Rannych zostało 61 marynarzy.
Incydent „Iowy” 14 listopada 1943 roku zmierzający do Kairu pancernik „Iowa” z prezydentem Rooseveltem, sekretarzem stanu Cordellem Hullem, dowódcą amerykańskiej marynarki wojennej admirałem Ernestem Kingiem i innymi najwyższymi przedstawicielami marynarki i sił zbrojnych, wraz z towarzyszącymi mu niszczycielami eksporty znajdował się na wschód od wysp Bermudzkich. W Kairze prezydent Stanów Zjednoczonych miał spotkać się z premierem Winstonem Churchillem, po czym udać się do Teheranu na spotkanie z dyktatorem Związku Radzieckiego Józefem Stalinem. Rano tego dnia, postanowiono przeprowadzić pokaz zdolności pancernika do samoobrony przed atakiem lotniczym. W tym celu z zespołu okrętów wypuszczono wiele balonów meteorologicznych, które służyć miały jako cele dla artylerii przeciwlotniczej, po czym do tak zaaranżowanych celów ogień otworzyło ponad 100 dział przeciwlotniczych. Jednym z okrętów biorących udział w pokazie był „William D. Porter”. Oficer broni torpedowej niszczyciela Lawton Dawslon uznał jednak, że pokaz jest dobrą okazją do ćwiczeń torpedowych. Obrócił wobec tego pięciorurową wyrzutnię torpedową torped kalibru 533 mm w prawo, ustawiając urządzenie celownicze w burtę USS „Iowa”, po czym przeprowadził rutynowe procedury dokonując ćwiczebnych strzałów z kolejnych rur wyrzutni.