Ватола, таксама ватула — у рускай мове састарэлы тэрмін, які абазначаў грубую тканіну і верхнюю вопратку з яе. У нямецкай мове гэтая тканіна называлася вадмал.
Ватола згадваецца ў ад 1074 года, дзе гаворыцца: «прападобны Ісаакій апрануўся ў , і на валасяніцу світку ваталяную». Мяркуючы па духоўнай грамаце Дзмітрыя Данскога (1389), у яго гардэробе таксама мелася ватола сажана (гэта значыць вышытая золатам і ўпрыгожаная каштоўнымі камянямі).
Нямецкі аналаг Вадмал у эстаў — грубая ваўняная тканіна, якая ўжывалася на адзенне ў Ліфляндыі, Швецыі, Даніі і Паўночнай Германіі і захоўвалася яшчэ ў Эстляндскай губерні. Там яна бывала амаль заўсёды чорнага колеру, за што латышы і празвалі эстаў чорнакафтаннікамі ().
Прымаўка Не глядзі на ватолу (якой воз пакрыты), а глядзі пад ватолу. (У значэнні «не судзі па знешнасці»).
Спасылкі
Вотола // Этимологический словарь русского языка. — М.: Прогресс. М. Р. Фасмер. 1964—1973. Ватула , объяснение в книге этнографа Мельникова-Печерского П. И. Ватолин // Словарь русских фамилий «Ономастикон» Кондрашов Н. А. Функциональная значимость слова в тексте художественного произведения: межвузовский сборник научных трудов. — М.: Московский областной педагогический институт имени Н. К. Крупской, 1983. — С. 67—79. — 148 с.
Катэгорыя:Тканіны Катэгорыя:Рускі касцюм