Грамафонная пласцінка, таксама вядома як грампласці́нка, кружэ́лка, плы́та () — гукавой інфармацыі — , на адной або на абодвух баках якога нанесена бесперапынная канаўка (гукавая дарожка) у выглядзе спіралі. Вертыкальны профіль гукавай дарожкі мадуляваны гукавы хваляй. Доўгі час (прыкладна з канца XIX і да канца XX стагоддзя) была самым папулярным носьбітам музычных запісаў, недарагім, прыдатным для масавага , якія забяспечваюць гуказапісу і прыдатным для прайгравання на адносна простай і таннай апаратуры.
Для «прайгравання» (узнаўлення гуку) грампласцінак выкарыстоўваюцца спецыяльна прызначаныя для гэтай мэты апараты: грамафоны, , у далейшым — і .
Пры руху па дарожцы грампласцінкі прайгравальніка пачынае (паколькі форма дарожкі, якая залежыць ад запісанага сігналу, нераўнамерная ў плоскасці пласцінкі ўздоўж яе радыусу і перпендыкулярна кірунку руху іголкі). Вібрацыі іголкі перадаюцца альбо , якая непасрэдна прайграе гук, альбо пераўтваральніку механічных ваганняў у электрычныя (), сігнал якога падаецца на ўзмацняльнік.
Галоўнай добрай якасцю грампласцінкі з’яўлялася выгода масавага тыражавання шляхам гарачай , акрамя таго, грампласцінкі не схільныя дзеянню электрычных і магнітных палёў. Недахопамі грампласцінак з’яўляюцца схільнасць уплыву змен тэмпературы і вільготнасці, механічным пашкоджанням (з’яўленне драпін), а таксама непазбежнаму пры сталым выкарыстанні зносу (зніжэнне і страта аўдыяхарактарыстык). Акрамя таго, грампласцінкі забяспечваюць меншы , чым больш сучасныя фарматы захоўвання гуказапісаў.Vizard, Frank. Road vibes . // Popular Mechanics, сентябрь 1986 года, т. 163 вып. 9, с 80. Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Носьбіты інфармацыі