Часуча́, чынчунча́, чусуча́, чысунча́ (ад кіт. «шоўк-сырэц») — шчыльная шаўковая тканіна . Адрозніваецца надзвычай высокай носкасцю дзякуючы лімітавай шчыльнасці нітак па аснове і па ўтку. Часучу выпрацоўвалі з кручаных нітак натуральнага шоўку адмысловага сорта — , дзікага дубовага або тутавага шаўкапрада, якія маюць нераўнамерную таўшчыню і мноства дэфектаў у выглядзе налётаў, гузоў і вузельчыкаў, за кошт чаго тканіна набывае шурпатую фактуру паверхні. Аздабленне часучы выраблялася ў гатовай тканіны выварваннем. У залежнасці ад якасці зыходнай сыравіны часуча набывала колер ад залацістага да карычневага.
З часучы шылі летнія жаночыя і мужчынскія касцюмы, якія лічыліся прадметамі раскошы, святочныя мужчынскія кашулі, жаночыя і фіранкі. У XIX стагоддзі вырабленая ў Расіі часуча ў вялікіх колькасцях адпраўлялася на экспарт. У Еўропе паходжанне часучы звязвалі з Індыяй, адкуль яна паступала праз Вялікабрытанію. У СССР выраблялі імітацыю шаўковай часучы з баваўнянай карднай пражы дробнаўзорыстым жакардавым перапляценнем для пашыву блузак і мужчынскіх кашуль.
Літаратура
Катэгорыя:Шаўковыя тканіны