Douglas MacArthur foi un militar d'Estaos Xuníos condecoráu cola Medaya d'Honor. Actuó como Comandante Supremu de les Fuercies Aliaes nel Frente del Pacíficu del Sur mientres la Segunda Guerra Mundial. Anque perdió les Filipines mientres les fases iniciales de la llucha, lideró con ésitu la defensa d'Australia y reconquistar de Nueva Guinea, les Filipines y Borneo. Yera'l xefe previstu pa dirixir la invasión de Xapón en payares de 1945, polo que cuando'l país rindióse, foi nomáu representante de los aliaos na ceremonia de rindición del 2 de setiembre. Supervisó la ocupación de Xapón dende 1945 hasta 1951, y atribúyese-y el méritu de los amplios cambeos democráticos realizaos nel país mientres eses feches.
Ye'l militar más condecoráu de la historia de los Estaos Xuníos d'América.
Revesosu MacArthur ye una de les figures más revesoses na historia d'Estaos Xuníos. Bien almiráu por munchos, que defenden la so brillantez estratéxica y táctica, ye tamién criticáu por otros tantos que lu acusen de tener un discutible criteriu militar y refárten-y el so aiciones nel exerciciu del mandu, cuantimás el so desafíu al presidente Truman en 1951, debíu en gran parte al probáu ya infundáu odiu que se teníen mutuamente. Carauterizar por ser un fervosu anticomunista, y les sos últimes campañes (en Xapón y Corea) trató d'evitar cualquier invasión o ataque comunista proveniente de China o la Xunión Soviética, primero torgando a Stalin ocupar parte de Xapón, y depués al desafiar a los chinos na Guerra de Corea ya impulsar una política de cooperación col líder nacionalista chinu, Chiang Kai-Shek, en desterciu de Mao Tse-Tung.
Trayeutoria Lideró les fuercies de les Naciones Xuníes que defendieron Corea del Sur en 1950 - 1951 contra l'intentu de Corea del Norte d'unificar el país pola fuercia. MacArthur foi releváu del mandu pol presidente Harry S. Truman n'abril de 1951, poles sos discrepancies públiques cola política presidencial.
El xeneral MacArthur tomó parte en tres guerres a escala mundial (Primer Guerra Mundial, Segunda Guerra Mundial y la Guerra de Corea) y llegó a algamar el rangu de Xeneral d'Exércitu, unu de los cinco que lu han ostentáu na Historia militar de los Estaos Xuníos. El presidente de Filipines Manuel L. Quezon nomólu Mariscal de Campu de Filipines en 1937, l'únicu d'Estaos Xuníos qu'ostentó esi rangu en tola historia.
Primeros años MacArthur nació en Little Rock (Arkansas), fíu del teniente xeneral Arthur MacArthur, condecoráu tamién cola Medaya d'Honor mientres la Guerra de Secesión (quien de la mesma yera fíu del xurista y políticu Arthur MacArthur, Sr.) y Mary Pinkney Hardy MacArthur, de Norfolk (Virginia). Foi bautizáu na Ilesia Episcopal de Cristu en Little Rock el 16 de mayu de 1880.
Nel so autobiografía titulada Reminiscencies, MacArthur escribió que la so primer alcordanza yera'l del soníu de la corneta, y qu'aprendiera a "acaballar y a disparar inclusive enantes de saber lleer o escribir - ello ye que cuasi enantes d'aprender a andar"
Como munchos neños, fíos de soldaos del exércitu d'Estaos Xuníos, pasó la so infancia camudándose de fuerte en fuerte. Na so mocedá pasó tiempu en Washington DC col so güelu paternu, el xuez Arthur MacArthur, miembru de la escena política d'altu nivel de Washington qu'influyó al mozu Douglas.
El padre de MacArthur foi destináu a San Antonio (Texas) en 1893. Ellí, Douglas asistió a l'Academia Militar de Texas Oeste (conocida güei día como T.M.I.—The Episcopal School of Texas), onde destacó como un escelente estudiante. Como fíu d'un condecoráu cola Medaya d'Honor tenía plaza gratuita en West Point, na qu'ingresó en 1898. Foi un cadete brillosu, graduáu como'l primeru de la so clase (de 93 miembros) en 1903, con unes notes tan altes que solo dos estudiantes supérenlu na historia de l'academia (unu d'ellos yera Robert E. Lee). El so primer destín foi como subteniente nel Cuerpu d'Inxenieros del Exércitu de los Estaos Xuníos. Sirvió como ayudante del so padre, destináu entós daquella como gobernador xeneral de Filipines, qu'entá yera una posesión d'Estaos Xuníos.
De 1904 a 1914 foi asignáu a xeres d'inxeniería nes Filipines, Wisconsin, Kansas, Michigan, Texas y Panamá. Mientres esi tiempu asistió a la Escuela d'Inxeniería Aplicada (1906 - 1907), graduóse en 1908 y trabayó na oficina del Xefe d'Inxenieros del exércitu.
De 1913 a 1917, MacArthur sirvió nel estáu mayor del Departamentu de Guerra (predecesor del actual Departamentu de Defensa de los Estaos Xuníos), cumpliendo asignaciones temporales en misiones d'intelixencia en Veracruz, Méxicu, en 1914. Sol mandu del xeneral Frederick Funston MacArthur participó nuna misión de reconocencia de llargu algame tres les llinies mexicanes. Anque foi citáu pol so valor y encamentáu pa la Medaya d'Honor, nun la recibió, yá que les sos aiciones violaren claramente les órdenes recibíes de Funston.
Primer Guerra Mundial thumb|200px|El brigadier xeneral MacArthur nun chateau francés, setiembre de 1918. Mientres la Primer Guerra Mundial, MacArthur sirvió en Francia como xefe d'Estáu Mayor de la 42ª División d'Infantería. En siendo xubíu a brigadier xeneral, convertir en comandante de la 84,ª Brigada d'Infantería, y unes selmanes primero qu'acabara la guerra, convertir nel comandante de la división. Combatiría cola so división, ente otres, nes batalles de Saint-Mihiel y la ofensiva de Meuse-Argonne.
Mientres la guerra, MacArthur recibió dos veces la Cruz de Servicios Distinguíos, siete Estrelles de Plata, una Medaya per Serviciu Distinguíu del Exércitu y dos Corazones Púrpura. "Liderar dende'l frente" yera una política personal de MacArthur. Ganó-y la enfotu y el sofitu incondicional de los sos homes, pero supúnxo-y delles firíes de guerra, y debíu al fechu de que se negaba a ponese la mázcara antigás hasta que tolos sos homes llevar, tuvo problemes respiratorios mientres el restu de la so vida. Sía que non, a la fin de la guerra yera l'oficial más condecoráu del exércitu, y el xefe de división más nueva. El xeneral Charles T. Menoher, el so predecesor al mandu de la 42ª División, dixo d'él que yera'l "mayor lluchador nel frente".
Periodu d'enteguerres Como munchos otros oficiales tres la guerra, MacArthur tuvo dificultaes pa consiguir caltener un emplegu nel exércitu, lo cual resultó-y moralmente devastador. Sicasí, nun foi destituyíu del so rangu en tiempu de non guerra, como-yos asocedió a munchos; llogró caltener la so estrella de xeneral, gracies principalmente al sofitu recibíu del xeneral Peyton C. March, el nuevu xefe d'Estáu Mayor del exércitu. MacArthur usó toles conexones del so padre pa llograr que non lo desmovilizasen. Una de les ufiertes que se plantegó foi la de convertise n'agregáu militar de la Oficina d'Asuntos Indios, anque finalmente tornar.
En 1919, MacArthur convertir nel superintendente de l'academia militar West Point, que s'atopaba nun estáu obsoleto en dellos aspeutos, y bien precisada de reformes. MacArthur ordenó cambeos drásticos nos sistemes tácticos, atléticos y disciplinarios; tamién modernizó'l plan d'estudios, añadiendo asignatures d'artes lliberales, gobiernu, y economía.
De 1922 a 1930 cumplió dos veces de serviciu nes Filipines, el segundu como comandante del Departamentu de Filipines (1928 - 1930); tamién cumplió dos veces como comandante d'árees de cuerpu d'exércitu nos Estaos Xuníos. En 1925 foi xubíu a Mayor Xeneral, el más nuevu esistente entós daquella, y participó na corte marcial que xulgó y condergó al brigadier xeneral Billy Mitchell. En 1928, presidió'l comité olímpicu d'Estaos Xuníos pa los Xuegos d'Ámsterdam. Casóse con Henrietta Louise Cromwell Brooks, una rica heredera, el 14 de febreru de 1922; ella tenía dos fíos d'un anterior matrimoniu. Divorciar en 1929.
Xefe del estáu mayor del exércitu El presidente Herbert C. Hoover nomó a MacArthur Xefe d'Estáu Mayor del Exércitu de los Estaos Xuníos en payares de 1930 col cargu temporal de xeneral. Nes sos nueves funciones, tuvo qu'enfrentase a duros retayos de presupuestu acompañaos por un escesu d'allistamientos pola mor del desemplegu.
Una de les sos actuaciones más revesoses tuvo llugar en 1932, cuando recibió la orde de Hoover d'usar al exércitu pa esvalixar al "Bonus Army", un enorme grupu de veteranos de la Primer Guerra Mundial ensin emplegu y con problemes económicos, qu'acamparen na capital colos sos parientes y amigos como protesta pola política del gobiernu escontra ellos. Convencíu de que los manifestantes yeren na so mayoría comunistes y pacifista en llugar de veteranos (llegó a afirmar que solo 1 de cada 10 homes yera realmente un veteranu), ordenó a les tropes entrar nel campamentu cola bayoneta calada y usando gases llacrimóxenos a discreción. Nos disturbios subsiguientes, dos veteranos morrieron por disparu d'arma de fueu, y centenares resultaron mancaos de diversa considerancia, incluyendo parientes y dellos neños.
El presidente Franklin Delano Roosevelt anovó-y nel cargu. N'ochobre de 1935, l'exércitu d'Estaos Xuníos yera'l 16ᵘ en tamañu del mundu, con 13 000 oficiales y 126 000 soldaos. Los principales puntos d'actuación de MacArthur nesta segunda etapa fueron los sos programes pal desenvolvimientu de nuevos planes de movilización y una reorganización d'efectivos a nivel alministrativu en cuatro ejército distintos, lo qu'ameyoró la eficacia alministrativa. Sofitó decididamente'l New Deal por aciu la creación, esviadura de recursos y posterior usu del Cuerpu Civil de Caltenimientu. Coles mesmes, impulsó y favoreció la carrera d'oficiales de gran talentu, como George Marshall y Dwight D. Eisenhower.
Exércitu de Filipines Cuando la Mancomunidá de Filipines algamó un estáu de semi-independencia en 1935, tuvo qu'empecipiar la creación del so propiu exércitu. El presidente de Filipines Manuel L. Quezón pidió a MacArthur que supervisara la creación del les Fuercies Armaes de Filipines como comandante en xefe. MacArthur, en consultándolo con Roosevelt, aceptó'l nomamientu. Quezón fuera amigu so cuando'l so padre yera gobernador xeneral. Presentó-y dos condiciones p'aceptar el cargu: el so sueldu y la so casa teníen que ser equivalentes a los del presidente. Hai que tener en cuenta que la residencia del presidente de Filipines, el Palaciu de Malacañán, yera'l llugar onde Douglas pasó la so infancia. El palaciu yera la residencia del gobernador xeneral en tiempos de la dominación española, dir tamién en tiempos del dominiu d'Estaos Xuníos, y foi la residencia oficial del presidente de la nación hasta'l día de güei.