Аляксандр Прыстар (; 2 студзеня 1874 — 27 ліпеня 1941 года) — польскі палітык, прэм’ер-міністр Польшчы, палкоўнік Войска Польскага, масон.
Пасля аднаўлення незалежнасці Польшчы ў 1918 годзе быў намеснікам міністра ў Міністэрстве працы і сацыяльнай абароны (1918—1922). Удзельнік польска-бальшавіцкай вайны. У 1929—1930 гадах быў міністрам працы і сацыяльнай абароны, а ў 1930—1931 гадах — міністрам прамысловасці і гандлю. Адзін з вядучых палітыкаў часоў рэжыму Санацыі, блізкі паплечнік Юзафа Пілсудскага. Прэм’ер-міністр Польшчы з 27 мая 1931 па 9 мая 1933 года. Дэпутат Сейма Польшчы 3-га склікання ад Беспартыйнага блоку супрацоўніцтва з урадам (1930—1935), пазней сенатар (1935—1939). Старшыня Галоўнай рады Таварыства развіцця ўсходніх зямель.
Пасля агрэсіі СССР супраць Польшчы ў 1939 годзе знайшоў прытулак у Літве. Пасля акупацыі яе Чырвонай Арміяй і анексіі Літвы Савецкім Саюзам летам 1940 года арыштаваны НКУС. Памёр у турэмным шпіталі ў маскоўскай турме «Бутырка».
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Польшчы Катэгорыя:Міністры Польшчы Катэгорыя:Военачальнікі Польшчы Катэгорыя:Палкоўнікі Катэгорыя:Члены Польскай сацыялістычнай партыі Катэгорыя:Сенатары Польшчы Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польскай Рэспублікі (1918—1939) 3 склікання Катэгорыя:Удзельнікі польска-савецкай вайны Катэгорыя:Масоны Польшчы Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай Катэгорыя:Памерлі ў месцах пазбаўлення волі Катэгорыя:Прысуджаныя да смяротнага пакарання Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Польшчы Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны