Барыс Іванавіч Пятніцкі (; , Чэрыкаў — ) — расійскі і беларускі грамадска-палітычны дзеяч, юрыст.
Біяграфія Нарадзіўся ў горадзе Чэрыкаве Магілёўскай губерні ў сям'і стацкага саветніка Івана Канстанцінавіча Пятніцкага, які быў выкладчыкам Магілёўскай духоўнай семінарыі, рэдактарам неафіцыйнай часткі «Могилёвских епархиальных ведомостей» і праваслаўным публіцыстам. Паводле веравызнання — праваслаўны. Сям'я пражывала ў Магілёве ў доме Гласко на Дняпроўскім праспекце.
У 1904 годзе скончыў з сярэбраным медалём Магілёўскую мужчынскую гімназію. У 1910 годзе атрымаў вышэйшую адукацыю на юрыдычным факультэце Імператарскага Маскоўскага ўніверсітэта і вярнуўся ў Магілёў.
У 1912—1916 гадах працаваў памочнікам прысяжнага паверанага Магілёўскага акруговага суда, прысяжным павераным Магілёўскай гарадской управы і юрысконсультам Магілёўскага гарадскога грамадскага самакіравання. З 1912 года меў пагадненне з Магілёўскай епархіяй аб супрацоўніцтве па прававых справах. З'яўляўся членам праўлення Таварыства распаўсюджвання сярэдняй адукацыі ў губернскім горадзе Магілёве і членам Магілёўскага аддзела Камітэта Зялёнага Крыжа. Выдаў кнігу «Палавыя скрыўленні і крымінальнае права», друкаваўся ў часопісе «Вестник права и нотариата».
Вясной 1916 года быў мабілізаваны ў дзеючую армію. Служыў юрыстам у Стаўцы Вярхоўнага Галоўнакамандуючага ў Магілёве. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі актыўна ўключыўся ў палітычнае жыццё. Быў удзельнікам усерасійскіх з'ездаў партыі кадэтаў у 1917 годзе. З мая 1917 года ўзначальваў ваенную фракцыю пры Магілёўскім аддзеле партыі кадэтаў, у якую ўваходзілі пяць чалавек з ліку афіцэраў і чыноўнікаў Стаўкі (у тым ліку М. Г. Міхееў і К. Істомін). Выступаў на мітынгах і публічных дэбатах. На выбарах 13 жніўня 1917 года ўвайшоў у лік 10 кадэтаў, якія атрымалі месцы гласных у Магілёўскай гарадской думе.
Падчас Карнілаўскага выступлення ў канцы жніўня — пачатку верасня 1917 года актыўна падтрымаў дзеянні Вярхоўнага Галоўнакамандуючага Л. Г. Карнілава. На сходзе афіцэраў і салдат 29 жніўня 1917 года, дзе зачытваліся адозвы Карнілава, ён рэзка крытыкаваў міністраў-сацыялістаў Часовага ўрада: . У кастрычніку 1917 года вылучаўся ў дэпутаты Усерасійскага Устаноўчага сходу ад партыі народнай свабоды (кадэтаў) па Магілёўскай выбарчай акрузе (спіс № 6).
У пачатку 1918 года пасля ўсталявання савецкай улады ў горадзе быў арыштаваны бальшавікамі ў якасці закладніка. Знаходзіўся ў адной камеры з настаяцелем Магілёўскага Успенскага касцёла ксяндзом Яўгенам Святаполк-Мірскім. Пасля прыходу польскіх легіянераў і германскіх войскаў быў вызвалены і працягнуў працу ў якасці члена Магілёўскай гарадской управы і яе юрысконсульта. 5 чэрвеня 1918 года сумесна з членам управы Г. В. Выкоўскім праводзіў інспекцыю Магілёўскай губернскай турмы, пасля якой яны падрыхтавалі падрабязны даклад аб стане і ўмовах утрымання вязняў.
З прыходам Чырвонай арміі ў канцы 1918 года разам з сям'ёй пакінуў Магілёў. У 1923 годзе знаходзіўся ў станіцы Лабінскай на Кубані. У 1926—1927 гадах пераехаў у Маскву, дзе сям'я пражывала ў гістарычным «доме Ганны Монс». У савецкі час працаваў начальнікам юрыдычнага аддзела арганізацыі, якая займалася будаўніцтвам басейна «Масква» на месцы ўзарванага Храма Хрыста Збавіцеля. У 1953 годзе перадаў архівы і рэчы свайго бацькі ў Магілёўскі музей.
Памёр у 1957 годзе.
Сям'я Быў жанаты з Яўгеніяй Антонаўнай Свідзерскай, дачкой былога магілёўскага паліцмайстра Антона Адамавіча Свідзерскага. Меў дачку Ірыну Барысаўну Казіцкую.
Бібліяграфія Пятницкий Б. И. Половые извращения и уголовное право / Б. И. Пятницкий ; с предисловием приват-доцента М. Н. Гернета и с приложением 9 отдельных диаграмм. — Могилев губ.: Типография И. Б. Клаза, 1910. — 90 с. — (Семинарий по уголовному праву приват-доцента М. Н. Гернета при Императорском Московском университете. — Вып. III).
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чэрыкаве Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1886 годзе Катэгорыя:Памерлі ў 1957 годзе Катэгорыя:Выпускнікі юрыдычнага факультэта МДУ Катэгорыя:Юрысты Расійскай імперыі Катэгорыя:Юрысты СССР Катэгорыя:Палітыкі Расійскай імперыі Катэгорыя:Гісторыя Магілёва