — 472 1917 год — 665 1909 год — 522 1846 год — 219

Помнікі

Курганны могільнік На паўднёва-заходняй ускраіне вёскі 12 абкладзеных камянямі курганоў дыяметрам 6—8 м, вышынёй — 0,6—1,1 м.Я. Г. Звяруга. Помнікі археалогіі // С. 33

Спасылкі

Катэгорыя:Янушкавіцкі сельсавет Катэгорыя:Населеныя пункты Лагойскага раёна