thumb|Un P-51D Mustang de 1944 coles marques del 3ᵉʳ Escuadrón neozelandés durante la so participación na exhibición Wings over Wairarapa de 2007.
El North American Aviation P-51 Mustang ye un caza y cazabombarderu monomotor d'Estaos Xuníos de llargu algame, utilizáu poles Fuercies Aérea de los Estaos Xuníos (USAAF) mientres la Segunda Guerra Mundial y la Guerra de Corea, ente otros conflictos. El Mustang foi diseñáu en 1940 por North American Aviation (NAA) en respuesta a un requerimientu de la Comisión d'Alquisiciones de Gran Bretaña. La Comisión d'Alquisiciones averar a North American Aviation pa construyir caces Curtiss P-40 so llicencia pa la Real Fuercia Aérea Británica (RAF). En llugar de construyir un diseñu antiguu d'otra compañía, North American Aviation propunxo'l diseñu y la producción d'un caza más modernu. El prototipu NA-73X poner en marcha'l 9 de setiembre de 1940, 102 díes dempués de la firma del contratu, y voló per primer vegada'l 26 d'ochobre.Borth 1945, páxs. 92, 244.Kinzey 1996, p. 5.
La versión definitiva, el P-51D, foi impulsada pol Packard V-1650-7, una versión del motor Rolls-Royce Merlin 66 sobrealimentado de dos velocidaes y armáu con seis ametralladores de calibre .50 Browning M2/AN.Kinzey 1997, páxs. 10–13.
Dende finales de 1943, P-51B y C (complementaos con P-51D dende mediaos de 1944) fueron utilizaos pola USAAF pa escoltar a los bombarderos n'incursiones sobre Alemaña, ente que la Segunda Fuercia Aérea Táctica de la RAF y la Novena Fuercia Aérea de la USAAF fueron usaos como cazabombarderos, papeles nos que'l Mustang ayudó a asegurar la superioridá aérea aliada en 1944.Gunston 1984, p. 58. El P-51 tamién foi utilizáu poles fuercies aérees aliaes nos teatros del norte d'África, Batalla del Mediterraneu Mediterraneu, Italia y el Pacíficu. Mientres la Segunda Guerra Mundial, los pilotos de Mustang afirmaron destruyir 4 950 aviones enemigos. Ente los aviones aliaos, el total de victories de Mustang na Segunda Guerra Mundial foi'l segundu detrás del Grumman F6F Hellcat.Tillman 1996, páxs. 78–79.
El P-51 Mustang foi unu de los aviones de caza emblemáticos de la guerra. Les sos carauterístiques téuniques y el so rendimientu algamaron cotes sobresalientes. Yera un avión, que colos socesivos cambeos, destacó pola so velocidá, capacidá d'aceleración, maniobrabilidad y cencellez de manexu, amás de cuntar con una de les estructures más sólides ente los aviones de caza que participaron nel conflictu. La importancia del Mustang ye incuestionable, foi una arma poderosa y versátil, capaz de cumplir misiones tan variaes como la d'escolta de llargu algame o'l sofitu aereu inmediatu.
Diseñu y desenvolvimientu thumb|Prototipu XP-51, númberu de serie 41-039.
N'abril de 1940 creóse la Comisión d'Alquisiciones de Gran Bretaña, que se dirixó a la North American Aviation (NAA) col enfotu de qu'ésta produxera pa la RAF un caza norteamericanu, el Curtiss P-40. El P-40 yera un caza de segunda categoría, y la respuesta inmediata de la NAA foi que diba tiempu que deseyaba construyir un caza realmente de primera, y que con muncho gustu lo fadría pa Gran Bretaña.
La NAA comprometer a tener llistu'l prototipu nel tiempu increíble de 4 meses. Cumplió la so pallabra, yá que el NA-73X tuvo llistu a los 102 díes de la firma del contratu. Pero la compañía Allison, provisora del motor V-1710 de 1150 hp, atrasóse 20 díes na entrega; finalmente, el 28 d'ochobre de 1940, el pilotu de pruebes Vance Breese realizó'l primer vuelu del elegante aparatu, entá ensin distintivos.
El NA-73X, que foi diseñáu por un equipu empobináu pol inxenieru xefe Edgar Schmued, siguió la meyor práutica convencional de la dómina, pero incluyía delles carauterístiques nueves.http://www.aviadores.eu/mustang_nacencia.html El nuevu caza yera una máquina de superficie totalmente metálica, como'l Messerschmitt, pero bastante más grande, del mesmu tamañu aproximadamente que'l vieyu Hawker Hurricane enteláu. La so llinia aerodinámica yera muncho más moderna que la de cualesquier otru. Tenía ales de perfil llaminar cola parte más gruesa muncho más tras de lo avezáu. El motor, esfrecíu por líquidu, tenía'l radiador bien tras, so la seición final del fuselaje, na posición más eficiente, y taba instaláu nun conductu de perfil allargáu con una válvula de salida regulable, de cuenta que l'aire caliente, en cuenta de crear una torga, podía portase como una unidá de retropropulsión y ayudar a impulsar l'aparatu. Esto esplica por qué'l NA-73X yera muncho más llargu que'l Bf 109; pa poder llevar más combustible; muncho más que nengún caza européu monomotor. Más combustible significa, non yá una máquina más grande, sinón tamién más pesada, y el NA-73X podía ser incómodu ya ineficaz. Pero na práutica, como bien llueu afayó Breese, convertir nun ganador absolutu. Algamó los 615 km/h. El so armamentu nun yera daqué devastador, pero cumplía'l so propósitu: seis ametralladores de 12,7 mm
Nel quintu vuelu, Paul Balfour cometió un error na distribución del combustible, y el motor falló nun momentu crucial; l'avión quedó destruyíu tres un aterrizaxe forzosu, pero l'incidente apenes revistió importancia. El pidíu de 320 aviones per parte de la RAF foi siguíu bien llueu por otru de 300. El primer Mustang I llegó a Liverpool el 25 d'ochobre de 1941. La RAF afayó que, a plena carga militar, el Mustang algamaba los 603 km/h. L'únicu inconveniente del Mustang yera que la potencia del motor Allison tornaba rápido a midida que l'aparatu engataba, de cuenta que percima de los 4500 m yera malapenes daqué meyor qu'un Curtiss P-40 con motor Allison. Pero per debaxo d'esti altor yera un gran campeón, y escontra 1942 utilizaben los sos servicios el Mandu de Cooperación del Exércitu y la Real Fuercia Aérea del Canadá. Realizó incursiones d'ataque a baxu altor sobre la Europa controlada polos alemanes, y n'ochobre de 1942 dellos Mustang de la RAF algamaron oxetivos asitiaos na canal Dortmund-Ems; d'esta miente, foi'l primer monomotor británicu que voló sobre Alemaña na II Guerra Mundial.
Al empezar el programa NA-73, la NAA habíase vistu obligada a apurrir gratuitamente dos unidaes al Cuerpu de Marines d'Estaos Xuníos, y en Wright Field apaecieron al so debíu tiempu'l cuartu y el décimu prototipos. L'equipu de pruebes trató de nun dexase impresionar pola indeseada máquina "estranxera", pero los resultaos fueron tan bonos que'l nuevu caza foi oxetu, bien llueu, de contratos del Exércitu de los Estaos Xuníos. Los primeros pidíos entendieron 150 P-51, con cuatro cañones de 20 mm; 500 bombarderos en picáu A-36A con seis ametralladores de 12,7 mm y dos bombes de 227 kg (y apurríos con frenos de picáu, que depués se revelaron inútiles); y 310 P-51A con cuatro ametralladores de 12,7 mm nes ales.
Nuevu motor, nueva potencia thumb|P-51D Mustang.
Ye estrañu qu'a naide se -y asocediera dende'l primer momentu, o siquier asina les pruebes britániques de 1941 revelaron la so necesidá, la idea d'asitiar un motor Merlin pa grandes altitúes nesta sobeyosa estructura aérea. Foi bien avanzáu l'añu 1942 cuando Ron Harker, pilotu de pruebes de la Rolls-Royce y teniente de la RAF, realizó un vuelu nun Mustang y darréu encamentó por escritu'l Rolls-Royce Merlin 61. La Rolls punxo a puntu un Merlin modificáu'l 13 d'ochobre de 1942, pero la NAA diseñara yá'l P-51B, un aparatu con numberoses meyores sobre'l modelu orixinal, y que prevía la instalación d'un motor Packard V-1650-7 optimizáu, diseñáu pa la producción en masa. El primer XP-51B voló'l 30 de payares de 1942.
El nuevu caza tenía meyores llinies y una nueva héliz con cuatro palas bien anches con cuenta d'ameyorar el rendimientu a grandes altores. Suprimióse la entrada del carburador enriba del motor, pero remaneció per debaxo más grande. Enanchóse'l radiador y amestóse un refrixerador nel mesmu conductu.P-51D wingroot section P-51D wingtip section vistu: 22 de marzu de 2008Discussion of llaminar flow on P-51 wing vistu: 4 de xunetu de 2008 Tol aparatu, cuantimás el fuselaje foi reforzáu. Algamaba la notable velocidá de 710 km/h a 9000 m d'altitú. Nes pruebes esperimentales, el XP-51B portar d'una manera radicalmente distinta. Ente que los Mustang orixinales, que combatíen en toa Europa, yeren nidies y flexibles, el nuevu modelu paecíase más a un coche de carreres. Riquía muncha mayor atención, había más ruíos na cabina, y paecía chisporrotear y llarpiar. Pero too ello yera mera apariencia. Lo cierto yera que nun había maniobra imposible pa él.
Desenvolvimientos posteriores thumb|P-51C Mustang sobre Virxinia con Ed Shipley como pilotu. thumb|P-51D Mustang coles bandes d'invasión. thumb|El P-51D Mustang Miss Helen, fabricáu en 1944 y pilotáu na guerra por Raymond H. Littge del 487º Escuadrón de Caces, nuna exhibición de 2007.
Escontra 1944, el principal esfuerciu de NAA pal desenvolvimientu del Mustang realizar en dos frentes. L'esfuerciu más importante fincó n'allixerar el Mustang, pero una variante totalmente distinta foi l'insólitu 'NA-120', el North American F-82 Twin Mustang entendía dos fuselajes allargaos y xuníos por una nuevu seición central rectangular de l'ala y por un planu de cola. Les hélices xiraben en direiciones opuestes; el tren d'aterrizaxe yera dafechu nuevu, con una pata debaxo de cada fuselaje, replegables escontra adientro. La producción d'esti modelu asítiase yá na posguerra; en 1947 recibió la denominación F-82. Tenía les carauterístiques d'un caza nocherniegu fuertemente armáu, con un radar SCR-720 o APS-4 nun gran contenedor na llinia central. Los Twin Mustang, con motores Allison, emprestaron serviciu en Corea; la primera de les sos numberoses victories (sobre manera en misiones nocherniegues) foi tamién la primera que s'acreditaron les Fuercies Aérees del Exércitu de los Estaos Xuníos.
Polo que se refier a los Mustang llixeros, la serie empezó col XP-51F y el XP-51G, derivó depués al XP-51J con motor Allison, ya incluyó coles mesmes la producción de 555 unidaes d'un total previstu de 4100 del modelu P-51H, el más rápidu de los caces de pistón de la II Guerra Mundial (pero entá inferior a la de los reactores alemanes), con una velocidá de 748 km/h. A pesar de que teníen ametralladores de 12,7 mm, la so estructura pesaba casi 500 kg menos que la del P-51D y la so capacidá interna de combustible yera considerablemente mayor que la d'esti postreru. El P-51H entró n'aición nel Pacíficu nel branu de 1945.
Sorprendentemente, nun foi'l P-51H, sinón los modelos P-51D y P-51K de producción masiva, los más solicitaos poles fuercies aérees de tol mundu nel periodu darréu posterior a la terminación de la guerra; el Mustang foi entós probablemente l'avión de combate de más amplia usu nel mundu. Munchos actuaron en Corea, y otros fueron remocicaos por diverses compañíes con dos asientos en tándem, pa enllaces especiales o como biplaza d'entrenamientu. Otros, dempués de sufrir diversos cambeos, convertir n'aviones deportivos; una de les variantes más rápides foi la que reemplazó'l radiador normal por llargos contenedores de radiador nos estremos de les ales. Un cambéu similar esperimentar poles USAAF, al dotar a un Mustang de dos grandes reactores nos estremos de les ales, colo que pasó fácilmente de los 800 km/h.
Los Mustang más numberosos fueron, con muncho, los P-51D y P-51K, y anque nun entraron realmente n'aición hasta 1944, los modelos con motor Merlin llegaron a sumar 13 600 unidaes sobre una producción total de 15 586 de tolos tipos. Nesi impresionante total inclúyense 266 unidaes del P-51D, construyíu so llicencia pola Commonwealth Aircraft de Melbourne, Australia.