Джозеф Баерлі (; 25 жніўня 1923 — 12 снежня 2004) — амерыканскі вайсковец. Падчас Другой сусветнай вайны змагаўся спачатку ў амерыканскай арміі, а потым у РСЧА. Ягоны сын, Джон Баерлі, у 2008—2012 гадах працаваў паслом ЗША ў Расіі.
Біяграфія Нарадзіўся ў мястэчку Маскігон (штат Мічыган, ЗША).
Пасля заканчэння ў 1942 годзе школы запісаўся добраахвотнікам у войска. Накіраваны ў 506-ы парашутна-пяхотны полк 101-й дэсантнай дывізіі. Служыў у англійскім горадзе Рамсберы, дзе яго часць рыхтавалася да адкрыцця Другога фронту. У красавіку і маі 1944 года ўдзельнічаў у двух баявых аперацыях па дастаўцы золата французскаму супраціўленню.
6 чэрвеня 1944 года, у дзень адкрыцця Другога фронту, самалёт С-47, у якім знаходзіўся Баерлі (у той час сяржант), трапіў пад абстрэл над узбярэжжам Нармандыі. Выскачыўшы з самалёта баец страціў сувязь з іншымі парашутыстамі, але ўсё ж змог падарваць электрычную падстанцыю. Вайсковец падарваў яшчэ некалькі аб’ектаў, пакуль праз некалькі дзён не трапіў у палон да немцаў.
На працягу наступных сямі месяцаў Баерлі ўтрымліваўся ў сямі розных германскіх турмах. Ён двойчы бег, але абодва разы быў злоўлены. Разам з іншымі палоннікамі сяржант спадзяваўся дабрацца да Чырвонай арміі, якая знаходзілася непадалёк. Падчас другой спробы, апынуўшыся ў Польшчы, ён і іншыя беглыя ваеннапалонныя памылкова селі ў цягнік, які ішоў у Берлін. Там амерыканец трапіў да гестапа, але неўзабаве яго перадалі вайскоўцам.
Байца накіравалі ў канцлагер у Альт-Дрэвіцы, прадмесце польскага гарадка Костшын над Одран. У пачатку студзеня 1945 года палоннік яшчэ раз бег, на гэты раз паспяхова, ідучы ў напрамку гукаў кананады 1-га Беларускага фронту. Праз пару тыдняў сяржант змог дайсці да лініі фронту і, пасля перасячэння яе, знайсці савецкую танкавую брыгаду. Выходзячы насустрач чырвонаармецам з паднятымі рукамі і пачкам цыгарэт Lucky Strike, ён паўтараў з акцэнтам: «Я — амерыканскі таварыш! Я — амерыканскі таварыш!». Баерлі, трапіўшы да саюзнікаў, угаварыў камандзіра танкавага батальёна дазволіць яму застацца і ваяваць разам з імі. У савецкіх войсках ён служыў як падрыўнік і кулямётчык..
Батальён, у якім ваяваў Баерлі, у канцы студзеня вызваліў той самы канцлагер, з якога ён збег. У пачатку лютага амерыканец атрымаў цяжкае раненне (трапіў пад бамбёжку Ju.87) і быў адпраўлены ў савецкі шпіталь у Ладсбергу (цяпер гэта польскі горад Гожаў Велькапольскі). У шпіталь прыехаў маршал Георгій Жукаў і, даведаўшыся пра амерыканскага дэсантніка, захацеў з ім пазнаёміцца. Баерлі папрасіў маршала дапамагчы яму вярнуцца дадому. Па загадзе Жукава вайскоўцу далі афіцыйны ліст, які ён прад’яўляў пры праверцы дакументаў па шляху ў Маскву, так як усе яго дакументы засталіся ў немцаў. У лютым 1945 года ён дабраўся да пасольства ЗША.
Ад дыпламатаў сяржант даведаўся, што ваенны дэпартамент абвясціў яго загінулым яшчэ 10 чэрвеня 1944 года. У царкве роднага горада была адслужана паніхіда, а ў мясцовай газеце быў апублікаваны некралог. Да таго, як па адбітках пальцаў пацвердзілі асобу ваеннаслужачага, Баерлі ўтрымліваўся пад аховай марскіх пяхотнікаў у гасцініцы «Метраполь».
21 красавіка 1945 года вярнуўся ў Мічыган.
Пасля вайны 28 гадоў працаваў у кампаніі «Brunswick Corporation», адкуль сышоў на пенсію на пасадзе начальніка аддзела дастаўкі.
Памёр 12 снежня 2004 года ад прыступу сардэчнай недастатковасці. Пахаваны на Арлінгтонскіх вайсковых могілках.
Сям’я У 1946 годзе ажаніўся з Джаанай Хэловел.
У Джозефа Баерлі засталіся трое дзяцей, сем унукаў і адзін праўнук. Яго сын Джон Баерлі з 2008 па 2012 год з’яўляўся паслом ЗША ў Расіі.
Памяць У верасні 2002 года ў выдавецтве Random House выйшла кніга Томаса Тэйлара пра Джозефа Баерлі «Simple Sounds of Freedom». У жніўні 2005 года на сцяне царквы ў Кам-дзю-Монт у Францыі, дзе Баерлі прызямліўся на парашуце 6 чэрвеня 1944 года, была адкрыта мемарыяльная дошка. У 2005 годзе выйшаў дакументальны фільм «Joseph and His Brothers in Arms» (аўтар сцэнарыя і рэжысёр — Ніна Вішнева). У 2010 годзе на Паклоннай гары (Масква), у Рускім музеі (Санкт-Пецярбург) і ў Пскоўскім Крамлі прайшлі выставы, якія прадстаўлялі дакументы аб знаходжанні Баерлі ў нямецкім канцэнтрацыйным лагеры для ваеннапалонных.
Крыніцы
Літаратура Будко А. А., Журавлёв Д. А. Спасение сержанта Байерли: уроки прошлого. // Военно-исторический журнал. — 2012. — № 2. — С.47-49.
Спасылкі Сайт «Герой двух наций» Интервью Джона Байерли программе «Познер» 26 января 2009 года Статья «'Amerikanskiy Tovarishch' Dies» в газете «Moscow Times» от 16 декабря 2004 г. Джозеф Байерли — американец в Красной Армии Джозеф Байерли (1923—2004) «Герой двух наций» Герой двух наций — десантник Джозеф Байерли
Катэгорыя:Памерлі ад сардэчнай недастатковасці Катэгорыя:Узнагароджаныя французскім Ваенным крыжом 1939—1945 Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.» Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За адвагу» Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Перамогі ў Другой сусветнай вайне Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Ваеннапалоннага Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «Пурпурнае сэрца» Катэгорыя:Узнагароджаныя Бронзавай зоркай (ЗША) Катэгорыя:Ваенныя ЗША Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны