Na posągu znajduje się inskrypcja klinowa, w której Ur-Ningirsu II dedykuje ten posąg bogu Ningiszzidzie: Dla Ningiszzidy, swego (osobistego) boga, Ur-Ningirsu, władca Lagasz, syn Gudei, władcy Lagasz, który wzniósł świątynię E-ninnu dla boga Ningirsu, wykonał swój (własny) posąg. „Ja jestem tym, którego kocha jego (osobisty) bóg, niech me życie będzie długie” – takim imieniem nazwał on ten posąg i umieścił dla niego w jego świątyniEdzard D.O., Gudea and His Dynasty, The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, vol. 3, University of Toronto Press, 1997, s. 185-186...
Bezgłowy, pochodzący najprawdopodobniej z nielegalnych wykopalisk w Tall Luh (starożytne Girsu) posąg zakupiony został w 1924 roku przez Luwr i otrzymał numer inwentarzowy AO 9504. Głowa posągu w nieznanych okolicznościach trafiła do prywatnej kolekcji w Stanach Zjednoczonych, gdzie w 1947 roku zakupiona została przez Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. W 1974 roku podpisane zostało porozumienie pomiędzy oboma muzeami, dzięki któremu cały posąg wystawiany jest przez kilka lat na przemian to w jednym, to w drugim muzeum. Przypisy
Bibliografia Edzard D.O., Gudea and His Dynasty, The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, vol. 3, University of Toronto Press, 1997.
Kategoria:Sumeryjskie zabytki Kategoria:Mezopotamskie posągi