Narząd kopulacyjny samca odznacza się osłonką edeagusa zamkniętą od strony grzbietowej, otwartą od brzusznej i obejmującą parzyste paramery oraz bazalne i boczne apodemy. Samicę cechuje krótkie, owalne wcięcie pośrodku ósmego sternitu. Pokładełko może mieć długość mniejszą do trzykrotnie większej niż segment genitalny. Ponadto samicę charakteryzuje miskowata, mniej lub bardziej rozwidlona apodema płytki genitalnej.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1803 roku przez Johanna Wilhelma Meigena, który jego gatunkiem typowym wyznaczył Tipula hiemalis. W zapisie kopalnym znany jest od wczesnej kredy. Współczesne gatunki mają zasięg borealno-górski.
Dotychczas opisano około 130 gatunków z tego rodzaju:
Przypisy
Kategoria:Pozmrokowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1803 roku