Służbę wojskową odbył w latach 1937–1938 na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 9 Pułku Piechoty Legionów w Zamościu. Ukończył ją w stopniu plutonowego podchorążego. W sierpniu 1939 został zmobilizowany i wcielony do organizującego się III batalionu tego pułku. Na początku września brał udział w walkach obronnych nad Wisłą w rejonie Puław jako zastępca dowódcy plutonu. Ranny w rękę w bitwie pod Krasnymstawem 18–19 września 1939, został odwieziony do szpitala wojskowego w Chełmie. Po zajęciu szpitala przez wojska sowieckie, uciekł z transportu kierującego się na wschód.

Już na początku października 1939 podjął działalność konspiracyjną. Wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski, przemianowanej później na Związek Walki Zbrojnej a następnie na Armię Krajową. W konspiracji był kolejno: dowódcą plutonu; dowódcą kompanii; komendantem Placówki 9/gmina Rudnik;