Paul Amédée Ludovic Savatier foi un médicu militar, botánicu, esplorador francés.

Como médicu marín militar embarcáu, recueye flora de Xapón ente 1866 y 1871, y ente 1873 y 1876.

Depués esplora Suramérica dexando Francia en 1876 en "La Magicienne" pa una espedición como Xefe Oficial Médicu na "División Naval Francesa nel Pacíficu".

Lleguen al estrechu de Magallanes y visiten les canales fueguinos patagónicos del 8 al 25 de febreru de 1877. Por un tiempu les úniques observaciones publicaes de flora y xeografía fueron les sos descripciones xenerales de la vexetación del área del Estrechu; describe a Isoetes savatieri en "Puertu Bonu" que depués bautiza Franchet en 1884. Afortunadamente'l so material herborizado foi intensansemente descripto por Bescherelle (1889) y Bescherelle y Massalongo (1889), tamién con briofitas, y Franchet (1889) alluga llocalidaes y feches de les sos fanerógames y felechos. Itinerariu reconstruyíu d'eses fontes; 1877: 9-10 feb, Punta Arenas; 11 feb, Puertu Galant; 12-15 feb, Puertu Churucca, badea Isthmus n'isla Ablayamientu; 15-19 feb, Puertu Bonu na canal Sarmiento; 21 feb, Puertu Eden, isla Wellington; y depués al norte a Valparaíso. Camín a casa, 1879: 20-23 ene, Puertu Otway. Península Tres Montes; 24 ene, Puerto Edén, islla Wellington; 26 ene, Puertu Molyneux, isla Madre de Dios; 30 ene, Puertu Churucca, islla Ablayamientu; 31 ene, Puertu Galant; 4-5 feb, Punta Arenas.

La cifra d'especies reportaes pol Dr. Savatier mientres el viaxe de "La Magicienne" alzar a 1.100, que permanecen nel Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia. Les sos coleiciones, analizaes por llocalidá, dieron una importante contribución a la conocencia de la fitoxeografía del oeste patagónico.

Depués de fináu, el so hermanu viende la so coleición privada al Real Xardín Botánicu de Kew.

Obres . 1880. Contributions à la géographie médicale. Station navale de l'Océan Pacifique. Archives de médecine navale 33, 5-35.

--------------------------------------------, . 1875. Enumeratio plantarum in Japonia: sponte crescentium hucusque rite cognitarum, adjectis descriptionibus specierum pro regione novarum, quibus accedit determinatio herbarum in libris japonicis So Mokou Zoussetz xylographice delineatarum. Editor F. Savy, 789 pp.

--------------------------------------------. 1865. Quelques considérations sur l'enchondrome. Editor Faculté de médecine de Strasbourg, 33 pp.

Honores Epónimos

(Aristolochiaceae) Asarum savatieri Franch.Journ. de Bot. 1898, 307 (IK)

(Asclepiadaceae) Cynanchum savatierii Koidz.Fl. Symb. Or.-Asiat. 29 in syn. 1930 (IK)

(Asteraceae) Gymnaster savatieri (Makino) Kitam.Mem. Coll. Sci. Kyoto Imp. Univ., Ser. B, Biol. xiii. (Compos. Jap. 1.) 301 1937 (IK)

(Cyperaceae) Eleocharis savatieri C.B.Clarke ex H.Lév.Bull. Acad. Int. Géogr. Bot. xiv. 203 1904 (IK)

(Isoetaceae) Calamaria savatieri (Franch.) KuntzeRevis. Xen. Pl. 2: 828. 1891 (GCI)

(Orchidaceae) Listera savatieri Maxim. ex Kom.Trudy Imp. S.-Peterburgsk. Bot. Sada xx. 526 (IK)

(Poaceae) Chloris savatieri Baill.Bull. Mens. Soc. Linn. Paris ii 1070 1893 (IK)

(Polygonaceae) Aconogonon savatieri (Nakai) TzvelevNovosti Sist. Vyssh. Rast. 24: 77 1987 (IK)

(Ranunculaceae) Thalictrum savatieri FoucaudCat. Pl. Vasc. Charente-Inf. ii. 45 (IK)

(Rosaceae) Potentilla savatieri CardotNotul. Syst. (Paris) 3: 238. 1916 (IK)

(Solanaceae) Leucophysalis savatieri (Makino) AverettAnn. Missouri Bot. Gard. 64(1): 142 1977 (IK)

Ver tamién Primeros viaxes d'esploración científica Llista de naturalistes y epónimos Fonte . 1909. El Herbario Savatier. Kew Bull. 148-150 Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Escritores en francés Categoría:Escritores en llatín Categoría:Botánicos y botániques de Francia Categoría:Esploradores de Francia Categoría:Xeobotánicos y xeobotániques de Francia