Леў Ма́ркавіч Шло́сберг (; нар. 30 ліпеня 1963; Пскоў, Пскоўская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі апазіцыйны палітычны дзеяч, праваабаронца, журналіст. Старшыня Пскоўскага рэгіянальнага аддзялення і член федэральнага Палітычнага камітэта партыі «Яблака».
З 15 снежня 2011 па 24 верасня 2015 года быў дэпутатам Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў, намеснікам старшыні камітэта па заканадаўстве, эканамічнай палітыцы і мясцовым самакіраванні, член пастаяннай камісіі па супрацьдзеянні карупцыі. Пазбаўлены паўнамоцтваў па рашэнні абласнога Сходу ад 24.09.2015. Суд у далейшым адмовіў у абскарджанні рашэння аб пазбаўленні паўнамоцтваў.
У снежні 2015 і 2020 гадоў балатаваўся на пасаду старшыні партыі «Яблака», прайшоў у абодвух выпадках у другі тур галасавання, дзе саступіў Эміліі Слабуновай у 2015 годзе, і Мікалаю Рыбакову ў 2020 годзе.
У 2016 годзе ізноў абраны дэпутатам Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў ад партыі «Яблака».
Вядомасць у Расіі атрымаў дзякуючы свайму выступу на пасяджэнні Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў пры разглядзе падтрымкі «Закона Дзімы Якаўлева». Відэа выступу паглядзелі больш за 140 000 карыстальнікаў відэахостынгу YouTube.
На федэральным узроўні стаў вядомы пасля публікацыі 25 жніўня 2014 года ў выдаванай ім тады газеце «Пскоўская губерня» звестак пра гібель вайскоўцаў-кантрактнікаў 76-й гвардзейскай дэсантна-штурмавой дывізіі Леаніда Кічаткіна і Аляксандра Осіпава. У выданні была выказана версія, што загінулыя маглі ўдельнічаць у вайне на ўсходзе Украіны на баку праціўнікаў украінскай улады, дзе і былі забітыя. Журналісты, якія займаліся гэтай справай, атрымлівалі пагрозы і падвергліся нападу каля могілак.
Біяграфія Нарадзіўся 30 ліпеня 1963 года ў Пскове ў яўрэйскай сям’і настаўнікаў. Скончыў сярэдняю школу № 8 горада Пскова.
У 1980 годзе паступіў на гістарычны факультэт Пскоўскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя С. М. Кірава. Паспяхова скончыў яго ў 1985 годзе, абараніў дыпломную працу на тэму «Абаронныя збудаванні Пскова ў XVII — пачатку XVIII стст. па матэрыялах Разраднага прыказа, малюнкаў і іншых крыніц» (навуковы кіраўнік Інга Канстанцінаўна Лабуціна).
Адразу пасля заканчэння інстытута пачаў працаваць выхавальнікам і настаўнікам у Себежскім спецыяльным прафтэхвучылішчы № 1 Пскоўскай вобласці (для старэйшых юнакоў-правапарушальнікаў). Працу перапыняў прызыў у Савецкую Армію, у 1985—1987 гадах служыў у (гарнізон Вазіяні Чырванасцяжнай Закаўказскай ваеннай акругі). Пасля тэрміновай службы працягнуў працу ў Себежскім спецыяльным прафтэхвучылішчы (1987—1990).
З 1990 года — заснавальнік і (да студзеня 2015 года) дырэктар Цэнтра сацыяльнага праектавання «Адраджэнне». У 1991 годзе Л. М. Шлосбергу прысвоена званне «Сацыяльны інаватар СССР». Аўтар праекта недзяржаўнай вышэйшай навучальнай установы Пскоўскага Вольнага інстытута, заснаванага ім у 1992 годзе; у 1992—1998 гадах быў членам Савета апекуноў і Кансультатыўнай навуковай рады гэтай установы. З 1993 года — арганізатар і першы кіраўнік Пскоўскай гарадской службы псіхалагічнай дапамогі па тэлефоне (Тэлефона даверу).
Палітычная дзейнасць У чэрвені 1994 года ўступіў у Пскоўскае абласное грамадска-палітычнае аб’яднанне «Яблака», з студзеня 1995 года — член агульнарасійскага грамадска-палітычнага Аб’яднання «Яблака» (у цяперашні час — Расійская аб’яднаная дэмакратычная партыя «Яблака») і звязаў з ім сваю палітычную кар’еру. З 1996 года — старшыня Пскоўскага рэгіянальнага аддзялення Аб’яднання «Яблака». У 1996 і 2000 гадах быў даверанай асобай кандыдата на пасаду Прэзідэнта РФ Р. А. Яўлінскага. З 2008 года — член Федэральнага Бюро РАДП «Яблака»; з 2015 года — член Федэральнага Палітычнага камітэта партыі.
У 1998 годзе скончыў федэральны клас Маскоўскай школы палітычных даследаванняў. Уладальнік сертыфіката «Школы дэмакратыі» Савета Еўропы. У 2003 годзе быў слухачом Асветніцкага цэнтра Маскоўскай школы палітычных даследаванняў.
З сярэдзіны 1990-х гадоў актыўна ўдзельнічае ў грамадска-палітычным жыцці Пскова і вобласці (удзельнічае ў розных выбарах, як на рэгіянальным, так і на федэральным узроўнях). Так, балатаваўся ў Дзярждуму па спісах «Яблака» на ўсіх выбарах, пачынаючы з 1995 года, у тым ліку ў 2016 годзе ў федэральнай частцы спісу пад нумарам 4; у 2003 і 2016 гадах удзельнічаў таксама ў выбарах у Дзярждуму як кандыдат у аднамандатнай акрузе, якая ўключае ў сябе ўсю Пскоўскую вобласць — набраўшы ў першым выпадку 1,93 % галасоў, у другім 5,92 %.
У 2002 годзе ўзначаліў спіс партыі на першых выбарах абласнога сходу дэпутатаў, якія праводзіліся па змяшанай сістэме (Спіс набраў 2,16 % і не пераадолеў бар’ер для праходу ў сход). На наступных абласных выбарах балатаваўся па аднамандатнай акрузе (партыя, вылучыўшы спіс, адклікала яго з-за масавага ціску на кандыдатаў з боку працадаўцаў), заняў 2 месца з 20,95 % галасоў. Упершыню стаў дэпутатам Пскоўскага абласнога сходу дэпутатаў у 2011 годзе, узначаліўшы спіс «Яблака» і атрымаўшы адзіны мандат, які дастаўся партыі, якая набрала 6,72 % галасоў (зноў балатуючыся ў аднамандатнай акрузе, Шлосберг атрымаў 16,79 %, заняўшы 3 месца). Зноў атрымаў мандат праз пяць гадоў на новых выбарах, калі 6,09 % галасоў хапіла «Яблаку» зноў на 1 дэпутацкае месца ў сходзе — яно дасталася Шлосбергу, што ўзначальваў спіс.
Летам 2014 года не быў зарэгістраваны кандыдатам на выбарах губернатара Пскоўскай вобласці, не здолеўшы выканаць драконаўскія патрабаванні сістэмы муніцыпальнага фільтра па зборы подпісаў муніцыпальных дэпутатаў у падтрымку свайго вылучэння. Шлосберг сабраў толькі 149 з 157 патрэбных подпісаў, доступ да астатніх быў загадзя заблакаваны кандыдатамі-спойлерамі, збор подпісаў за якіх ажыццяўляўся цэнтралізавана абласной уладай (муніцыпальны дэпутат можа пакінуць подпіс толькі адзін раз за аднаго кандыдата, а колькасць дэпутатаў абмежавана)Малые партии не могут одолеть муниципальный фильтр / Политика / Независимая газетаВыборы губернатора Псковской области 2014. Ответы на вопросы. Основные публикации — Лев Шлосберг. Заметки на камнях.
У 1998—2000 гадах — старшыня Грамадскай палаты горада Пскова. З чэрвеня 2000 года па снежань 2003 года — памочнік дэпутата, старшыні камітэта Дзяржаўнай Думы РФ па адукацыі і навуцы А. У. Шышлова па працы ў Пскоўскай вобласці. У 2006—2007 гадах — сустаршыня Круглага стала некамерцыйных арганізацый Пскоўскай вобласці.
У 2007 годзе стаў намеснікам старшыні, членам прэзідыума Пскоўскага абласнога аддзялення Усерасійскага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, а з 2008 года — член Грамадскага савета па культурнай спадчыне Пскоўскай вобласці. Адначасова, з снежня 2011 года па 24 верасня 2015 года быў дэпутатам Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў, намеснікам старшыні камітэта па заканадаўстве, эканамічнай палітыцы і мясцовым самакіраванні, членам пастаяннай камісіі па супрацьдзеянні карупцыі.У снежні 2012 года выступіў на пасяджэнні Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў пры разглядзе падтрымкі так званага закона Дзімы Якаўлева. Відэа выступу прагледзелі амаль 150 тыс. карыстальнікаў відэахостынгу Youtube.
19-20 снежня 2015 года на з’ездзе партыі «Яблака» Леў Шлосберг балатаваўся на пасаду яе старшыні, аднак атрымаў у першым туры галасавання 38 галасоў і выйшаў у другі тур. У другім туры 91 голасам супраць 56 дэлегаты абралі падтрыманую лідарам партыі Рыгорам Яўлінскім і дзейным на той момант старшынёй Сяргеем Мітрохіным, Эмілію Слабунову. Падчас папярэдніх кансультацый перад унутрыпартыйнымі выбарамі Леў Шлосберг выказваўся за стварэнне «шырокай дэмакратычнай кааліцыі» на аснове «Яблака» падчас выбарчай кампаніі ў Дзяржаўную Думу ў 2016 годзе. Быў абраны для перамоў з дэмакратычнымі партыямі аб узаемадзеянні на выбарах і размежаванні выбарчых акруг.Елизавета Антонова. Шлосберг займется разделением округов между демократами на выборах Думы «РБК», 24.01.2016
13 кастрычніка 2016 года Леў Шлосберг заявіў аб сваёй гатоўнасці замяніць прэзідэнта Расійскай Федэрацыі Уладзіміра Уладзіміравіча Пуціна.
Выданне газеты «Пскоўская губерня» Л. М. Шлосберг вядомы як журналіст і выдавец. З красавіка 2001 года ён быў выдаўцом, дырэктарам (да лютага 2015 года) і галоўным рэдактарам (да лістапада 2013 года) рэгіянальнай грамадскай газеты «Пскоўская губерня». За цыкл публікацый аб гібелі пскоўскіх дэсантнікаў пад чачэнскім сялом Улус-Керт 29 лютага — 1 сакавіка 2000 года стаў лаўрэатам прэміі Саюза журналістаў Расіі «Залатое пяро Расіі» за 2010 год. З 2004 года — генеральны дырэктар Паўночна-заходняга рэгіянальнага цэнтра публічнай палітыкі (Пскоў). У 2011 годзе за артыкул «Галоўнае — дабудаваць дом?» пра лёс астанкаў 75 тысяч савецкіх ваеннапалонных, пахаваных на тэрыторыі канцэнтрацыйнага лагера «Шталаг-372» у 1941—1944 гг., стаў лаўрэатам усерасійскага конкурсу журналістаў «Залаты гонг» — 2011 у спецыяльнай намінацыі «Вядомы салдат».
Расследаванне гібелі расійскіх салдат у 2014 годзе 25 жніўня 2014 года газета «Пскоўская губерня» (дырэктарам якой на той момант з’яўляўся Л. М. Шлосберг) першай апублікавала інфармацыю аб закрытым пахаванні ў Выбутах (пад Псковам) вайскоўцаў-кантрактнікаў 76-й гвардзейскай дэсантна-штурмавой дывізіі Леаніда Кічаткіна і Аляксандра Осіпава, якія загінулі на мінулым тыдні «пры нявысветленых абставінах». У выданні была выказана версія аб тым, што загінулыя маглі прымаць прамы ўдзел у вайне на ўсходзе Украіны на баку праціўнікаў украінскіх улад, дзе і былі забітыя.
Журналісты, якія займаліся гэтай справай, атрымлівалі пагрозы і падвергнуліся нападу каля могілак. А 29 жніўня 2014 года на Льва Шлосберга, які вяртаўся дадому з офіса, напалі са спіны трое невядомых. Сам Шлосберг у інтэрв’ю Ягору Бухціяраву ў 2021 годзе заявіў, што гэта былі ваенныя, паколькі нападнікі былі добрага цела складу і дзейнічалі выразна, не засвяціўшыся ў грамадскіх камерах. Яго збілі тупымі прадметамі, наносячы ўдары па галаве і жываце. Л. М. Шлосберг быў шпіталізаваны, у яго былі дыягнаставаныя чэрапна-мазгавая траўма, часовая амнезія, пералом носа і множныя гематомы асобы.
Сам Л. М. Шлосберг, як і лідар партыі «Яблака» С. С. Мітрохін, наўпрост звязваюць збіццё з публікацыяй інфармацыі аб пахаванні расійскіх дэсантнікаў, а таксама з будучымі губернатарскімі выбарамі ў рэгіёне, дзе Л. М. Шлосберг меў намер удзельнічаць. Па словах прэс-сакратара Р. А. Яўлінскага, Ігара Якаўлева, пскоўская паліцыя адпусціла траіх чалавек, затрыманых па падазрэнні ў нападзе.
16 верасня 2014 года Л. М. Шлосберг накіраваў дэпутацкі запыт Галоўнаму вайсковаму пракурору Расіі Сяргею Фрыдзінскаму з просьбай аб расследаванні гібелі дэсантнікаў 76-й гвардзейскай дэсантна-штурмавой дывізіі, пошуку вінаватых у іх гібелі і прыцягненні да крымінальнай адказнасці. 2 кастрычніка 2014 года, упершыню пасля нападу, прыняў удзел у пасяджэнні Пскоўскага абласнога Сходу дэпутатаў.
Пазбаўленне дэпутацкіх паўнамоцтваў 24 верасня 2015 года на пасяджэнні Пскоўскага абласнога сходу дэпутатаў (далей — аблсход, ПАСД) Леў Шлосберг быў пазбаўлены дэпутацкіх паўнамоцтваў большасцю галасоў калег. «За» прагаласаваў 41 дэпутат, «супраць» — тры. Паказваецца прычына — прадстаўніцтва ў судзе, што па законе недапушчальна для дэпутата (акрамя выпадкаў законнага прадстаўніцтва).