Dane taktyczno-techniczne „Shoalwater” był dwukadłubowym przybrzeżnym niszczycielem min wykonanym z laminatów poliestrowo-szklanych, o długości całkowitej 31 metrów (28 metrów na wodnicy), szerokości 9 metrów i zanurzeniu 2 metry. Wyporność standardowa wynosiła 100 ton, zaś pełna 170 ton. Siłownię okrętu stanowiły dwa silniki wysokoprężne SACM-Poyaud 520-V8-S2 o łącznej mocy 650 KM, napędzające poprzez układ hydrauliczny dwa pędniki azymutalne . Prędkość maksymalna okrętu wynosiła 10 węzłów. Zasięg jednostki wynosił 1200 Mm przy prędkości maksymalnej 10 węzłów.
Uzbrojenie okrętu stanowiły dwa pojedyncze stanowiska wkm kalibru 12,7 mm.
Wyposażenie przeciwminowe stanowiły: elektromagnetyczny Mini-Dyad oraz dwa pojazdy podwodne . Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar 1006 i podkilowy sonar DSQS-11H.
Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 11 podoficerów i marynarzy.
Służba Okręt został przyjęty w skład Royal Australian Navy 10 października 1987 roku, otrzymując numer taktyczny M 81. W 1991 roku na okręcie zamontowano nowy sonar Thomson Sintra Ibis V. Jednostka zakończyła służbę w sierpniu 2001 roku, a następnie została sprzedana w 2003 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy australijskich okrętów Kategoria:Niszczyciele min typu Bay