Krystyna Duńska (duń. Christine af Danmark; ur. październik 1521, zm. 10 grudnia 1590) – księżniczka Danii i Norwegii, najmłodsze dziecko Chrystiana II, króla Danii i Norwegii i Izabeli Habsburg. Poprzez małżeństwo z Franciszkiem II Sforzą została księżną Mediolanu, a po jego śmierci poprzez małżeństwo z Franciszkiem I została księżną Lotaryngii. Była regentką Lotaryngii w latach 1545-1552 podczas małoletności swojego syna. Była również pretendentką do tronów Danii, Norwegii i Szwecji w latach 1561-1590. W końcu była suwerenną panią Tortony w latach 1578-1584.
Wczesne życie Krystyna urodziła się w Nyborgu położonym w środkowej Danii w 1521 roku. 20 stycznia 1523 możni zmusili jej ojca do abdykacji i ofiarowali tron jego stryjowi, księciu Fryderykowi z HolsztynuSarah Gristwood: Gra królowych. Kobiety, które stworzyły szesnastowieczną Europę, s. 243.. Krystyna, jej siostra i brat udali się wraz z rodzicami na wygnanie do Veere w Zelandii w Niderlandach i byli wychowywani przez swoją cioteczną babkę Małgorzatę Habsburg i ciotkę Marię WęgierskąSarah Gristwood: Gra królowych. Kobiety, które stworzyły szesnastowieczną Europę s. 242.. Jej matka zmarła 19 stycznia 1526 roku. W 1532 roku został uwięziony jej ojciec Chrystian II po próbie odzyskania tronu.