Ураўненне Бернулі — ураўненне, што звязвае скорасць і ціск у патоку несціскальнай ідэальнай вадкасці пры ўстойлівым цячэнні. Выражае закон захавання энергіі для адзінкі аб’ёму рухомай вадкасці.
Мае выгляд:
Тут — шчыльнасць вадкасці; — скорасць патока; — вышыня; — ціск; — паскарэнне свабоднага падзення.
Выведзена Д. Бернулі ў 1738 годзе. Абагульненае ўраўненне Бернулі выкарыстоўваецца ў гідраўліцы пры разліках цячэння вадкасцяў і газаў у трубаправодах; у машынабудаванні — пры разліках кампрэсараў, турбін і інш.
Літаратура
Катэгорыя:Фізічныя законы Катэгорыя:З’явіліся ў 1738 годзе