Aptenodytes patagonicus patagonicus ye una de les dos subespecies en que s'estrema la especie Aptenodytes patagonicus, el más grande pingüín viviente dempués del pingüín emperador (Aptenodytes forsteri). Habita en mares subantárticos, y nidifica n'islles del sector austral del océanu Atlánticu.Aptenodytes patagonicus patagonicus en Avibase. thumb|left|200px|Detalle de la cabeza d'un Aptenodytes patagonicus patagonicus de les islles Xeorxa del Sur. thumb|left|200px|Aptenodytes patagonicus patagonicus nes Malvines. thumb|left|200px|Aptenodytes patagonicus patagonicus nes Malvines. thumb|left|200px|Colonia de 60 000 Aptenodytes patagonicus patagonicus nes islles Xeorxa del Sur.
Distribución Esta subespecie reproducir n'islles del estremu sureste d'América del Sur. Les poblaciones nidificantes más importantes alcuéntrase nes islles Xeorxa del Sur —con más de 100 000 pareyes—, y nes Sandwich del Sur. Poblaciones menores presentar en delles de les islles qu'integren l'archipiélagu de les Malvines, sumando a lo menos 5 colonies, la mayor d'elles con una población de 100 pareyes. Nesi archipiélagu la subespecie fuera esaniciada polos colonu británicos nel añu 1870, pero llogró recolonizarlo tímidamente nel añu 1933. La enorme colonia de la islla de los Estaos paez ser esterminada, anque s'abarrunta que la subespecie volviera utilizar la como sitiu de nidificación, pos ye habitual nel archipiélagu.
Nel iviernu austral entama una migración escontra'l norte en busca d'agües a menor llatitú, que caltienen una temperatura menos frío nesa estación, algamando les costes de la Patagonia, y de la provincia de Buenos Aires na Arxentina, y raramente más al norte nes del Uruguái hasta les del sur del Brasil.
Exemplares vagantes d'esta subespecie fueron rexistraos nes costes de la península antártica.
Nel sur de Chile ye ocasional, en Magallanes. Les hipótesis de que dalguna vegada añeró nes islles del cabu de Fornos nunca pudiero comprobase.
Carauterístiques Tou lo dorsal ye de color gris —inclusive les ales—, color que lu cubre dende la nuca hasta la cola y partes traseres de les plumes de les pates. Tou lo ventral ye ablancazáu, bordiáu y dambos llaos per dos tales llinia negres, que cuasi contauten nel gargüelu, la que presenta, al igual que la parte cimera del so pechu, un color naranxa amarellentáu, el que tamién s'espande en semicírculu na rexón auricular. La cabeza ye negra; nella destaca la so llongura y apuntiáu picu, nel que'l quexal ye parcialmente anaranxada. Les sos pates presenten una membrana interdixital, afecha pa nadar.
Con al respective de la otra subespecie (Aptenodytes patagonicus halli), estrémase tantu nel llargor del picu como na de les ales.Williams, Tony D. (1995). The Penguins. Oxford, England: Oxford University Press.
Costumes thumb|right|200px|Aptenodytes patagonicus patagonicus adultu con un pichón nes islles Malvines. Aliméntase n'agües peláxiques subantártiques, que arredolen el continente antárticu. La so dieta ta compuesta por krill, peces, calamares, pulpos, peces, moluscos, sepias, y crustáceos. De la mesma, esta ave ye predada por foques leopardo, tiburones, y orques, ente otros. Los sos güevos y críes son depredados por gaviluetes y cágalos.
Nidifican colonialmente n'islles subantártiques. Les críes nacen desnudes, pero a los 10 díes cubrir con un plumón castañu bien nidiu, que tien l'apariencia de pelo.
Taxonomía Esta subespecie describióse orixinalmente por Miller nel añu 1778, sol nome científicu de: Aptenodytes patagonica. La so llocalidá tipu ye: «islles Xeorxa del Sur».Aptenodytes patagonicus en Internet Bird Collection.
Caltenimientu La subespecie foi intensamente cazada pa estrayer la so grasa en forma d'aceite. Por esta causa delles colonies sumieron. Igualmente la sobrevivencia de la subespecie nun s'atopa amenazada.
Ver tamién Aptenodytes patagonicus halli
Referencies
Enllaces esternos
patagonicus Categoría:Aves d'América del Sur Categoría:TBSpecies