Ота Ган (; , Франкфурт-на-Майне — , ) — нямецкі хімік, вучоны-наватар у галіне радыяхіміі, які адкрыў ядзерную ізамерыю (Уран Z) і расшчапленне ўрана. Атрымаў Нобелеўскую прэмію па хіміі (1944). Глен Сібарг назваў яго «бацькам ядзернай хіміі».
Біяграфія Скончыў Марбургскі ўніверсітэт (1901). У 1906—34 гадах у Берлінскім універсітэце (з 1910 года — прафесар), адначасова (1912—45) у Інстытуце хіміі кайзера Вільгельма (з 1928 — дырэктар). У красавіку 1945 года вывезены ў Англію, з 1946 года ў Гётынгенскім універсітэце. Навуковыя працы па даследаванні радыеактыўнасці і радыеактыўных рэчываў. Адкрыў радыяторый (1905), пратактыній (1917, разам з Лізэ Майтнер), ядзерную ізамерыю ў прыродных радыеактыўных элементаў (1921), дзяленне ядраў урану пад уздзеяннем нейтронаў (1938, разам з Фрыцам Штрасманам).
Спасылкі
Біяграфія
Катэгорыя:Асобы Катэгорыя:Выпускнікі Марбургскага ўніверсітэта Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па хіміі Катэгорыя:Нарадзіліся ў Франкфурце-на-Майне Катэгорыя:Памерлі ў Гётынгене Катэгорыя:Хімікі Германіі Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Энрыка Фермі Катэгорыя:Пацыфісты Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Берліна Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Франкфурта-на-Майне Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём імя Макса Планка Катэгорыя:Члены Прускай акадэміі навук Катэгорыя:Кавалеры Вялікага Крыжа ордэна За заслугі перад ФРГ Катэгорыя:Кавалеры ордэна Pour le Mérite Катэгорыя:Афіцэры ордэна Ганаровага легіёна Катэгорыя:Асобы на марках