Джон Ло́мбэ () — брытанскі прадпрымальнік XVIII стагоддзя.
Ломбэ нарадзіўся ў Норыджы каля 1693; ён быў сынам камвольнага ткача і малодшым зводным братам Томаса Ломбэ, які пасля яго смерці працягнуў яго справу і нажыў стан як шаўковы купец у Норыджы і Лондане.
У пачатку XVIII стагоддзя цэнтр вытворчасці шаўковых панчох на вязальныя машынах пераехаў у Мідлендс з Лондана, і попыт на шаўковыя ніткі апярэджваў прапанову.
Томас Ломбэ, брат Джона, атрымаў працу на няўдалай шаўковай фабрыцы, пабудаванай у Дэрбі вядомым вынаходнікам і інжынерам Джорджам Соракалдам для прадзільшчыка шоўку Томаса Котчэта. Фабрыка была пабудавана на рацэ Дэруэнт ў горадзе Дэрбі. Магчыма, гэта быў першы выпадак сходу пад адным дахам працаўнікоў для працы з машынамі з прывадам ад неадушаўлёнай крыніцы сілкавання.
Італьянцы выкарысталі тэхналогію выдушвання на станку для прадзення з пачатку XVII стагоддзя, мяркуючы па апісанні, апублікаваным Віторыа Зонка (Vittorio Zonca). Леанарда да Вінчы накідаў аналагічную мадэль, але апісанне Зонкі было больш поўным; невядома, ці ёсць паміж імі сувязь. Джон быў пасланы братам для вывучэння італьянскіх прадзільных машын, якія працавалі з тонкай аргансінавай ніткай. Аргансін, кручаны натуральны шоўк, які выкарыстоўваецца як аснова, мае важнае значэнне для прадзення тонкай шаўковай тканіныOrganzine, Merriam Webster dictionary, accessed May 2011. Паводле легенды, Джон атрымаў працу ў адной з італьянскіх крам, дзе выкарыстоўваўся сакрэт машыннага пляцення шоўку. Па начах ён падкрадаўся ў краму і старанна пры свечках вырабляў чарцяжы машын. У 1716 ён прывёз канструкцыі ў Англію.
У 1718 Томасу Ломбэ давялося атрымаць патэнт, у якім гаворыцца, што:
Патэнт быў выдадзены на тэрмін у чатырнаццаць гадоў.
Фабрыка Ломбэ
Сакаролд быў найманы, каб пабудаваць на месцы старога дэрбскага завода новы, больш буйны. Фабрыка Ломбэ была завершана ў 1722 годзе, у год раптоўнай смерці Джона. Паводле легенды, кароль Сардзініі Віктар-Амадэй II, пачуўшы аб поспеху прадпрыемства Ломбэ, наняў жанчыну-забойцу, каб тая паехала ў Англію і забіла братоў. Падазраецца, што Джон быў атручаны «падазронай» жанчынай, як мяркуецца, з Італіі, якая з'явілася незадоўга да яго смерці.
Томас Ломбэ быў прысвечаны ў рыцары ў 1727 годзе. У 1732 патэнт скончыўся, і яго просьба аб прадаўжэнні тэрміну была адхіленая. Гэта было, магчыма, першае паспяховая бесперапынная вытворчасць, прататып для баваўнянай фабрыкі Рычарда Аркрайта і фабрычнай даліны Дэруэнта ў цэлым.
У знак прызнання дасягненняў Томас атрымаў грант у памеры 14 000 фунтаў стэрлінгаў на падрыхтоўку мадэлі сваёй машыны, якая была выстаўлена ў лонданскім Таўэры ў якасці дапаможніка для іншых фабрыкантаў. Ён памёр у 1739, і будынак быў прададзены Самюэлю Лойду і Уільяму Уілсану. Фабрыка працягвала вырабляць шоўк да 1890 года, у якім яна часткова разбурылася. На дадзены момант у будынку размешчаны Музей індустрыі Дэрбі.
Cooper, B., (1983) Transformation of a Valley: The Derbyshire Derwent Heinemann, republished 1991 Cromford: Scarthin Books