Драгіша Цветкавіч (; , Ніш, Каралеўства Сербія — , Парыж) — юрыст, дзяржаўны дзеяч Каралеўства Югаславія.
Тройчы абіраўся мэрам Ніша. У 1928 годзе займаў пасаду міністра веравызнанняў Каралеўства Югаславія. З 1929 па 1934 знаходзіўся ў апазіцыі да дыктатарскага рэжыму караля Аляксандра I Карагеоргіевіча. У 1935 годзе абраны ў Народная скупшчына, заняў пасаду міністра сацыяльнай палітыкі і аховы здароўя ва ўрадзе Мілана.
З 5 лютага 1939 па 27 сакавіка 1941 гг. — прэм'ер-міністр Каралеўства Югаславія.
26 жніўня 1939 года ўрад Драгіша Цветкавіча заключыў пагадненне з кіраўніцтвам Харвацкай сялянскай партыі Уладкі Мачака аб прадастаўленні Харватыі аўтаноміі (так званае «пагадненне Цветкавіча — Мачака»). Паводле гэтага пагаднення была створана аўтаномная «Харвацкая банавіна» (яе тэрыторыя ўключала сучасную Харватыю і частку Босніі і Герцагавіны), а У. Мачак атрымаў пасаду першага віцэ-прэм’ера ў кабінеце Цветкавіча.
Кабінет Цветкавіча праводзіў палітыку прыгнечання рэвалюцыйнага і камуністычнага руху.
25 сакавіка 1941 года падчас сустрэчы з І. Рыбентропам (Германія), Г. Чыяна (Італія) і Х. Осімай (Японія) Драгіша Цветкавіч, прадстаўляючы сваю краіну, падпісаў Венскі пратакол аб далучэнні Каралеўства Югаславія да Берлінскага пакта 1940 года. Пры гэтым югаславы паставілі (а Гітлер прыняў) тры ўмовы: адсутнасць войскаў Восі і ваеннага транзіту праз тэрыторыю Югаславіі; гарантыя тэрытарыяльнай цэласнасці; неўдзел Югаславіі ў ваенных акцыях краін Восі.
27 сакавіка 1941 года ўрад Драгіша Цветкавіча быў зрынуты ў выніку дзяржаўнага перавароту, здзейсненага афіцэрамі югаслаўскай арміі на чале з генералам Душанам Сімавічам. Сімавіч узначаліў новы ўрад.
У 1943 годзе Драгіша Цветкавіч эміграваў за мяжу. Памёр у Парыжы.
Катэгорыя:Палітыкі Югаславіі Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Югаславіі Катэгорыя:Палітыкі-эмігранты Катэгорыя:Нарадзіліся ў Нішы Катэгорыя:Памерлі ў Парыжы