Azja Środkowa oraz Bośnia i Hercegowina Na przełomie lat 1987/1988 Chattab kierowany wezwaniami na dżihad (wojnę religijną) oraz opowieściami o niezwykłym bohaterstwie afgańskich mudżahedinów sam zdecydował się wyjechać walczyć ze Związkiem Radzieckim. Jak wynika z opowieści jego towarzyszy broni, nastoletni Chattab błagał dowódców, by od razu wysłali go na front, ci jednak zdecydowali o skierowaniu go do obozu szkoleniowego, a dopiero potem wysłaniu młodego Araba do walki. Pod koniec wojny w 1990 postanowił utworzyć własną grupę Kompania Chattaba, zrzeszającą bojowników pochodzących z Arabii Saudyjskiej. Choć w Afganistanie zyskał sobie sławę, a sam w trakcie służby nabawił się paraliżu dłoni i stracił kilka palców, okres afgański wspominał wyjątkowo łagodnie, jako „dżihad z umeblowanych apartamentów”, uważając, że on i inni Arabowie już niewiele zrobili na rzecz dżihadu w Afganistanie.

W 1994 Kompania Chattaba postanowiła przedostać się do Tadżykistanu, gdzie na dżihad przeciwko komunistycznej władzy wzywała regionalna komórka bractwa muzułmańskiego Hizb-i-Wahdat. Chattab, „nie chcąc obciążać tadżyckich braci”, ówcześnie sam postanowił zebrać broń i potrzebne im materiały.