El HTC-Highroad foi un equipu ciclista profesional con llicencia d'Estaos Xuníos que participó nel UCI ProTour y darréu WorldTour dende la temporada 2008 hasta 2011. Tamién participaba en delles carreres del Circuitu Continental.
Foi l'equipu más gallardoniáu de los últimos tiempos, llogrando nos sos 4 años nel pelotón profesional, la cifra de 280 victories (77 en 2008, 85 en 2009, 64 en 2010 y 54 en 2011).HTC-Highroad, adiós al equipu más gallardoniáu dende 2008 biciciclismo.com
A pesar de la gran cantidá de trunfos, nun pudo ganar una de les grandes vueltes (Tour, Giro o Vuelta) yá que nunca cuntó na plantía con un ciclista especialista nestes carreres. L'equipu centrábase sobre manera nos sos velocistes Mark Cavendish y André Greipel quien xuntos, diéronlu 120 de los 280 trunfos.
Historia del equipu
Oríxenes: socesor del Telekom/T-Mobile
Team Telekom (1991-2004) La compañía Deutsche Telekom entró como'l patrocinador principal en 1991 y l'equipu foi conocíu de primeres como Telekom-Mercedes-Merckx-Puma, pasando depués a ser Team Telekom. Según una entrevista con Walter Godefroot, foi la 17ª posición d'Udo Bölts na Vuelta a España 1991, lo que lu llevó a aceptar la ufierta de la direición de Telekom d'asumir el control del equipu. Godefroot robló a dellos corredores, ente ellos l'especialista de Clásiques y el ganador del Paris-Roubaix de 1991, Marc Madiot. Bölts, que tuvo arreyáu col equipu dende los sos principios en 1989, quedar col equipu hasta'l 2003 y siguió aprovechando los ésitos del equipu al ganar la etapa 19, la etapa reina del Giro d'Italia 1992. Jens Heppner siguió esta racha col so décimu llugar xeneral nel Tour de Francia 1992.
El Team Telekom robló a casi tolos ciclistes prometedores que veníen d'Alemaña nesi momentu y que se taben convirtiendo n'esitosos. Éstos incluyeron a Jens Heppner y Christian Henn en 1992, Erik Zabel, Rolf Aldag y Steffen Wesemann en 1993, y Jan Ullrich en 1994. Munchos d'esti corredores correríen mientres más de diez años col equipu. Olaf Ludwig tamién robló en 1993 y terminó la so carrera col equipu. En 1994, Zabel consiguió la primer victoria de la UCI Road World Cup na historia del equipu, el Paris-Tours.
En 1993, l'equipu de nuevu llogró l'ésitu na carrera de campeonatu nacional de carretera n'Alemaña. Este foi l'empiezu de la dominación de 11 años del equipu y la posesión de la camiseta del campeón alemán. Bernd Gröne en 1993, Jens Heppner en 1994, Bölts en 1990, 1995 y 1999, Christian Henn en 1996, Jan Ullrich en 1997 y 2001, Erik Zabel en 1998 y 2003, Rolf Aldag en 2000, Danilo Fondu en 2002 y, finalmente, Andreas Klöden en 2004.
L'equipu llueu se convirtió nuna importante presencia na etapa internacional de ciclismu. Sicasí, nun foi convidáu al Tour de Francia 1995. Finalmente, los organizadores del Tour alcordaron que seis miembros de Telekom, Rolf Aldag, Udo Bölts, Jens Heppner, Vladimir Pulnikov, Erik Zabel y Olaf Ludwig xunir con tres miembros de la ZG Mobili pa formar un equipu compuestu. Zabel ganó dos etapes na carrera.
Los dos años siguientes vieron la meyora internacional del equipu. Godefroot traxo al ciclista danés Bjarne Riis, que terminó terceru nel Tour de 1995. Riis consiguiría ganar el Tour de Francia 1996, col alemán de 22 años Jan Ullrich terminando en segundu llugar. Amás, Zabel ganó'l primeru de seis jersey verdes pa ganar la competencia de puntos. Bolts ganó la Clásica de San Sebastián y Wesemann ganó la so segunda y la primera de cuatro victories col equipu Telekom de la Peace Race.
El Tour de Francia 1997 ganar de forma contundente Jan Ullrich, segundu l'añu anterior, sacando más de 9 minutos de diferencia al segundu clasificáu, el francés Richard Virenque. Ullrich tuvo'l sofitu de Riis, quien de la mesma ganara la carrera de la Copa del Mundu, l'Amstel Gold Race a principios de 1997. Team Telekom tamién ganó la clasificación por equipos. Amás, Bolts ganó'l Critérium du Dauphiné Libéré, Zabel ganó Milan-Sanremo pola primera de cuatro veces col equipu. Ullrich tamién ganó'l Campeonatu d'Hamburgu. Al añu siguiente esta carrera foi alzada a la categoría de Copa del Mundu. Amás, el Deutschland Tour tornó en 1999 —evidencia de la continua popularidá del ciclismu n'Alemaña nesi momentu—. Ente que Ullrich tuvo un accidente na carrera y viose obligáu a retirase, Team Telekom ganó la primer edición de la carrera con Heppner y volvería ganar la carrera con Alexander Vinokourov en 2001.
Ullrich terminó segundu nel Tour de Francia 1998 por detrás del italianu Marco Pantani, y perdióse el Tour de Francia 1999 por cuenta de una mancadura na rodía. Sicasí ganó la Vuelta a España 1999, y xusto dempués, Ullrich convertir nel campeón mundial de la llucha contra'l tiempu que-y dexó llevar el xerséi d'arcu iris mientres les pruebes de tiempu. L'añu siguiente, Zabel ganó la victoria na Copa del Mundu, ganando'l Milan-Sanremo y la Amstel Gold Race, ente que Ullrich foi asitiáu segundu nel Tour de Francia 2000 tres Lance Armstrong. Ullrich ganó la medaya d'oru na carrera olímpica per carretera y la medaya de plata nel xuiciu contrarreló. En 2001, Zabel ganó'l Milan-Sanremo per cuarta vegada. Ullrich llegó per cuarta vegada en segundu llugar nel Tour de Francia 2001, ente que Zabel ganó seis etapes combinaes nel Tour 2001 y la Vuelta. El pilotu cazacu Alexander Vinokourov ganó la carrera d'etapa de París-Niza en 2002, una fazaña que doblaría en 2003, ganando tamién la Amstel Gold Race y el Tour de Suisse esi añu. Como Ullrich dexó l'equipu pa formar el Team Bianchi en 2003, Vinokourov convertir en líder del equipu pal Tour de Francia 2003. Terminó de terceres, xusto per debaxo del segundu asitiáu Ullrich. Zabel ganó'l Paris-Tours 2003, ente que l'italianu Daniele Nardello tomó'l Züri-Metzgete.
L'equipu tuvo una presencia continua nel visu del pelotón profesional y siguió roblando los ciclistes alemanes emerxentes de la dómina, incluyendo Andreas Klöden en 1998, Jörg Jaksche en 1999, Matthias Kessler en 2000 y Stefan Schumacher en 2002. Amás, l'equipu Tamién robló munchos esitosos pilotos non alemanes como Georg Totschnig, Alexander Vinokourov, Cadel Evans, Santiago Botero y Paolo Savoldelli.
En 2005 una película titulada Hell on Wheels foi llanzáu. Ye un rexistru del 100 aniversariu (pero namái de la 90 ª n'execución por cuenta de la Primer Guerra Mundial y la Segunda Guerra Mundial) del Tour de Francia 2003 dende la perspeutiva de la entós Telekom equipu.
T-Mobile Team (2005-2007) A partir de 2004, l'equipu camudó'l so nome a T-Mobile Team. Jan Ullrich tornó al equipu. L'equipu llogró un gran númberu d'ésitos, ente ellos el trunfu de Steffan Wesemann nel Tour de Flandes. Dempués del Tour de Francia de 2004, Kloden convertir en campeón alemán de carreres per carretera y Ullrich ganó'l Tour de Suisse y corrió el Tour de Francia de 2004 como líder del equipu, ente que Vinokourov nun montó'l Tour de Francia pal equipu. Jan Ullrich terminó cuartu, ente que Andreas Klöden foi'l meyor clasificáu del equipu en segundu llugar. T-Mobile Team ganó la clasificación del equipu, como l'equipu más fuerte del Tour 2004. Na primavera de 2005, Vinokourov ganó la carrera clásica Liège-Bastogne-Liège. Ullrich, como líder del equipu, terminó terceru nel Tour de Francia de 2005. Alexander Vinokourov sofitó, y terminó quintu, yá que ganó dos etapes, incluyida la etapa final de los Campos Elíseos. El pilotu italianu Giuseppe Guerini tamién ganó una etapa y l'equipu T-Mobile igualó la so fazaña de 2004 al ganar de nuevu la clasificación por equipos en 2005. Zabel ganó'l Paris-Tours per tercer vegada a la fin de la temporada.
En xunetu de 2005, mientres el Tour 2005, el contratu de Vinokourov taba escosándose y l'especulación yera abondosu si quedar con T-Mobile. A falta de cuatro díes del Tour 2005, anunció qu'abandonaría l'equipu pa escorrer les sos propies posibilidaes de ganar el Tour de Francia como capitán del equipu y dempués del Tour xunir al equipu de Liberty Seguros.
Dempués de 13 años con Team Telekom y T-Mobile Team, Erik Zabel tamién se foi en 2005 pa montar pal acabante formar Team Milram. Antes de la temporada 2006, Walter Godefroot arrenunció y Olaf Ludwig convertir nel nuevu direutor del equipu de T-Mobile.
Nel escándalu más polémicu dende la xira de 1998, trelce caballeru fueron espulsaos del Tour de Francia 2006 de resultes d'un escándalu de dopaxe n'España, en víspores del prólogu d'Estrasburgu a la 93ª edición. Jan Ullrich, unu de los favoritos pa ganar la carrera, foi unu de los escluyíos de la xira. Otru pilotu de T-Mobile, Oscar Sevilla, tamién foi espulsáu, dexando al equipu empezando con namái siete piloto.
El 9 de xunetu, l'equipu anunció'l despidu del so direutor deportivu, Rudy Pevenage, pola so implicación col ex ganador del Tour de Francia Jan Ullrich nun escándalu español de dopaxe de sangre. "El contratu que xune T-Mobile a Pevenage detúvose retrospectivamente el 30 de xunu", dixo'l xerente xeneral del equipu, Olaf Ludwig.
El 21 de xunetu de 2006, T-Mobile despidíu Jan Ullrich del equipu a la espera de la investigación de dopaxe.
Nel Tour de Francia 2006, T-Mobile ganó la clasificación del equipu per tercer añu consecutivu, Andreas Klöden algamó'l podiu (3ᵉʳ llugar) per segunda vegada, Matthias Kessler ganó la Etapa 3, Serhiy Honchar ganó dos pruebes individuales (Etapes 7 Y 19) y llevaba la camiseta mariella mientres 3 díes (dempués de les Etapes 7-9).
Dempués del Tour de Francia, l'equipu camudó significativamente; Xerente del equipu, Olaf Ludwig dexó l'equipu y foi reemplazáu por Bob Stapleton. Rolf Aldag, Allan Peiper y Tristan Hoffman convertir en direutor deportivu. Como yá se comentó Ullrich, Sevilla y Pevenage fueron despidíos del equipu. Dellos pilotos que tuvieren col equipu mientres enforma tiempu como Steffen Wesemann, Andreas Klöden y Matthias Kessler fuéronse. Sicasí, la razón nun ta clara. Jörg Ludewig foi puestu en suspensión y el so contratu nun aumentar en rellación col enfotu de dope primero na so carrera y primero que se xuniera a T-Mobile. Eddy Mazzoleni que taba nel so primer añu pal equipu tamién se foi. Los contratos de Bram Schmitz y Bas Gilling nun fueron anovaos. El Dr. Lothar Heinrich, el médicu del equipu dende 1995, y el Dr. Andreas Schmid establecieron un nuevu sistema completu de pruebes. Arriendes de les revelaciones que surdieron de la investigación d'Operación Puerto, Heinrich supuestamente casi abandonó'l deporte, pero nel so llugar xunir a Stapleton y al restu del equipu pa crear un nuevu sistema de controles internos y controles de salú qu'aportunó en demostrar que los pilotos de T-Mobile Llimpiar y restaurar la credibilidá del deporte.
En mayu de 2007, dellos ex ciclistes almitieron usar sustancies prohibíes (incluyendo EPO) ente que viaxaben pal equipu a mediaos de los años 90, incluyendo Erik Zabel, Rolf Aldag, Brian Holm, Bjarne Riis, Bert Dietz, Udo Bölts y Christian Henn incluyendo les temporaes nes que Riis y Ullrich ganaron el Tour de Francia. Los médicos del equipu Andreas Schmid y Lothar Heinrich tamién confesaron participar y alministrar sustancies prohibíes. Esti postreru foi'l direutor deportivu del Team Telekom hasta'l 3 de mayu de 2007, cuando foi suspendíu tres les acusaciones publicaes nel llibru del ex miembru del equipu Jef d'Hont. Jef d'Hont trabayara como terapeuta de masaxe pa Team Telekom en 1992-96, y reveló nel so llibru cómo'l sistema de dopaxe fuera entamáu nel equipu, a lo llargo d'esos años.
Nun esfuerciu por presentar una imaxe anovada l'equipu traxo un equipu nuevu al Tour de Francia 2007, y promovió una actitú llibre de drogues y la imaxe. A pesar d'esto, el miembru del equipu Patrik Sinkewitz resultó positivu pa la testosterona elevada mientres un campu d'entrenamientu. Los resultaos de les pruebes namái s'anunciaron cuando Sinkiewitz abandonara'l Tour por cuenta de una mancadura. Inda taba nel hospital cuando foi suspendíu del Equipu T-Mobile, y foi despidíu'l 31 de xunetu de 2007.
Desapaición del T-Mobile