Początkowo na pierwszym piętrze usytuowano kuchnię oraz jadalnię, a w jej zachodniej części pokoje; drugie piętro zajmował gabinet, pokój gościnny i obszerna sala. Na trzecim piętrze znajdowały się pomieszczenia prywatne, a na poddaszu pokoje dla służby. Elewacja kamienicy została wykonana w formie neorenesansowej z elementami klasycystycznymi szkoły Schinkla. Fasada była symetryczna, siedmioosiowa; w osi budynku umieszczono portal wejściowy z kartuszem herbowym rodu Ballestremów. W części parterowej zastosowano boniowanie; wyższa część fasady była gładka przedzielona między pierwszym a drugim piętrem gzymsem kordonowym. Elewację frontową kończył wysunięty gzyms o szerokim fryzie wypełniony groteską. Całość pokryta była dachem naczółkowym z lukarną pośrodku oświetlająca poddasze.
Do kamienicy dołączone były dwie oficyny, w których umieszczona stajnię i powozownię.
Po 1945 Działania wojenne w 1945 roku w nieznacznym stopniu uszkodziły kamienicę. Przy pracach remontowych zlikwidowano lukarnę w osi dachu na rzecz siedmiu lukarn symetrycznie rozmieszczonych zgodnie z osiami fasady po obu stronach dachu. Pozostałe elementy dekoracyjne i wygląd fasady zostały odtworzone.