Po wybuchu I wojny światowej wstąpił w sierpniu 1914 do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii 2 Pułku Piechoty Legionów w składzie II Brygady. Brał udział w walkach w Galicji Wschodniej i na Bukowinie. W sierpniu 1915 został ciężko ranny w walkach pod Rarańczą, po czym przez dziewięć miesięcy leczył się w szpitalach wojskowych w Czerniowcach, Debreczynie, Budapeszcie i Krakowie. Za męstwo na polu walki został odznaczony austriackim Srebrnym Medalem Waleczności 2 klasy. Po rekonwalescencji pełnił służbę w 2 Batalionie Uzupełnień w Kozienicach, sądzie wojskowym oraz Powiatowym Urzędzie Zaciągu w Pińczowie. Ukończył VI kurs wyszkolenia przy 6 Pułku Piechoty LP w Zambrowie (1917), po czym powrócił do służby w 2 pp Legionów. W lutym 1918, w trakcie kryzysu brzeskiego i buntu II Brygady, został wysłany z frontu do Krakowa z zadaniem ocalenia archiwum pułkowego, co pomyślnie zrealizował, unikając aresztowania przez austriacką żandarmerię w Płaszowie. Po zwolnieniu z formacji pomocniczych działał w cywilnych strukturach Polskiej Organizacji Wojskowej w Złoczowie.