Księża pokoju – ruch węgierskich duchownych katolickich współpracujących z rządem komunistycznym.
Zainicjowany został przez ks. Miklósa Beresztóczyego i o. Richárda Horvátha utworzeniem 1 sierpnia 1950 roku Komitetu Kapłanów Katolickich dla Pokoju. W lipcu 1951 roku członkowie ruchu otrzymali kluczowe stanowiska w węgierskim Kościele, które piastowali do powstania 1956 roku. W 1957 roku episkopat Węgier uznał ruch pod swoimi warunkami, tworząc organizację Opus Pacis, która istniała do 1989 roku.
Geneza Wybory 1945 roku na Węgrzech zakończyły się zwycięstwem Niezależnej Partii Drobnych Rolników z 57% poparcia. Stosując taktykę salami, Komunistyczna Partia Węgier przejęła w rządzie kluczowe stanowiska. W ten sposób ministrem spraw wewnętrznych został László Rajk. Podległy komunistom resort bezpieczeństwa aresztował sekretarza generalnego partii rządzącej Bélę Kovácsa, który na torturach złożył zeznania, iż premier Ferenc Nagy i przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Béla Varga spiskują przeciwko ZSRR. W efekcie aresztowano 21 przedstawicieli Partii Drobnych Rolników, co doprowadziło do rozbicia partii i utraty większości w parlamencie. W czerwcu 1947 roku Nagy i Varga uciekli za granicę.