Непрамыя прэзідэнцкія выбары ўпершыню прайшлі ў Фінляндыі ў 1919 годзеDieter Nohlen & Philip Stöver (2010) Elections in Europe: A data handbook, p627 . Нягледзячы на тое, што краіна абвясціла прынца каралём 9 кастрычніка 1918 года, ён адмовіўся ад трона 14 снежня. Прэзідэнт быў абраны парламентам, Каарла Юха Стольберг з Нацыянальнай прагрэсіўнай партыі атрымаў 71,5 % з 200 галасоў.
Стольберг, умераны, ліберальны і рэфармісцкі палітык, які выступаў за паляпшэнне матэрыяльнага дабрабыту рабочых і іншых эканамічна бедных фінаў, атрымаў галасы сацыял-дэмакратаў, аграрыяў і прагрэсістаў. Ён таксама цвёрда падтрымліваў новую Фінскую Рэспубліку і парламенцкую форму праўлення з моцным прэзідэнтам у якасці пасярэдніка і палітычнага рэзерву для палітычна неспакойных часоў. Манэргейм, незалежны правы кандыдат і манархіст, меркаваў, што дэмакратычная, рэспубліканская і парламенцкая форма праўлення прыводзіць да ўлады палітычных лідараў, занадта прыхільных да партый, і неэфектыўна працуе ў часе крызісаў. Стольберг выступаў за падпісанне мірнага дагавора паміж Фінляндыяй і Савецкай Расіяй, у той час як Манэргейм улетку 1919 года разглядаў магчымасць загадаць фінскай арміі ўварвацца ў Санкт-Пецярбург, каб дапамагчы расійскім белым у грамадзянскай вайне. На гэтых прэзідэнцкіх выбарах за Манэргейма галасавалі толькі прадстаўнікі Нацыянальнай кааліцыі і Шведскай народнай партыіSeppo Zetterberg (2003) Suomen historian pikkujättiläinen, WSOY, pp611-613Pentti Virrankoski (2009) Suomen historia, volumes 1 & 2, Finnish Literature Society, pp766-773Sakari Virkkunen (1994) Suomen presidentit I, Otava Ltd, pp11-22Sakari Virkkunen (1994) Suomen presidentit II, Otava LtdStig Jägerskiöld, Mannerheim 1867—1951, Otava Ltd, pp115-121, 123—124, 128.
Вынікі
Катэгорыя:Выбары ў Фінляндыі Катэгорыя:Выбары 1919 года Катэгорыя:Ліпень 1919 года